|
Τι
ακούμε στις αποβάθρες του ΗΣΑΠ
Πουθενά
δεν γλιτώνουμε. Είτε έχουμε την τηλεόραση ανοιχτή είτε διαλέγουμε για τις
μετακινήσεις μας τον Ηλεκτρικό ή το μετρό είτε ακούμε ραδιόφωνο, είναι πολύ
πιθανό να πέσουμε πάνω στην Ελλη Κοκκίνου που μας συμβουλεύει, σε ποπ ύφος,
να σκεφτούμε «το μέλλον των παιδιών μας των αγγέλων». Πρόκειται για το
τραγούδι-αφιέρωμα στην «οικολογική οδήγηση» το οποίο εντάσσεται στην
ενημερωτική καμπάνια του υπουργείου Μεταφορών για τον περιορισμό της
κατανάλωσης καυσίμων και των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα.
Εντάξει,
κάθε ενημέρωση για καλό. Ομως τι φταίνε οι δόλιοι οι επιβάτες των δημόσιων
μέσων μεταφοράς, οι τηλεθεατές και οι ακροατές να τους βομβαρδίζουν με
στίχους όπως «όσο πιο πολύ το γκάζι σου πατάς τόση πιο πολλή ενέργεια
σκορπάς»; Πού να το βρουν το γκάζι; Στις αποβάθρες του Ηλεκτρικού, φτωχοί
μετανάστες, μαθητές και ηλικιωμένοι σχηματίζουν ένα ημικύκλιο κάτω από τις
μεγάλες κρεμαστές οθόνες LCD και, άλλοι υπνωτισμένοι και άλλοι
αγανακτισμένοι, κοιτάζουν την τραγουδίστρια του «Μωρό μου sorry» και του
«Μασάι» να ξαπλώνει σε ένα εικονικό γρασίδι και να παραδίδει μαθήματα καλής
οικολογικής συμπεριφοράς, αλλά σε ποιους; Η μετακίνηση με το μετρό ή τον
Ηλεκτρικό είναι εξ ορισμού μια «οικολογική» επιλογή. Κάτι παρόμοιο συμβαίνει
στην εκκλησία, όταν ο ιερέας κατακεραυνώνει από άμβωνος τους απόντες;
Παιδαριώδεις
οι στίχοι, μονότονη η μουσική, χαζοχαρούμενες και απλοϊκές οι εικόνες του
βιντεοκλίπ. Το σποτάκι αυτό, που θα ταίριαζε και σε διαφημίσεις
απορρυπαντικών ή κατσαριδοκτόνων, αντιπροσωπεύει την κυρίαρχη μουσική
υποκουλτούρα, αυτήν που φέρνει το εύκολο και γρήγορο χρήμα στους διακινητές
της. Υπήρχε λόγος να το «υιοθετήσει» και το υπουργείο, δηλαδή το κράτος ή να
υποθέσουμε ότι οι κυβερνώντες έχουν (και επιβάλλουν) τα τραγούδια που τους
εκφράζουν και τους αξίζουν;
Διαβάσαμε
ότι η τραγουδίστρια ηχογράφησε το τραγούδι αφιλοκερδώς, άρα δεν πρόκειται
περί οικονομικού σκανδάλου. Το σκάνδαλο είναι η ίδια η προσβολή στη
νοημοσύνη και την αισθητική εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων. Σκανδαλώδης είναι
η τεράστια διαφήμιση που εξασφαλίζει μία (1) επιτυχημένη τραγουδίστρια όταν
υπάρχουν εκατοντάδες νέοι τραγουδοποιοί και τραγουδιστές στους οποίους το
κράτος υποτίθεται ότι ανοίγει την αγκαλιά του μέσω θεσμών όπως το Φεστιβάλ
Τραγουδιού Θεσσαλονίκης. Αραγε το υπουργείο απευθύνθηκε και σε άλλους
καλλιτέχνες και αυτοί αρνήθηκαν; Γιατί δεν οργάνωσε ένα μικρό «X-Factor» που
θα διευκόλυνε το πέρασμα του μηνύματος;
«Δεν
χρειάζεται από τράπεζα να δανειστείς, μεγάλο αυτοκίνητο για να οδηγείς»:
αυτό θα ήταν μια λογική και ομοιοκατάληκτη συμβουλή.
Ισως
το πιο «χοτ» οικολογικό μήνυμα θα ήταν η προτροπή να πάμε «στην Αφρική με
τους Μασάι», όπου όχι μόνο «ελληνικά κανείς τους δεν μιλάει» (και επομένως
τέτοια τραγούδια δεν τραγουδάει) αλλά επιπλέον «δεν χρειάζεται να οδηγείς
στο περίπτερο για να πεταχτείς».
|
0 Responses to "Oδήγηση στην Αφρική οικολογική (1-11-08"
Δημοσίευση σχολίου