4:51 π.μ.
Συνήθως η τηλεοπτική σεζόν λήγει στα τέλη Μαϊου
και ακολουθεί η λεγόμενη θερινή περίοδος. Πέρυσι ζήσαμε το καλοκαίρι της
Σεχραζάτ και του Ονούρ, των κεντρικών χαρακτήρων της τουρκικής σειράς «Χίλιες και μια νύχτες», όμως φέτος δεν γνωρίζουμε
ποιοι θα είναι οι γυάλινοι ήρωες των τηλεθεατών. Το σίγουρο είναι ότι θα
χορτάσουμε επαναλήψεις και όχι μόνο των ελληνικών σειρών, αλλά και των ξένων,
αφού ήδη ο ΑΝΤ1 επαναπροβάλλει το τουρκικό «Κισμέτ» που το γνωρίσαμε τον φετινό
χειμώνα.
Δεν
περάσαμε μια σεζόν «πτωχή πλην τιμία», αλλά μάλλον μια σεζόν πτωχή πλην μετρία.
Εντυπωσιακή είναι η ταχύτητα με την οποία ξεχάστηκαν οι νικητές των ριάλιτι,
π.χ., του «Big Brother» (Alpha) ή του «Next
top model» στον ΑΝΤ1, ενώ ακόμα και τα καθαρόαιμα δείγματα της trash tv, όπως οι
εκπομπές της Αννίτας Πάνια δεν κατάφεραν να απασχολήσουν την τηλεοπτική κοινή
γνώμη, όπως είχε συμβεί παλαιότερα με τους τραγουδιστές της ελεεινής φωνής των «Παρατράγουδων». Σημάδια κόπωσης, σημάδια κορεσμού.
Το
«Νησί» (Mega) ήταν η φωτεινή εξαίρεση της σεζόν. Αν και τα τελευταία χρόνια όλα
έδειχναν ότι οι κωμικές σειρές έχουν το ψωμί, μια δραματική σειρά εποχής
κατάφερε να αποσπάσει και υψηλά νούμερα τηλεθέασης και τους επαίνους της
κριτικής και την αγάπη των τηλεθεατών. Θέλουμε να ελπίζουμε ότι το «Νησί»
μπορεί να γίνει το χελιδόνι που θα φέρει την άνοιξη στην ελληνική τηλεοπτική
μυθοπλασία και δεν θα αποδειχτεί το κύκνειο άσμα της, όμως οι προοπτικές είναι
μάλλον ζοφερές.
Μια
άλλη, διαφορετικού τύπου εξαίρεση ήταν το «1821» του ΣΚΑΪ, μια ασυνήθιστη
στιγμή στα χρονικά της ελληνικής τηλεόρασης. Ενώ μέχρι τώρα τα ιστορικά
ντοκιμαντέρ ήταν αποκλειστική υπόθεση της ΕΡΤ, ένα ιδιωτικό κανάλι τάραξε τα
νερά προβάλλοντας μια σειρά ντοκιμαντέρ που αναφέρονται σε μια κοσμογονική για
την Ελλάδα περίοδο. Η απήχηση του «1821» δεν μετριέται μόνο με τα νούμερα, αλλά
και με το πλήθος των κειμένων και των σχολίων που αναρτήθηκαν στο Διαδίκτυο και
με τις συζητήσεις που εξαπλώθηκαν στην κοινωνία.
H δημόσια τηλεόραση ήταν ο Μεγάλος Ασθενής της
σεζόν. Μολονότι προβλήθηκαν αξιόλογες σειρές ντοκιμαντέρ και εκπομπές λόγου,
φέτος η ΕΡΤ δεν πρόβαλε ούτε ένα ελληνικό σίριαλ ούτε ένα «νέο» ξένο σίριαλ ούτε ένα τηλεπαιχνίδι. Αρκετές
ενδιαφέρουσες εκπομπές άρχισαν να προβάλλονται στο τέλος της σεζόν (βλ. «Βιβλία
στο κουτί», «Εuronet», «3ΤhreeNet»)
ή σημειώθηκαν διαδοχικές αλλαγές στην ημέρα προβολής τους, με αποτέλεσμα οι
εκπομπές αυτές να αδικηθούν, να μην προλάβουν να γίνουν συνήθεια αν όχι για
όλους τους τηλεθεατές, τουλάχιστον για ένα τμήμα τους, όπως συνέβη, π.χ., με τα
πολύπαθα «Τοπία της σιωπής» στην ΕΤ1. Ασφαλώς υπάρχουν εξηγήσεις για όλα αυτά
(καθυστέρηση στην πρόσληψη συμβασιούχων), όμως η ζημιά έχει γίνει.
Οι
φήμες λένε ότι τον Ιούλιο θα αρχίσει να προβάλλεται σε ένα ιδιωτικό κανάλι μια
βουλγαρική σαπουνόπερα. Δεν έχουμε τίποτα εναντίον της γειτονικής χώρας, όμως
φαίνεται ότι το κριτήριο της εισαγωγής βαλκανικών τηλεοπτικών προϊόντων δεν
είναι η σύσφιγξη της ελληνοβουλγαρικής φιλίας, αλλά η χαμηλή τιμή τους στην
αγορά. Μετά τα «αυγά Τουρκίας», είδαμε τα τουρκικά σίριαλ και, μετά το
«Προσεχώς Βουλγάρες» έρχονται τα βουλγαρικά σίριαλ. Καλό είναι να μην έχουμε
προκαταλήψεις, όμως υποψιαζόμαστε ότι αυτή η βαλκανική στροφή δεν έχει
πολυπολιτισμικό αλλά μάλλον τριτοκοσμικό χαρακτήρα.
(ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, ένθετο "TV", 12/6/2011)
0 Responses to "Πτωχή πλην τιμία"
Δημοσίευση σχολίου