Εδώ και πολλές μέρες οι πυρκαγιές δίνουν τον τόνο όχι μόνο στα δελτία, αλλά και στη ζωή πολλών νομών της χώρας. Ετσι, στα ψιλά της τηλεοπτικής ειδησεογραφίας πέρασε η διαδήλωση που πραγματοποιήθηκε την προηγούμενη εβδομάδα στα Μάλια της Κρήτης. Κρατώντας λευκές σημαίες για να δείξουν ότι ανήκουν στον άμαχο πληθυσμό, οι κάτοικοι διαμαρτύρονταν για το χαμηλής ποιότητας «τουριστικό προϊόν» και τη βαρβαρότητα της διασκέδασης που κυριαρχεί στα μέρη τους.

Εκτός από τον τουρισμό πολυτελείας ή τον «νοικοκυρεμένο» οικογενειακό τουρισμό ή τον φυσιολατρικό τουρισμό του κάμπινγκ και του αντίσκηνου, υπάρχει και ο οργανωμένος νεανικός τουρισμός της εκτόνωσης, του ξεσαλώματος. Φτηνά οινοπνευματώδη (μπόμπες λάρυγγα - εδάφους), φτηνά καταλύματα (πέντε-πέντε σε δωμάτια ξενοδοχείων, περίπου όπως οι Πακιστανοί που ζουν στα υπόγεια των αθηναϊκών πολυκατοικιών), φτηνή ψυχαγωγία και μουσική, φτηνό και άσχημο μεθύσι, αλλά διόλου ευκαταφρόνητα τα κέρδη για τα τουριστικά γραφεία και τις συναφείς επιχειρήσεις. Κατά καιρούς τα δελτία προβάλλουν πλάνα με «τουριστικά έκτροπα», με νέους ανθρώπους που έχουν γίνει λιώμα και συμπεριφέρονται σαν να ζουν τις τελευταίες ημέρες της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Σύμβολο αυτής της τουριστικής ανάπτυξης είναι η «γουρούνα», το κοντόχοντρο τετράτροχο όχημα που μοιάζει με μηχανάκι και νοικιάζεται πολύ φτηνά και πολύ εύκολα, είτε έχει κανείς δίπλωμα είτε όχι. Χιλιάδες επίγειες γουρούνες έχουν κατακλύσει τα Μάλια, τους όμορους δήμους, αλλά και πολλά άλλα τουριστικά κέντρα. Τα τζετ σκι, αυτά τα φρικαλέα και άλλο τόσο θορυβώδη θαλάσσια σκούτερ, οι γουρούνες, τα oγκώδη SUVs, τα ηχοσυστήματα των Ι.Χ. που λειτουργούν στη διαπασών τραντάζοντας το σύμπαν, όπως και τα μεγάφωνα κάποιων κλαμπ της συμφοράς είναι μερικές από τις πληγές του καλοκαιριού.

Εύχεται κανείς να ζωντάνευε η Κίρκη και να μεταμόρφωνε τις μηχανικές γουρούνες σε αληθινά γουρουνόπουλα, όμως μέχρι να συμβεί κάτι τέτοιο, καλό θα ήταν να υπάρξει ένας στοιχειώδης έλεγχος για την ασφάλεια και των ντόπιων και των ξένων. Είναι εξωφρενικό να επιβάλλονται τεράστια πρόστιμα σε όποιον οδηγό ή επιβάτη δεν φοράει ζώνη προστασίας και, από την άλλη, οι δρόμοι των παραθεριστικών κέντρων να έχουν γίνει γουρουνόδρομοι (τουλάχιστον οι παλιοί κατσικόδρομοι είχαν κάποια γραφικότητα).

Το φαινόμενο δεν είναι γεωγραφικό, τουριστικό, ψυχαγωγικό, αλλά έχει βαθύτερες διαστάσεις. Οι νέοι, Βρετανοί στην πλειονότητά τους, που επισκέπτονται τους ελληνικούς τουριστικούς παραδείσους, δεν έχουν το σύνδρομο του παλιού αποικιοκράτη που περιφρονεί τα ήθη και τα έθιμα των ντόπιων. Αλλοτριωμένοι, καρπαζωμένοι ιθαγενείς είναι οι ίδιοι, ενώ εποικισμένη είναι η συνείδηση και η καθημερινή τους ζωή στη μακρινή πατρίδα. Στο Ακρωτήρι, στα Μάλια, στο Φαληράκι, στην Κέρκυρα, ξεδιπλώνεται, σε ακραία μορφή, η δικτατορία της γουρούνας, ο πολιτισμός της αμάθειας και της αφασίας, του φόβου και της επιθετικότητας. Ενας πολιτισμός που πιο ήπια δείγματά του συναντάμε και στις «καθωσπρέπει» τουριστικές περιοχές της χώρας και τον οποίο γελοιωδώς υμνούν κάποια δελτία και λάιφσταϊλ εκπομπές.

(ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, "Εικονογράφημα")