Παγκόσμια ημέρα ντροπής, οργής και οδύνης θα έπρεπε να ήταν η δέκατη επέτειος της αμερικανικής εισβολής στο Ιράκ, η οποία στηρίχτηκε σε ασύστολα ψέματα. Κι ενώ οι 3.000 νεκροί των Δίδυμων Πύργων τιμήθηκαν στη δέκατη επέτειο της επίθεσης, το Σεπτέμβριο του 2011, με πάμπολλα αφιερώματα στην τηλεόραση και στις εφημερίδες, το έγκλημα διαρκείας, που άρχισε στις 20 Μαρτίου του 2003, παραμένει ατιμώρητο... και πέρασε σχετικά απαρατήρητο.

Όρθια ερείπια στη Μισράτα.
Ένα εξαιρετικό ντοκιμαντέρ του “Εξάντα” για τη Λιβύη χαντακώθηκε λόγω της προβολής του ταυτόχρονα με τον ημιτελικό του Euro 2012.



Κυριακή 20 Μαρτίου, ώρα εννέα το πρωί. Μόλις 14 ώρες έχουν περάσει από την έναρξη των βομβαρδισμών στη Λιβύη και περιμένουμε ότι τα κανάλια θα δείξουν μια στοιχειώδη δημοσιογραφική ετοιμότητα.




Στην 63η επέτειο του βομβαρδισμού της Χιροσίμα, ο ΣΚΑΪ πρόβαλε ένα εξαιρετικό ντοκιμαντέρ του ΗΒΟ με τίτλο «Μαύρη βροχή», παραγωγής 2007. Δημιουργός του είναι o Στίβεν Οκαζάκι, ένας 56χρονος Αμερικανο–ιάπωνας τρίτης γενιάς.



Aθλητισμός και πόλεμος. Αυτές οι δύο κατηγορίες κυριαρχούν τις τελευταίες ημέρες στα δελτία ειδήσεων: Περίπου 80% πολεμικά ρεπορτάζ και 20% ειρηνικά, μόνο που και τα δεύτερα συχνά μας αναστατώνουν όπως τα πρώτα. Π. χ., αντί για το «μέτωπο του πολέμου», ακούμε για το μέτωπο της ακρίβειας, το μέτωπο της τιμής της βενζίνης, το μέτωπο της νυχτερινής διασκέδασης στα νησιά.


«Αν δεν με πιστεύετε, ρωτήστε και τον μπάρμπα μου τον ψεύτη». Ο επίλογος αυτός, που τον συναντάμε σε αρκετά λαϊκά παραμύθια, θα ταίριαζε και στον υπουργό Πληροφοριών του Σαντάμ, τον Μοχάμεντ αλ Σαχάφ, ένα από τα πιο πολυσυζητημένα πρόσωπα των ημερών.



Η ζωη είναι ο πιο απρόβλεπτος σκηνοθέτης. Κατά την υποδοχή των Αμερικάνων λυτρωτών σε μια μια πόλη του βόρειου Ιράκ, ενθουσιώσεις νεαροί Κούρδοι ανέμιζαν μια αμερικανική σημαία ή μάλλον ένα λάβαρο πο απεικόνιζε έναν άνδρα με φόντο την αστερόεσσα. 





Εικόνα ζωντανή, εικόνα που σπαρταράει, εικόνα που παγώνει, εικόνα που ματώνει –η τελευταία στην κυριολεξία και όχι μεταφορικά. Χθες το πρωί γίναμε μάρτυρες της άτυπης επιχείρησης «Απελευθέρωση του Τύπου». Πρώτος στόχος τα γραφεία του Αλ Τζαζίρα στη Βαγδάτη.


Αντιπολεμική διαδήλωση, Αμστερνταμ
H «λάιβ» μετάδοση του πολέμου καταργεί τους αγγελιαφόρους. Στην οθόνη μας βλέπουμε τα B-52 να απογειώνονται από τη Bρετανία και γνωρίζουμε ότι σε πέντε-έξι ώρες θα αδειάσουν στο Iράκ το φονικό φορτίο τους. Bλέπουμε τις λάμψεις στον ουρανό της Bαγδάτης, ακούμε τους εκκωφαντικούς ήχους και προετοιμαζόμαστε για τα ερείπια που θα αντικρίσουμε μόλις χαράξει η μέρα.

“Το Ιράκ κοιμάται πάνω σε μια θάλασσα από πετρέλαιο”, ακουγόταν πριν από μερικούς μήνες. Τώρα τη χώρα σκεπάζει ένα πέπλο φωτιάς και καπνού. Μετά τους “ανθρωπιστικούς βομβαρδισμούς” στη Γιουγκοσλαβία, ήρθε ο “απελευθερωτικός πόλεμος” στις κοιλάδες του Τίγρη και του Ευφράτη.





Παραμονή της στρατιωτικής επέμβασης στο Ιράκ



Ο Τζίμης εκπαιδεύεται στις αντιπολεμικές τέχνες. Στο προχθεσινό έκτακτο επεισόδιο των «10 Μικρών Μήτσων» του Λάκη Λαζόπουλου (Mega) κυριάρχησε η ταχύρρυθμη εκπαίδευση ενός γυάλινου χαρακτήρα από έναν αληθινό δάσκαλο (με την πλατιά έννοια του όρου), τον Μίκη Θεοδωράκη.

Οι βομβαρδισμοί στη Γιουγκοσλαβία και η στάση των διανοουμένων έθεσαν πολλά ιδεολογικά ερωτήματα. Σ’ αυτές τις συνθήκες έγινε φανερό πως όπως ο χυδαίος αντισταλινισμός διαιωνίζει τον πούρο σταλινισμό, έτσι και ο αντιαμερικανισμός πρέπει να εκχυδαϊστεί, ώστε να ανανεωθεί και να ενισχυθεί ο πούρος φιλοαμερικανισμός.