Μια παγκόσμια πρώτη σημειώθηκε το βράδυ της Πέμπτης στο δελτίο ειδήσεων της ΝΕΤ. Η Αγλαϊα Κυρίτση, όχι μόνο είχε φόντο τα πάνοπλα ΜΑΤ, αλλά μιλούσε en plein air, στο ύπαιθρο, με στέγη τον ουρανό. Μάλιστα φορούσε μπουφάν, κάτι που δεν συνηθίζεται στα τηλεοπτικά δελτία -μια δικαιολογημένη ενδυματολογική επιλογή μες στη νυχτερινή εργασία.


Την περασμένη Κυριακή το πολιτικό σύστημα σείστηκε συθέμελα, όμως το τηλεοπτικό οικοδόμημα φαίνεται να αντέχει τον εκλογικό σεισμό. Οι Έλληνες εγκατέλειψαν τον δικομματισμό, όχι όμως και τις τηλεοπτικές τους συνήθειες.



Με αφορμή το θάνατο ενός Αιγύπτιο καθαριστή τζαμιών σε κτίριο του υπουργείου Εργασίας.



Το 1966 ο Φώντας Λάδης έγραφε τους εξαιρετικούς στίχους των τραγουδιών του κύκλου Γράμματα από τη Γερμανία που τα μελοποίησε ο Μίκης Θεοδωράκης και τα πρωτοερμήνευσε ο Γιώργος Ζωγράφος. Η εφημερίδα τότε ήταν ένα νήμα που έδενε τους έλληνες μετανάστες με την πατρίδα, με τη ζωντανή ιστορία:

Στο καφενείο «Ελληνικόν»
μαζευόμαστε τα βράδια
πέντε πέντε στα τραπέζια
και διαβάζουμε «Αυγή»,
«Βήμα», «Νέα», «Αλλαγή».



Εκτεταμένα αποσπάσματα από ένα εκπληκτικό κείμενο για το νησί–λεπροκομείο, τη Σπιναλόγκα, γραμμένο τη δεκαετία του ’30, παραθέτει ο Βασίλης Ι. Τζανακάρης στο βιβλίο του «Τότε που ξημέρωνε σκοτάδι. Η άγνωστη Ελλάδα του 1936» (Καστανιώτης, 2005).

«Ενας μικρός πόλεμος φαίνεται να έχει ξεσπάσει στο δημοσιογραφικό σινάφι μετά τη στυγερή δολοφονία του Σωκράτη Γκιόλια. Από τη μια οι δημοσιογράφοι με ονοματεπώνυμο και, από την άλλη, οι ανώνυμοι συντάκτες των ενημερωτικών μπλογκ και σάιτ. Από τη μια οι τάχα υπεύθυνοι και, από την άλλη οι ανώνυμοι, οι ερασιτέχνες, που δεν ξέρουν τι σημαίνει "διασταύρωση στοιχείων" - όμως ο διαχωρισμός αυτός είναι τεχνητός. 

Δεν μπορείς να φτάσεις τα 500 εκατ. φίλους χωρίς να κάνεις και μερικούς εχθρούς (από την αφίσα της ταινίας "Τhe social network"
                  




Toν περασμένο μήνα, η 90χρονη Χέλεν Τόμας, ένα ιερό τέρας της αμερικανικής δημοσιογραφίας, εντεταλμένη στο Λευκό Οίκο επί μισό περίπου αιώνα, αναγκάστηκε να παραιτηθεί από τον όμιλο Χερστ, εξαιτίας των προφορικών σχολίων που έκανε για το Ισραήλ και τους Παλαιστίνιους στη διάρκεια μιας κοινωνικής εκδήλωσης.


Το γύρο του κόσμου έκανε η είδηση για την αποπομπή της 89χρονης δημοσιογράφου Ελεν Τόμας, που επί 50 χρόνια ήταν διαπιστευμένη στο Λευκό Οίκο, εξαιτίας μιας δήλωσης που έκανε στις 27 Μαΐου για το Ισραήλ.







Σύμφωνα με ένα ανέκδοτο, στη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, μια ομάδα Σοβιετικών δημοσιογράφων προσκλήθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Την τελευταία ημέρα της επίσημης επίσκεψής τους, ρωτήθηκαν για τις εντυπώσεις τους.












Πολλές τηλεοπτικές συζητήσεις έγιναν την περασμένη εβδομάδα με αφορμή τη δολοφονική επίθεση της «Σέχτας Επαναστατών» στον Alter, όμως η απόδραση του Β. Παλαιοκώστα έστρεψε το ενδιαφέρον των ΜΜΕ αλλού.


Μιλώντας ο Σταντς Τέρκελ (θρύλος της δημοσιογραφίας και ραδιοφωνική «ψυχή» του Σικάγου, ο οποίος πέθανε πρόσφατα) για έναν διάσημο Βρετανό ρεπόρτερ, τον Τζέιμς Κάμερον, είχε πει ότι εκείνος είχε «την καρδιά του αθώου, το βλέμμα του πεπειραμένου, το ύφος του μάστορα» («the style of the master», δηλαδή του δασκάλου, του καλλιτέχνη, του τεχνίτη).



«Η φωτιά σβήνει με φωτιά», έλεγαν κάποιοι στη διάρκεια των μεγάλων πυρκαγιών του καλοκαιριού. Τώρα μια μεγάλη τηλεοπτική κόντρα εκτοπίζεται από μια ακόμα μεγαλύτερη. Αυτό συνέβη με τη σύγκρουση Θέμου - Μάκη που «έσβησε», που εκτόπισε τις πρόσφατες κόντρες «Λάκης - Καρβέλας» ή «Πασχάλης - 43χρονη κοινωνιολόγος». «Ρουκέτες Μάκη κατά Θέμου» ήταν ο τίτλος σε χθεσινή πρωινή ενημερωτική εκπομπή, ενώ πριν από λίγες εβδομάδες ο συνήθης τίτλος ήταν «Ρουκέτες Λάκη κατά Καρβέλα» (ή το αντίστροφο). Περιμένουμε να δούμε πότε θα εκπονηθεί και θα τεθεί σε εφαρμογή το ειρηνευτικό σχέδιο.





Εικόνα ζωντανή, εικόνα που σπαρταράει, εικόνα που παγώνει, εικόνα που ματώνει –η τελευταία στην κυριολεξία και όχι μεταφορικά. Χθες το πρωί γίναμε μάρτυρες της άτυπης επιχείρησης «Απελευθέρωση του Τύπου». Πρώτος στόχος τα γραφεία του Αλ Τζαζίρα στη Βαγδάτη.


Αντιπολεμική διαδήλωση, Αμστερνταμ
H «λάιβ» μετάδοση του πολέμου καταργεί τους αγγελιαφόρους. Στην οθόνη μας βλέπουμε τα B-52 να απογειώνονται από τη Bρετανία και γνωρίζουμε ότι σε πέντε-έξι ώρες θα αδειάσουν στο Iράκ το φονικό φορτίο τους. Bλέπουμε τις λάμψεις στον ουρανό της Bαγδάτης, ακούμε τους εκκωφαντικούς ήχους και προετοιμαζόμαστε για τα ερείπια που θα αντικρίσουμε μόλις χαράξει η μέρα.



Η κάλυψη του αντιπολεμικού συλλαλητηρίου της 15ης Φεβρουαρίου 2003.

Λονδίνο, Χάιντ Παρκ, αντιπολεμική διαδήλωση.