Κάθε άλλο παρά συνηθισμένη ήταν η χθεσινή ημέρα που ξεκίνησε με τις ενημερωτικές εκπομπές εξαφανισμένες λόγω της 24ωρης απεργίας (και) των δημοσιογράφων. Ετσι, πολλοί κατέφυγαν στο Διαδίκτυο για να ενημερωθούν. Η πιο εντυπωσιακή πρώτη είδηση -και εικόνα- ήταν ο φράχτης που φύτρωσε καταμεσής της ασφάλτου, κοντά στα ανθοπωλεία της Βασιλίσσης Σοφίας. Αυτή η φορητή αλλά όχι εύθραυστη κατασκευή από σίδερο και πλεξιγκλάς ήταν αρκετά σοκαριστική, για να μην πούμε ανατριχιαστική. Αδυναμία και φόβο φανερώνει το γεγονός ότι μια κυβέρνηση υψώνει τείχη ανάμεσα στο Κοινοβούλιο και τον «εχθρό λαό». Λίγο αργότερα μάθαμε για το πρωθυπουργικό αυτοκίνητο που έτρεχε με ιλιγγιώδη ταχύτητα προς το προεδρικό μέγαρο ανάμεσα σε αγανακτισμένους υπηκόους που μάλλον δεν το έραιναν με άνθη.

Πολύ σύντομα οι εικόνες αυτές πέρασαν από την οθόνη του υπολογιστή μας στον τηλεοπτικό δέκτη μας. Μολονότι η αναστολή της απεργίας ήταν επιβεβλημένη -και θα έπρεπε να ήταν αναμενόμενη- δεν αντέδρασαν όλα τα κανάλια με την ίδια ετοιμότητα. Κάποια έδειξαν αμηχανία. Αρκετά κανάλια πρόβαλαν έκτακτα δελτία, ενώ ο ΣΚΑΪ προτίμησε μια ενημερωτική εκπομπή συνεχούς ροής με επιτόπια ρεπορτάζ και ειδήσεις. Γύρω στις έξι ώρες ήταν η διάρκεια της πρώτης βάρδιας με τους δημοσιογράφους των δύο πρωινών εκπομπών του ΣΚΑΪ (Πόπη Τσαπανίδου, Βασίλης Λυριτζής και Δημήτρης Οικονόμου), ενώ στις πεντέμισι τη σκυτάλη παρέλαβε η Λήδα Μπόλα και την κράτησε έως το βραδάκι.

Ακόμα και το Star, που εδώ και χρόνια μάς έχει συνηθίσει στη λαϊφστάιλ ενημέρωση, κάλυψε στη μεσημεριανή εκπομπή της Χριστίνας Λαμπίρη, με επάρκεια και αξιοπρέπεια τα γεγονότα στο κέντρο της Αθήνας, αποφεύγοντας την κινδυνολογία και τονίζοντας τον ειρηνικό χαρακτήρα του βασικού κορμού της συγκέντρωσης στο Σύνταγμα.

Εξοργιστικές δεν ήταν οι εικόνες της έντασης ή μάλλον των τοπικών εντάσεων, αλλά ο πράξεις των συντεταγμένων ταραχοποιών. Για «συγκρούσεις μεταξύ πολιτών» μίλησαν κάποια ρεπορτάζ, όμως αυτοί που κρύβονται κάτω από κουκούλες και εκφράζονται με μολότοφ και ρόπαλα «δεν» είναι πολίτες αλλά «παρα-πολίτες».

Ισως οι πιο συγκινητικές εικόνες ήταν αυτές κάποιων νέων γυναικών που στάθηκαν μπροστά στις ασπίδες των πάνοπλων ανδρών των ΜΑΤ, προσπαθώντας να αποτρέψουν επεισόδια ανάμεσα στους αστυνομικούς και κάποιους θερμόαιμους. Εύκολο είναι να καταγγέλλουμε τη βία «απ’ όπου και αν προέρχεται» από την ασφάλεια του στούντιο ή του γραφείου μας, αλλά δύσκολο να εμποδίζουμε τη βία στην πράξη.

Ραγδαίως, λοιπόν, ανελίσσονται τα γεγονότα που αυτή τη φορά δεν τα «ήκουσε με δέος η κοινή γνώμη», όπως λέει ο ποιητής. Εδώ ο λαός, με τη μορφή του κινήματος των πλατειών, δεν υπαγόρευσε τα γεγονότα, αλλά συνέβαλε ουσιαστικά στην ανέλιξη των γεγονότων, όποια και αν θα είναι αυτή και την οποία θα μάθουμε αργά ή γρήγορα.

(ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, “Εικονογράφημα”, 16/6/11)

Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου BlogThis!Κοινοποίηση στο XΜοιραστείτε το στο FacebookΚοινοποίηση στο Pinterest

Posted In Εικονογράφημα, Κινήματα/Κινητοποιήσεις | 0 comments | edit