2:10 μ.μ.
Εξάντας:
“Το αίμα του Κουάν Κουάν”
Τους
δύο τελευταίους μήνες ο Τρίτος Κόσμος έχει σχεδόν σβηστεί από τον τηλεοπτικό
ενημερωτικό χάρτη, λες και η κρίση είναι υπόθεση αποκλειστικά των ανεπτυγμένων
χωρών. Υπάρχουν όμως και λίγες εξαιρέσεις.
Τα
ντοκιμαντέρ του «Εξάντα» μάς θυμίζουν ότι η Γη δεν είναι επίπεδη. Για να
γυριστεί το «Αίμα του Κουάν Κουάν» (ΝΕΤ, 12/11), η εκπομπή ταξίδεψε στο
Εκουαδόρ, στη ζούγκλα της Αμαζονίας. Επί 28 χρόνια η Τexaco αντλούσε από τον
υπόγειο ωκεανό πετρελαίου αυτής της περιοχής, χωρίς να παίρνει κάποια
στοιχειώδη μέτρα προστασίας του περιβάλλοντος. Το 1992 η εταιρεία έφυγε,
παραδίδοντας τις εγκαταστάσεις της στην κρατική Petroequador και καλύπτοντας
πρόχειρα με κλαριά, φύλλα και χώμα τις ανοιχτές δεξαμενές που δέχονταν τα
πετρελαϊκά απόβλητα. Οι καρκινογόνες ουσίες πότισαν το χώμα, μόλυναν τα υπόγεια
νερά και, με τα νερά της βροχής, εξαπλώθηκαν παντού. Ετσι, μια άλλοτε
ανέγγιχτη, παρθένα περιοχή έγινε υπόγεια και επίγεια κόλαση.
Το
αντίστροφο άγγιγμα του Μίδα. Ο,τι αγγίζουν οι φτωχοί ιθαγενείς είναι βουτηγμένο
στον «μαύρο χρυσό» ή μάλλον στα μαύρα κατακάθια του. Κάποιοι αγρότες σκάβουν
λίγα εκατοστά στη γη, μπροστά στην κάμερα, και βγάζουν μια μαύρη γλίτσα. «Η
βρώμα», λένε, «ιδίως όταν έχει ήλιο, είναι ανυπόφορη». Ενώ στην Ελλάδα βλέπουμε
τις τσουρουφλισμένες από τις πυρκαγιές κορφές των δέντρων, εδώ τα δέντρα
«καίγονται» από κάτω προς τα πάνω. Μαυρισμένοι κορμοί, καχεκτικά φυλλώματα.
Ανθρωποι
κορμοράνοι. Η περιβόητη σκηνοθετημένη φωτογραφία με το βουτηγμένο στο πετρέλαιο
θαλασσοπούλι, στον πρώτο Πόλεμο του Κόλπου, έκανε τον γύρο του κόσμου, όμως
σήμερα ο κόσμος γνωρίζει ελάχιστα για τα παιδιά που μασούσαν την πίσσα σαν να
‘ταν τσίχλα, για τα πηγάδια που βγάζουν μαύρο νερό, για τα ζώα που ψοφούν επειδή
βόσκουν στο μαύρο χορτάρι, για τον καρκίνο που εδώ χτυπά 147% φορές περισσότερο
από ό,τι στις άλλες επαρχίες της χώρας. Ανυποψίαστοι οι ντόπιοι λούζονταν με το
μαυροζούμι, έχοντας πιστέψει τους εκπροσώπους της Τexaco που τους διαβεβαίωναν
ότι το αργό πετρέλαιο δυναμώνει τα μαλλιά!
Οπως
πάντα, έτσι και αυτό το ντοκιμαντέρ του Εξάντα είναι πλούσια τεκμηριωμένο και
φιλοξενεί και την αντίθετη άποψη, που εδώ διατυπώνεται με ανατριχιαστικό
κυνισμό από τον εκπρόσωπο της Texaco, ο οποίος υποστηρίζει ότι οι άνθρωποι
πεθαίνουν επειδή... αφοδεύουν όπου βρουν.
Η
Petroequador συνεχίζει την πρακτική της προκατόχου της, ενώ ο στρατός πνίγει
στο αίμα τις διαμαρτυρίες των ιθαγενών. Οσοι καταγγέλλουν αυτό το οικολογικό
έγκλημα είναι, σύμφωνα με την κυβέρνησή τους, «βάνδαλοι, τρομοκράτες και
προδότες της πατρίδας».
Το
ντοκιμαντέρ κλείνει με μια εικόνα τραβηγμένη από ελικόπτερο. Ενα γιγάντιο SOS
στο έδαφος, φτιαγμένο από μαύρα λιθάρια, βουτηγμένα σε πηχτό πετρέλαιο.
Αφού έχουμε τα δικά μας
προβλήματα, τι μας νοιάζουν τα βάσανα κάποιων φυλών στον Ισημερινό; Οι άνθρωποι
εκεί ζουν σε μια κρίση διαρκή, μες στη φτώχεια, χωρίς ρεύμα και τηλέφωνο, ενώ
εμείς μόλις αρχίσαμε να νιώθουμε την ανάσα της κρίσης στον σβέρκο μας. Ωστόσο,
οι άρχοντες του πετρελαίου δρουν παγκόσμια, ενώ έρχονται στιγμές (βλ. μολυσμένο
Ασωπό) που διαπιστώνουμε ότι είμαστε λεηλατημένοι ιθαγενείς στη δική μας
πατρίδα.
(ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, "Εικονογράφημα")
0 Responses to "Ανθρωποι κορμοράνοι (4-11-08)"
Δημοσίευση σχολίου