Η κάλυψη του αντιπολεμικού συλλαλητηρίου της 15ης Φεβρουαρίου 2003.

Λονδίνο, Χάιντ Παρκ, αντιπολεμική διαδήλωση.

Δική τους είναι η (τηλεοπτική) πραγματικότητα, ό,τι θέλουν την κάνουν, όπως θέλουν την ερμηνεύουν, όπως θέλουν ιεραρχούν τις διάφορες όψεις της. Κάπως έτσι θα μπορούσε κανείς να συνοψίσει τον τρόπο με τον οποίο τέσσερα μεγάλα ιδιωτικά κανάλια (Alter, ANT1, Mega και Star) κάλυψαν τα γεγονότα του Σαβ βάτου. Τα αντιπολεμικά συλλαλητήρια στην Ελλάδα και στον κόσμο και την επίσκεψη της τέως βασιλικής οικογένειας.

         Τα γεγονότα είναι γνωστά, οι αριθμοί αμείλικτοι. Συνολικά, τα τέσσερα κανάλια αφιέρωσαν περίπου 200 λεπτά στην επίσκεψη του τέως, 21 λεπτά στα επεισόδια και 23 λεπτά στις πορείες. Εξαίρεση η ΝΕΤ (21 λεπτά για τις διαδηλώσεις και 5 λεπτά για τον τέως) και το Alpha (10 λεπτά «πεδίο μάχης η Αθήνα», 9 λεπτά αντιπολεμικά συλλαλητήρια και 15 λεπτά τέως).

         Αυτό που δεν είχαν προβλέψει τα κανάλια ήταν η οργή, η αγανάκτηση του κόσμου γι’ αυτή την επιλεκτική (για να χρησιμοποιήσουμε το πιο ήπιο επίθετο) παρουσίαση των γεγονότων. Πολλοί χρησιμοποιήσαν πολύ πιο  οξείς και διόλου αδικαιολόγητους χαρακτηρισμούς: «μια βαθύτατα πολιτική επιλογή που προκάλεσε τα δημοκρατικά και φιλειρηνικά αισθήματα» (Μίκης Θεοδωράκης), «προσβολή κατά του παγκόσμιου φιλειρηνικού κινήματος» (Μανώλης Γλέζος), «ευθεία προσβολή της πάλης για την ειρήνη» (Αλέκα Παπαρήγα). Σε επιστολή διαμαρτυρίας προς το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης (ΕΣΡ), η ΕΕΔΥΕ καταγγέλλει ότι ακόμα κι εκεί που μεταδόθηκαν εικόνες από τη διαδήλωση της Αθήνας, «αποσιωπήθηκε παντελώς η συγκέντρωση στα Προπύλαια». Είναι ευνόητο πως η ίδια μαύρη τρήυπα κατάπιε και τη συγκέντρωση στο άγαλμα Κολοκοτρώνη.

         «Τηλεοπτικό πραξικόπημα» είχε χαρακτηριστεί η απόφαση της κρατικής τηλεόρασης, το 1976, να μην προβάλει την πορεία προς την αμερικανική πρεσβεία στις 17 Νοέμβρη και στη θέση της να μεταδώσει εκτάκτως τον ποδοσφαιρικό αγώνα Αγγλίας-Ιταλίας για το Κύπελλο Ευρώπης. Να τι έγραφε τότε το Βήμα υπό τον τίτλο «Πολιτικός ξεπεσμός»:

         «Δείγμα κωμικού αντιπερισπασμού, αλλά και πρόκληση προς τον δημοκρατικό λαό ήταν η χθεσινή επιστράτευση του ποδοσφαίρου σε μια γελοία προσπάθεια της κυβερνητικής τηλεοράσεως να αποσπάσει το ενδιαφέρον του λαού από την πορεία...». Ύστερα από λίγο καιρό, ο τότε γενικός διευθυντής της ΕΡΤ, Γιάννης Λάμας, έχασε τη θέση του...

         Από τότε κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι. «Ο επαγγελματίας δημοσιογράφος θα έπρεπε να γνωρίζει πως δεν υπάρχει αντικειμενική αξιολόγηση στη δημοσιογραφία. Το κάθε μέσον ιεραρχεί τα γεγονότα ανάλογα με το κοινό στο οποίο απευθύνεται. Διαφορετικά αξιολογεί την επικαιρότητα ο Αntenna, διαφορετικά το Βήμα και διαφορετικά Ο κόσμος της Μαγειρικής», γράφει ο Γιάννης Πρετεντέρης (Το Βήμα, 18.2). Πράγματι, μόνο που τα κεντρικά δελτία του Σαββάτου είχαν όλα μετατραπεί σε μικρόκοσμους της γαλαζοαίματης μαγειρικής. Φυσικά τα έντυπα, που τα αγοράζει κανείς από το περίπτερο, μπορούν να γράφουν ό,τι θέλουν, όμως τα ιδιωτικά κανάλια λεηλατούν νόμιμα ένα δημόσιο αγαθό, τις συχνότητες, και, όπως το Σύνταγμα ορίζει, έχουν στοιχειώδεις υποχρεώσεις έναντι του λαού, είναι αναγκασμένα να σέβονται την αντικειμενική πραγματικότητα, εκτός αν δεχτούμε ότι αυτή δεν υπάρχει, πως όλα έτσι είναι, αν έτσι νομίζουμε.

         Η σκανδαλώδης μεροληψία του Σαββάτου είναι υποπροϊόν ενός μεγαλύτερου σκανδάλου, δηλαδή του γεγονότος ότι εδώ και περίπου 14 χρόνια τα ιδιωτικά κανάλια λειτουργούν σε συνθήκες πλήρους αυθαιρεσίας, με προσωρινές άδειες και με αδιαφανείς μετοχικές συνθέσεις. Όσο για τα αίτια που υπαγόρευσαν την πρόκριση της επίσκεψης έναντι ενός γεγονότος με παγκόσμια, με ιστορική σημασία, αυτό που εντυπωσιάζει είναι η κοινή κατεύθυνση των Τεσσάρων, που ακόμα και αν δεν είναι προϊόν μιας κοινής, συμφωνημένης «γραμμής» και απόφασης, δεν παύει να είναι έκφραση μιας κοινής αντίληψη απέναντι στο λαό ως δρων αποκείμενο. Μια αντίληψης που τη χαρακτηρίζει η υπεροψία, αλλά η και η βεβαιότητα της ατιμωρησίας. Καταπατητές μιας δημόσιας περιουσίας, τα ίδια τα κανάλια συμπεριφέρονται σαν απόλυτοι μονάρχες της ενημέρωσης. Ενίοτε γίνονται και εισαγγελείς, αμαυρώνουν υπολήψεις και «κατασκευάζουν» ενόχους, ενώ τώρα έκριναν πως η σφυρίδα του Κωνσταντίνου έχει μεγαλύτερη βαρύτητα από την κραυγή για ειρήνη εκατομμυρίων διαδηλωτών σε όλο τον κόσμο. Και η κυβέρνηση, μολονότι εκπρόσωποί της καταδίκασαν τα ακραία τηλεοπτικά φαινόμενα, φέρει την κύρια ευθύνη για τη συνεχιζόμενη ασυδοσία της (ελεύθερης!) ιδιωτικής τηλεόρασης, για το «θολό», όπως συνήθως χαρακτηρίζεται, τηλεοπτικό τοπίο.

(ΠΡΙΝ, 23/2/2003)

Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου BlogThis!Κοινοποίηση στο XΜοιραστείτε το στο FacebookΚοινοποίηση στο Pinterest

Posted In ΜΜΕ | 0 comments | edit