Πράγματι ο σκηνοθέτης Ντάνι Μπόιλ, στην τελετή έναρξης των Αγώνων, πρόβαλε τα εξαγώγιμα προϊόντα και σύμβολα της Βρετανίας, όπως την ποπ μουσική, τη Μαίρη Πόπινς, τον Τζέιμς Μποντ, τον Μίστερ Μπιν. Πρόβαλε όμως και τις εξαγώγιμες ή μάλλον τις οικουμενικές αξίες της προόδου, της κοινωνικής πρόνοιας και της δυνητικής ισότητας των λαών και των φυλών.

Σχηματική αναπαράσταση του πλοίου Windrush, που to 1948 έφερε στην Αγγλία  τους πρώτους μετανάστες από την Τζαμάικα. To σκάφος είναι καλυμμένο  με εφημερίδες της εποχής που έγραφαν για το μεγάλο γεγονός.

Posted In Εικονογράφημα, Oλυμπιακοί Αγώνες | 0 comments | edit

Posted In Εικονογράφημα, Oλυμπιακοί Αγώνες | 0 comments | edit

Η σύγκριση μεταξύ του κεφάτου Ολυμπιακού θεάματος και της ελληνικής πραγματικότητας στο χώρο της υγείας μόνο οργή και θλίψη μπορεί να προκαλέσει.

Posted In Υγεία/διατροφή, Oλυμπιακοί Αγώνες | 0 comments | edit

Αν και δεν γνωρίζω πολλά για τον αθλητισμό, περιμένω με ενδιαφέρον τους Ολυμπιακούς Αγώνες - όχι όμως του Λονδίνου, αλλά του Ρίο ντε Τζανέιρο. Δεν με ενδιαφέρουν οι χώρες και τα ονόματα που θα συμμετάσχουν, η κατανομή των μεταλλίων και τα ρεκόρ που θα καταρριφθούν, αλλά το «μεταξύ», το πώς θα ξετυλιχτεί ο νέος τετραετής ανώμαλος δρόμος μέχρι το 2016.

Πανσέληνος πάνω από φαβέλα του Ρίο, 6/5/2012.

Posted In Αποτυπώματα, Oλυμπιακοί Αγώνες | 0 comments | edit

Η ταράτσα, το «λιακωτό» κατέχει μια ξεχωριστή θέση στη συλλογική μας μυθολογία. Ήταν η υπόσχεση ότι η βροχή δεν θα έμπαινε μες στο σπίτι, όπως συνέβαινε με τα ξεχαρβαλωμένα κεραμίδια. Ήταν ο τόπος για το άπλωμα της μπουγάδας, για τα μπουκάλια με το βύσσινο που λιαζόταν για να γίνει λικέρ. Ο τόπος της εφηβικής ονειροπόλησης, το κρυφό καπνιστήριο, το δίχως φυλλώματα δάσος με τις τηλεοπτικές κεραίες.

Posted In Το τέλος της αγοράς, Oλυμπιακοί Αγώνες | 0 comments | edit