10:08 μ.μ.
“Το Ιράκ κοιμάται πάνω σε μια θάλασσα από
πετρέλαιο”, ακουγόταν πριν από μερικούς μήνες. Τώρα τη χώρα σκεπάζει ένα πέπλο
φωτιάς και καπνού. Μετά τους “ανθρωπιστικούς βομβαρδισμούς” στη Γιουγκοσλαβία,
ήρθε ο “απελευθερωτικός πόλεμος” στις κοιλάδες του Τίγρη και του Ευφράτη.
Έχει
ειπωθεί ότι η δύναμη πυρός που χρησιμοποιήθηκε κατά της Βαγδάτης δεν έχει
προηγούμενο στην παγκόσμια ιστορία, σε σύγκριση με τη μικρή έκταση και το
σύντομο χρονικό διάστημα που χρειάστηκε για τα καταιγιστικά πλήγματα. Έχει
ακόμα ειπωθεί ότι οι άνθρωποι που βγήκαν αυτές τις μέρες στους δρόμους για να
καταδικάσουν τον πόλεμο είναι πολύ περισσότεροι από όσους είχαν διαδηλώσει σε
όλη τη διάρκεια του πολέμου του Βιετνάμ. Ποτέ άλλοτε η πολιτική και η ρητορική
των κυβερνήσεων δεν είχαν βρεθεί σε τέτοια αντίθεση με το κοινό αίσθημα. Είανι
εκπληκτικές οι ομοιότητες ανάμεσα στις δηλώσεις των Μπλερ, Μπους και Ράμσφελντ,
αλλά και στην προχθεσινή κοινή δήλωση των “15” της ΕΕ. Όλοι μιλούν για
“ελαχιστοποίηση των ανθρώπινων απωλειών”, όλοι μιλούν χωρίς ντροπή για τον
ανθρωπιστικό ρόλο τους κατά την επόμενη ημέρα, για τον θαυμαστό δημοκρατικό
κόσμο που θα υψωθεί πάνω από τα ερείπια και το έγκλημα, φυσικά όλοι μιλούν και
δεσμεύονται για τη συνέχιση της εκστρατείας κατά της τρομοκρατίας!
“Μετασυγκρουσιακή
κατάσταση”. Με αυτή την αγκαθωτή φράση περιέγραψε ο Κώστας Σημίτης την επόμενη
μέρα, το φρικτότ οπίο ου θα αναδυθεί μετά τη μάχη. Κι εκεί η “Ευρώπη-οντότητα”
θα αφήσει πίσω της το μαύρο παρελθόν για να προσφέρει στους χαροκαμένους
Ιρακινούς τη χαμένη τιμή τους, αυτήν που της τη στέρησε ο Σαντάμ.
Κατ’
ουσίαν, η ΕΕ δηλώνει πρόθυμη να βοηθήσει στο να ξεπλυθούν με τις μάνικες τα
αίματα, όπως συμβαίνει στις ταινίες του Ταραντίνο όπου οι επαγγελματίες
“καθαριστές” αναλαμβάνουν την τακτοποίηση του τόπου του εγκλήματος. Η ευρωπαία
λαίδη Μάκβεθ δεν ανησυχεί για το αίμα που έχει βάψει και τα δικά της χέρια.
Ανησυχεί επειδή οι υπήκοοοί της, ιδίως οι πιο μικροί, βλέπουν αυτό το αίμα, το
βλέπουν και ξεσηκώνονται. Ήρθε η δική της σειρά να κοιμηθεί πάνω από μια
“προ-συγκρουσιακή” θάλασσα ανασφάλειας.
0 Responses to "Η ευρωπαία λαίδη Μάκβεθ (23/3/2003)"
Δημοσίευση σχολίου