1:11 μ.μ.
Οποιος
λέει την αλήθεια, έχει τον Θεό (και τα ευρώ) βοήθεια. Σ’ αυτή την αρχή φαίνεται
ότι στηρίζεται το «οικογενειακό» σόου «Η στιγμή της αλήθειας» (ΑΝΤ1).Εδώ μια
παίχτρια απαντούσε σε γαργαλιστικές και αδιάκριτες ερωτήσεις, όπως: «Εχεις
κάνει σεξ στο δάσος του Σέιχ-Σου;» ή «Είχες κάνει σεξ στις τουαλέτες του
πανεπιστημίου όταν ήσουν φοιτήτρια;».
Ο
Νίκος Κακαουνάκης, καλεσμένος την Παρασκευή στο «Χρηματιστήριο των Μedia»
(ΣΚΑΪ) με την Ελλη Τριανταφύλλου και τον Βασίλη Κουφόπουλο, παρατήρησε ότι αυτό
το «τηλεπαιχνίδι» παίζεται ενώπιον της μαμάς της πρώην φοιτήτριας, η οποία
χειροκροτεί ενθουσιασμένη όταν η κορούλα απαντά «ναι» στην ερώτηση «Εχεις κάνει
σεξ πάνω από έξι φορές την ημέρα;». Τι είναι ο οικογενειακός εξευτελισμός μπροστά
σε μερικές χιλιάδες ευρώ;
Η
παρουσιάστρια, Ευγενία Μανωλίδου, δεν προχωρά σε διευκρινιστικές ερωτήσεις.
Ετσι, δεν μαθαίνουμε αν η παίχτρια έκανε σεξ με τον ίδιο παρτενέρ έξι φορές ή
με έξι διαφορετικούς (διαδοχικά ή στο ίδιο επεισόδιο).
Η
εκπομπή αυτή δεν επιβραβεύει την ειλικρίνεια, αλλά τον κυνισμό και την
παχυδερμία. Ακόμα και ο χειρότερος εγκληματίας έχει δικαίωμα στις ιδιωτικές του
στιγμές να είναι μόνος, να μην τις μοιράζεται (είτε στην κυριολεξία είτε
περιγράφοντάς τες) με άλλους. Η δημόσια αφόδευση, π.χ., είναι μορφή ταπείνωσης
και εξευτελισμού των κρατουμένων ή των αιχμαλώτων πολέμου, ενώ το ομαδικό σεξ
παραπέμπει σε καταστάσεις ομαδικής ή ατομικής παρακμής.
Μέσα
σε συγκοινωνούντα δοχεία ρέουν η αηδία και η βλακεία. «Μου αρέσει ο Ομπάμα,
είμαι πολύ ομπαμικός», λέει στο δελτίο του Star ένας κοσμικός κύριος και
στυλίστας. «Πρώτα πρώτα, μου αρέσει το ντύσιμό του, ο άνθρωπος έχει star
quality, είναι σταρούμπα».
Για
κάποιες εκπομπές τα δύο μεγάλα γεγονότα της περασμένης εβδομάδας ήταν οι
εκλογές στις ΗΠΑ και η γέννηση του παιδιού του Σάκη Ρουβά και της Κάτιας
Ζυγούλη. Μάλιστα, στα Μέσα στάλθηκε Δελτίο Τύπου με λεπτομέρειες για το «σινιέ»
φόρεμα που φορούσε η ευτυχής μητέρα κατά την έξοδό της από το μαιευτήριο.
Αυτό είναι «σταρ
κουόλιτι»! Μόνο που υπάρχουν σταρ και σταρ, «qualities» και «qualities». Π.χ.,
δεν μπορώ να φανταστώ μια εκπομπή να αναφέρεται στον σπουδαίο Βρετανό ηθοποιό
Αλαν Ρίκμαν (γνωστό όχι μόνο από τις ταινίες του Χάρι Πότερ) που πρόσφατα
ανακοίνωσε ότι προσφέρει μια ετήσια υποτροφία σε έναν άπορο μαθητή για να
φοιτήσει στο Λάτιμερ Απερ, ένα καλό ιδιωτικό σχολείο στο Λονδίνο. Ο ίδιος ο
Ρίκμαν, που ο πατέρας του ήταν βιομηχανικός εργάτης και τον άφησε ορφανό σε
ηλικία οχτώ ετών, φοίτησε με υποτροφία σε αυτό το σχολείο, όπου αρίστευσε, γνώρισε
και αγάπησε το θέατρο και «πέρασε στην απέναντι όχθη» (και όχι χωρίς κάποιες
ενοχές, όπως εξηγεί). Τώρα λοιπόν θέλησε να προσφέρει σε ένα «μη προνομιούχο
παιδί» μια παρόμοια ευκαιρία. Φαίνεται όμως ότι οι ειδήσεις αυτού του τύπου
παρουσιάζουν μικρότερο τηλεοπτικό ενδιαφέρον απ’ ό,τι το διαζύγιο της Μαντόνας
ή το φουστάνι της λεχώνας ή τα βαφτίσια του μωρού της Ελένης Μενεγάκη. Αλλο οι
άνθρωποι που κάτι έχουν να προσφέρουν στην τέχνη και στην κοινωνία, άλλο οι
«σταρούμπες» και οι αρλούμπες – και η ιδιωτική τηλεόραση, με ελάχιστες
εξαιρέσεις, ειδικεύεται στις δεύτερες.
(ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, "Εικονογράφημα")
0 Responses to "Στο τηλεοπτικό Αρλουμπιστάν (11-11-08)"
Δημοσίευση σχολίου