Λίγα λογοτεχνικά βιβλία είναι τόσο ενδεικτικά του κλίματος των πρώτων χρόνων της μεταπολίτευσης όσο η Αρχαία σκουριά της Μάρως Δούκα, τα Τρία κλικ αριστερά και το Ιδιώνυμο της Κατερίνας Γώγου, αλλά και το Καλά, εσύ σκοτώθηκες νωρίς του Χρόνη Μίσσιου, που πέθανε την Τρίτη στα 82 του χρόνια.



Η Ελλάδα έχει πάψει να είναι η χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας, όμως φαίνεται ότι γίνεται η χώρα της ντομάτας, όχι όμως της εδώδιμης αλλά της εκτοξευόμενης. Μέχρι και ο μητροπολίτης Κονίτσης Ανδρέας έπλεξε το εγκώμιο αυτού του λαχανικού μιλώντας πρόσφατα σε εκδήλωση για τα θύματα του Εμφυλίου (του εθνικού και όχι του Δημοκρατικού Στρατού) στο χωριό Βούρμπιανη του Γράμου.


Στα χρόνια της δικτατορίας, οι Έλληνες έβρισκαν παρηγοριά στα ανέκδοτα για τον Παττακό. Στα χρόνια του Μνημονίου, οι προκλητικές έως κυνικές ατάκες του Θόδωρου Πάγκαλου μας δίνουν την ευκαιρία να ξεγελάσουμε την οργή μας. Αντί για «είδες τι έκαναν;» (η κυβέρνηση και η τρόικα), ξεσπάμε, εκτονωνόμαστε με το «έμαθες τι είπε (πάλι) ο Πάγκαλος;».