Η είδηση είναι ότι μετά το δέκατο επεισόδιο του «Εχω ένα μυστικό» (Alpha), τη σκηνοθεσία της σειράς αναλαμβάνει ο Στράτος Μαρκίδης που αντικαθιστά τη Ρέινα Εσκέναζι.

Υποθέτουμε ότι αιτία της ξαφνικής αλλαγής φρουράς ήταν τα χαμηλά, σε σχέση με τις προσδοκίες του καναλιού, ποσοστά τηλεθέασης της σειράς, που στηρίζεται στη ζωή της Αλίκης Βουγιουκλάκη και στο βιβλίο που έγραψε γι’ αυτήν ο γιος της, ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ. Νομίζω ότι ο μέσος όρος των 748.000 τηλεθεατών ανά επεισόδιο (από τις 6/10 έως τις 17/11, σύμφωνα με την AGB) δεν είναι καθόλου μικρός, αλλά προφανώς στον σταθμό έχουν αντίθετη γνώμη.
Είναι πολλά τα αίτια ή μάλλον είναι περίπλοκος ο συνδυασμός των αιτίων που οδηγούν στην (πάντα σχετική) επιτυχία ή αποτυχία μιας σειράς. Ομως αυτός ο σκηνοθετικός ανασχηματισμός είναι μια κίνηση που φανερώνει απληστία, πανικό και κυνισμό συνάμα. Η σκηνοθεσία δεν είναι μια μηχανιστική διαδικασία, κάτι σαν τη ρύθμιση της κυκλοφορίας των οχημάτων. Συνεπάγεται ένα προσωπικό ύφος και ρυθμό, μια ορισμένη αισθητική αντίληψη και, κυρίως, μια σχέση εμπιστοσύνης με τους ηθοποιούς, τη ζωντανή πρώτη ύλη μιας τηλεοπτικής, κινηματογραφικής ή θεατρικής παραγωγής.
Τα περισσότερα συμβόλαια μεταξύ των καναλιών και των συντελεστών μιας παραγωγής περιλαμβάνουν εξαιρετικά σκληρούς όρους, οι οποίοι επιτρέπουν σε κάθε σταθμό να κατεβάζει τον γενικό διακόπτη μόλις φανεί το πρώτο συννεφάκι στον ορίζοντα της AGB. Είναι αυτονόητο ότι, όπως κάθε επιχείρηση, έτσι και ο Alpha έχει δικαίωμα «να αλλάζει το άλογο στη μέση της κούρσας». Μόνο που αυτό το σίριαλ, ανεξάρτητα από το αν μας γοήτευσε ή όχι, δεν ήταν ένα προϊόν ρουτίνας, μια «αρπαχτή», αλλά μια φιλόδοξη και προσεγμένη παραγωγή. Προσωπικά, δεν μου έφταιξαν ούτε η σκηνοθεσία και το σενάριο ούτε οι ερμηνείες των πρωταγωνιστών – και ιδίως της Κατερίνας Παπουτσάκη που με τόλμη επωμίστηκε ένα βαρύ φορτίο. Ασφαλώς το αποτέλεσμα θα ήταν διαφορετικό αν είχε επιτραπεί η χρήση της μουσικής του Μάνου Χατζιδάκι, καθώς και αποσπασμάτων από ταινίες της Αλίκης, αν το σίριαλ στηριζόταν λιγότερο στον μεγάλο «κράχτη» του, δηλαδή το βιβλίο του κ. Παπαμιχαήλ, το οποίο θεωρώ απογοητευτικό.
Το περιστατικό δεν είναι μεμονωμένο. Σοκαριστικό ήταν και το κόψιμο του «Γιούγκερμαν» από τον ΑΝΤ1 στα μέσα της περυσινής σεζόν. Δεν ήμουν «φαν» εκείνης της σειράς, όμως ένα σίριαλ που δεν περιλαμβάνει αυτοτελή επεισόδια, αλλά στηρίζεται σε ένα μυθιστόρημα με αρχή, μέση και τέλος, δεν μπορεί να καρατομείται, να εξαφανίζεται με αυτό τον τρόπο. Ελλειψη σεβασμού και προς το ίδιο το βιβλίο φανέρωνε εκείνη η πράξη, ενώ η φετινή αντικατάσταση της κ. Εσκενάζι δείχνει ότι τα κανάλια βλέπουν τους δημιουργούς, τους καλλιτέχνες σαν τους κουλοχέρηδες των καζίνων, σαν μηχανές που τραβάς τον μοχλό και βγάζουν κέρματα, δηλαδή νούμερα τηλεθέασης και διαφημιστικά έσοδα.
Αφού ζούμε στην εποχή που «ό,τι είναι νόμιμο είναι και ηθικό», ας προετοιμαστούμε αυτή την ιδιαίτερα σκληρή (λόγω ανταγωνισμού και κρίσης) χρονιά να καταπιούμε και άλλες γενναίες δόσεις αμείλικτης νομιμότητας.

0 Responses to "Aλλάζουν τα άλογα στα μισά της κούρσας"

Δημοσίευση σχολίου