Περιμένοντας την εκλογή του Ομπάμα
Ανέκαθεν
οι αμερικανικές εκλογές προκαλούσαν το ενδιαφέρον της παγκόσμιας κοινής
γνώμης, όμως φέτος το ενδιαφέρον αυτό είναι πιο ζωηρό από κάθε άλλη φορά,
όχι μόνο λόγω του χρώματος του υποψηφίου των Δημοκρατικών αλλά και λόγω της
πικρής πείρας από την οκταετία της κυβέρνησης Μπους και, κυρίως, λόγω της
παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης.
Αν
και τα περισσότερα δελτία ειδήσεων και ενημερωτικές εκπομπές συνήθως
επικεντρώνονται στην εγχώρια πολιτική σκηνή, στα σκάνδαλα, στις
δημοσκοπήσεις και στις εξελίξεις στο εσωτερικό των κομμάτων, η ελληνική
τηλεόραση, κρατική και ιδιωτική, δείχνει να αντιλαμβάνεται τη σημασία των
χθεσινών εκλογών. Πολλά ήταν τα σχετικά αφιερώματα, πολλές και οι αποστολές
των καναλιών στην Ουάσιγκτον, τη Νέα Υόρκη, το Σικάγο. Ηδη έχουμε δει
επιτόπια ελληνικά ρεπορτάζ από την Αλάσκα, την πατρίδα της Πέιλιν, τη Γουόλ
Στριτ, τον βαθύ αμερικανικό Νότο, το Σικάγο. Είναι τελείως διαφορετικό το να
διατυπώνουμε εμείς σχόλια και κρίσεις για τον Ομπάμα ή τον Μακέιν από το να
βλέπουμε και να ακούμε Αμερικανούς πολίτες να μιλούν γι’ αυτούς.
Ασφαλώς
υπάρχει και το τηλεοπτικό Σαχλαμαριστάν, ασφαλώς σημειώθηκαν και απόπειρες
να προσεγγιστούν οι αμερικανικές εκλογές με όρους φαιδρότητας ή λαϊφστάιλ,
αλλά αυτές οι καρικατούρες πολιτικής δεν σφράγισαν το συνολικό τοπίο. Με
λίγα λόγια, η ελληνική τηλεόραση παρά τις κατά καιρούς παρεκτροπές, τις
μονομέρειες, τις υπερβολές, τη θεατρικότητα και τον επαρχιωτισμό της,
καταφέρνει σε κάποιες κρίσιμες ιστορικές στιγμές να στέκεται στο ύψος των
περιστάσεων, όπως είχε συμβεί, π. χ., στον τελευταίο πόλεμο στο Ιράκ.
Ισως
κάποιος θα μπορούσε να παρατηρήσει ότι έχει καταργηθεί η αρχή της ισορροπίας
και των ίσων αποστάσεων, ότι οι περισσότεροι Ελληνες δημοσιογράφοι δεν
κρύβουν την προτίμησή τους για τον υποψήφιο των Δημοκρατικών – μόνο που το
φαινόμενο αυτό δεν είναι μόνο ελληνικό. Αν για τις αμερικανικές εκλογές
ψήφιζαν οι κάτοικοι της Γηραιάς και της Μαύρης Ηπείρου, ο Μπαράκ Ομπάμα θα
είχε εκλεγεί με ποσοστό Μπανανίας, όπως έχει επισημανθεί.
Η
τηλεοπτική προεκλογική περίοδος δεν ήταν πληκτική. Mερικές φορές θύμιζε
μαγκαζίνο με θέματα για όλα τα γούστα: Από τα ακριβά ταγέρ της Σάρα Πέιλιν,
μέχρι το σόι του Ομπάμα στην Κένυα, από το ειρωνικό σκίτσο του «New Yorker»
μέχρι τα τραγούδια του Μπρους Σπρίνγκστιν. Μέχρι και το bodybuilding
επιστρατεύθηκε στην εκστρατεία υπέρ του Μακέιν: Ας θυμηθούμε τη δημόσια κοροϊδευτική
δήλωση του «Εξολοθρευτή» κυβερνήτη της Καλιφόρνιας, του Αρνολντ
Σβαρτσενέγκερ, για τα «skinny legs» (κοκαλιάρικα πόδια) του Ομπάμα, τα οποία
προφανώς δεν μπορούν να σηκώσουν το βάρος της διακυβέρνησης των Ηνωμένων
Πολιτειών! Ακόμα και η Μαντόνα έδωσε στις συναυλίες της προεκλογικό χρώμα.
Ανεξάρτητα
από την επαλήθευση ή μη των προβλέψεων για θρίαμβο του Ομπάμα, είναι φανερό
ότι αυτή η εκλογική αναμέτρηση, κάτω από τη βαριά σκιά της ύφεσης, τόνωσε το
ενδιαφέρον εκατομμυρίων ανθρώπων σε όλο τον κόσμο για τα κοινά – κι
ελπίζουμε το ενδιαφέρον αυτό να είναι και αύριο επικεντρωμένο στην ουσία της
πολιτικής και όχι απλώς στα χαρισματικά πολιτικά πρόσωπα.
|
0 Responses to "Παγκόσμια ημέρα εκλογών (5-11-08)"
Δημοσίευση σχολίου