Τηλεοπτικά βραβεία

Το βράδυ της Τρίτης η ΝΕΤ μετέδωσε την τετράωρη εκδήλωση της απονομής των τηλεοπτικών βραβείων «Πρόσωπα 2007». Αισθητή ήταν η απουσία κάποιων καναλιών, εκπομπών και καλλιτεχνών (όπως του Λάκη Λαζόπουλου), καθώς και κάποιων κατηγοριών εκπομπών. Π.χ., δεν δόθηκε βραβείο καλύτερης παιδικής, καθώς και σατιρικής εκπομπής επειδή δεν είχε συγκεντρωθεί ικανός αριθμός υποψηφιοτήτων (απαιτούνται τουλάχιστον τέσσερις). Επίσης δεν προβλέπεται βραβείο καλύτερης τηλεταινίας, αφού το είδος αυτό δεν ευδοκιμεί στην Ελλάδα (φέτος προβλήθηκε μόνο μία, στον ΑΝΤ1).

Κάποιοι βραβευμένοι/-ες αφιέρωσαν το λαμπερό αγαλματάκι στο παιδί τους. Θεμιτό. Ομως τα περισσότερα μεγάλα ιδιωτικά κανάλια, που φέτος ετοίμασαν πανάκριβες παραγωγές και μοίρασαν λεφτά με το τσουβάλι στα τηλεπαιχνίδια τους, δεν διέθεσαν ούτε ένα ευρώ για μια παιδική ή εφηβική εκπομπή, έστω και εισαγόμενη. Καλοί και αξιέπαινοι οι Τηλεμαραθώνιοι Αγάπης, όμως γιατί δεν περισσεύουν λίγα ψίχουλα αγάπης, λίγη έγνοια για τα παιδιά αυτού του τόπου που τα ταΐζουμε μικρομέγαλα (και συχνά ληγμένα) τηλεοπτικά προϊόντα; Ναι, στο παιδί-πελάτη, που τσιμπά το δόλωμα των διαφημίσεων, λένε τα κανάλια, όχι όμως στο παιδί που έχει ανάγκη από προγράμματα που θα αναπτύσσουν τη φαντασία του και θα σέβονται τις ευαισθησίες του.

Παρουσιάστρια ήταν η Ελένη Μενεγάκη, που πολλοί βραβευμένοι τη χαρακτήρισαν «εκθαμβωτικά όμορφη». Δεν θα διαφωνήσουμε, όμως δεν είναι κουραστικό, για την ίδια και τους τηλεθεατές, τόσα χρόνια να παίζει το ρόλο της αιώνιας παιδούλας, του ξανθού ισοδύναμου του Τραμπάκουλα που έβοσκε τα πρόβατα «εδώ παραπέρα»;

Τα «Πρόσωπα 2007» θα μπορούσαν να ονομάζονται και Bραβεία AGB, καθώς σε πολλές περιπτώσεις οι προτιμήσεις του κοινού και της κριτικής επιτροπής συνέπιπταν με την κατάταξη στους πίνακες τηλεθέασης. Θα μπορούσαν να ονομάζονται και Βραβεία Πεπατημένης, καθώς αγνοήθηκαν αρκετές σειρές και εκπομπές που προσπάθησαν να φέρουν κάτι καινούργιο, π.χ., τα «Ελληνικά μονόπρακτα», ή κάποιες ξένες σειρές, όπως οι «Αγνοούμενοι». Καλή στο είδος της η νοσοκομειακή σειρά «Στην Εντατική», αλλά δεν παύει να είναι μια από τα ίδια.

Αναγνωρίζουμε τον κόπο των διοργανωτών και τη δυσκολία του εγχειρήματος, όμως η διαδικασία αυτή θα ήταν πιο αντιπροσωπευτική και δημοκρατική αν συμμετείχαν όλοι όσοι εργάζονται στη βιομηχανία του τηλεοπτικού θεάματος και ενημέρωσης, καλλιτέχνες, δημοσιογράφοι και τεχνικοί, τόσο της δημόσιας όσο και της ιδιωτικής τηλεόρασης.

Η ίδια η κατηγοριοποίηση είναι προβληματική, καθώς βαφτίστηκαν «ντοκιμαντέρ» και η «Μηχανή του χρόνου» και το «Μπουκιά και συχώριο» και ο «Εξάντας». Η πρώτη είναι μια καλή δημοσιογραφική εκπομπή έρευνας και η δεύτερη συνδυάζει με χαριτωμένο τρόπο στοιχεία μαγειρικής και ταξιδιωτικής εκπομπής, όμως ντοκιμαντέρ δεν είναι.

Η σεμνότητα κάποιων βραβευμένων ερχόταν σε αντίθεση με το βερμπαλισμό και το ναρκισσισμό κάποιων άλλων. Ακόμα και ο Πολ Νιούμαν, που περίμενε δεκαετίες για να τιμηθεί με Οσκαρ, ήταν λακωνικός όταν παρέλαβε το αγαλματάκι του. Πάντως διασκεδάσαμε με το εύθυμο πολιτικό-καλλιτεχνικό δίδυμο των απονεμητών Β. Μεϊμαράκη και Ευ. Βενιζέλου, καθώς και με την «πρωθυπουργική» δήλωση του Γιώργου Μητσικώστα ότι «οι πυρκαγιές θα γίνουν στην ώρα τους».