Μόνο πληκτικά δεν είναι τα όσα συμβαίνουν και μεταδίδονται από τα δελτία ειδήσεων και τις ενημερωτικές εκπομπές, παρ’ όλο που εξαιρετικά πληκτικά και αυτονόητα είναι συχνά τα συνοδευτικά σχόλια και τα κηρύγματα κάποιων παρουσιαστών.
Ολα τα δελτία πρόβαλαν αποσπάσματα από την προχθεσινή ομιλία του Μίκη Θεοδωράκη στα Προπύλαια. Ακόμα και αν μπορεί κανείς να διαφωνεί με τη σκοπιμότητα ή το περιεχόμενο αυτής της εκδήλωσης ή με τον φορέα που την οργάνωσε, προσωπικά δεν μπορώ να μη θαυμάσω το ψυχικό σθένος, το κουράγιο του συνθέτη που εξακολουθεί και αγωνίζεται και ας μην είναι πια παλικαράκι.
Από τη μια οι «Αγανακτισμένοι», από την άλλη οι «εγκλωβισμένοι». Οχι του Χρηματιστηρίου, αλλά του Κοινοβουλίου. Μερικές εκατοντάδες άτομα επιχείρησαν να εμποδίσουν την έξοδο των αυτοκινήτων των βουλευτών, οι οποίοι, σύμφωνα με έναν ρεπόρτερ «φυγαδεύτηκαν από τούνελ, γέφυρα, διάδρομο». Μα πώς γίνεται να χρησιμοποιήθηκαν και οι τρεις αυτοί τύποι εξόδου; Τα πλάνα δείχνουν κάποια αυτοκίνητα μεγάλου κυβισμού να απομακρύνονται υπό την προστασία αστυνομικών, ενώ «κανονικοί» άνθρωποι (και όχι τραμπούκοι) τους γιουχάρουν. Ομως η εικόνα που δεν προβλήθηκε, αλλά περιγράφτηκε με λόγια είναι αυτή της φυγάδευσης βουλευτών και υπαλλήλων μέσω του Εθνικού Κήπου, μες στο μαύρο σκοτάδι, ανάμεσα στα δένδρα, υπό τη συνοδεία αστυνομικών που κρατούν φακούς... Μια σκηνή που θα ταίριαζε σε ταινία του Φελίνι.
Πολιτικοί και δημοσιογράφοι αποδοκίμασαν το γιουχάισμα, που εύκολα θα μπορούσε να εξελιχθεί σε θερμό επεισόδιο, σε ό,τι δηλαδή έχει αποφευχθεί εδώ και μια εβδομάδα. Είναι αυτονόητο ότι τέτοιες αντιδράσεις (όπως και το μανιώδες φασκέλωμα ή η κραυγή «κλέφτες, κλέφτες!») δίνουν μια χουλιγκανική διάσταση στην κοινωνική διαμαρτυρία. Και μολονότι δεν χαρακτηρίζουν συνολικά τους «Αγανακτισμένους», εύκολα θα μπορούσαν να αποτελέσουν την αφορμή για αρνητικές εξελίξεις.
Η κομματικοποίηση είναι σήμερα πιο ντεμοντέ από κάθε άλλη εποχή, ενώ ταυτόχρονα γεννιέται μια νέου τύπου πολιτικοποίηση, που το βάθος ή, ίσως, τη ρηχότητά της κανείς δεν είναι, προς το παρόν, σε θέση να γνωρίζει... ψυχανεμιζόμαστε μόνο την έντασή της.
Αποθεώθηκε ο Δημήτρης Μητροπάνος στο φινάλε του «Αλ Τσαντίρι Νιουζ», ιδίως όταν τραγούδησε τη «Ρόζα» και το «Αλίμονο σ’ αυτούς που δεν αγάπησαν». Ορθιοι, συνεπαρμένοι οι θεατές στο στούντιο τον χειροκροτούσαν. Στην ίδια εκπομπή ο κ. Μητροπάνος ερμήνευσε το νέο τραγούδι του Σταμάτη Κραουνάκη «Κατσαρόλα»,που το τελευταίο διήμερο έχει ακουστεί σε πολλές εκπομπές και φαίνεται ότι προορίζεται να γίνει ο θούριος των «Αγανακτισμένων».
Μόνο που στη φωνή του Μητροπάνου, όπως και στην καλλιτεχνική διαδρομή του κ. Κραουνάκη και, κυρίως, στους «Αγανακτισμένους» του σήμερα και του αύριο, δεν αξίζουν τέτοιοι τεντζερέδες.

(KAΘΗΜΕΡΙΝΗ, “Εικονογράφημα”, 2/6/2011)

0 Responses to "Αγανακτισμένοι και εγκλωβισμένοι"

Δημοσίευση σχολίου