7:43 π.μ.
Τι να πει κανείς για τα spreads ή τις αγορές;
Ολοι όμως έχουμε γνώμη για το μπαλκονάτο φιλί των νεονύμφων.
Μια ιδιαίτερη κατηγορία στην τυπολογία των
τηλεοπτικών εκπομπών είναι τα «events», οι μεγάλες εκδηλώσεις, όπως η Eurovision, τα
καλλιστεία, οι φιλανθρωπικοί τηλεμαραθώνιοι, οι τελετές απονομής καλλιτεχνικών
βραβείων κ.ά. Φέτος αποδείχτηκε ότι δεσπόζουσα θέση σ’ αυτή την κατηγορία
κατέχουν οι πριγκιπικοί γάμοι. Η κινητοποίηση των διεθνών ΜΜΕ για την κάλυψη
του γάμου του πρίγκιπα Ουίλιαμ και της Κέιτ Μίντλετον ήταν εντυπωσιακή όχι μόνο
για τα κοσμικά, αλλά και για τα πολιτικά, τα διπλωματικά, ακόμα και τα πολεμικά
χρονικά.
Περίπου 8.500 δημοσιογράφοι βρέθηκαν στο Λονδίνο
για τον γάμο στον οποίο δόθηκε
μεγάλη έκταση όχι μόνο στον ηλεκτρονικό αλλά και στον παραδοσιακό Τύπο. Είναι
αλήθεια πως τα ελληνικά κανάλια δεν έκαναν σπατάλες και δεν έστειλαν πολυμελείς
αποστολές στη βρετανική πρωτεύουσα, αλλά περιορίστηκαν στην απευθείας μετάδοση
των εικόνων του BBC. O σχολιασμός έγινε στο στούντιο και άλλοτε ήταν ακριβής
και δημοσιογραφικός και άλλοτε θύμιζε πρωινάδικο της κακιάς ώρας.
Tα μεγάλα τηλεοπτικά events μάς δίνουν την
ευκαιρία να έχουμε γνώμη, να έχουμε άποψη. Πέπλα μυστηρίου μοιάζουν να τυλίγουν
τα μεγάλα ζητήματα της εργασίας, της οικονομία ή των πολεμικών επιχειρήσεων για
τα οποία κανείς δεν ζητά τη γνώμη μας,
όμως ένας τόσο τηλεπροβεβλημένος γάμος είναι η αποθέωση του ορατού, του
μετρήσιμου και η τηλεόραση φέρνει αυτό το χειροπιαστό πολύ κοντά μας. Ξέρουμε
πόσα μέτρα ήταν η ουρά του νυφικού (2,70), είδαμε με πόση χάρη η δαντέλα
υψωνόταν στο πλάι του λαιμού της Κέιτ. Τι να πει κανείς για τα spreads, τις
αγορές, τους κερδοσκόπους; Ολοι όμως έχουμε κάτι να πούμε, π.χ., για το
μπαλκονάτο φιλί των νεονύμφων.
Τι να πούμε για τους εκατοντάδες νεκρούς στη
Λιβύη, στη Συρία, στην Ακτή του Ελεφαντοστού, του οποίου πολλοί αγνοούμε ακόμα
και τη θέση του στο χάρτη; Αυτές οι γκρίζες σελίδες της σύγχρονης ιστορίας
μοιάζουν πιο απρόσιτες, πιο δυσανάγνωστες από ό,τι, π.χ., τα εκκεντρικά καπέλα
που φόρεσαν στον γάμο οι πριγκίπισσες Βεατρίκη και Ευγενία. Δεκάδες Ελληνες
δημοσιογράφοι και τεχνικοί θα ταξιδέψουν αυτή την εβδομάδα στο Ντίσελντορφ για
να καλύψουν τη Eurovision, όμως σήμερα μια δημοσιογραφική αποστολή στο
Πακιστάν, όπου πρόσφατα εξοντώθηκε ο μεγαλύτερος καταζητούμενος του αιώνα μας,
αγγίζει τα όρια της επιστημονικής φαντασίας.
Η Ελλάδα είναι μικρή χώρα. Η κρίση έχει πλήξει
όλο το φάσμα του Τύπου και, επομένως, ούτε οι ελληνικές εφημερίδες ούτε τα
κανάλια θα μπορούσαν σήμερα να αντέξουν το οικονομικό βάρος τέτοιων αποστολών.
Ομως αδυναμία συστηματικής επιτόπιας κάλυψης των μεγάλων διεθνών γεγονότων
παρουσιάζουν τα τελευταία χρόνια και μιντιακοί γίγαντες, μεγάλα ειδησεογραφικά
κανάλια του εξωτερικού που κλείνουν τα γραφεία τους σε θερμές περιοχές του
πλανήτη μας ή αποδυναμώνουν τα ειδησεογραφικά, ενημερωτικά τμήματά τους.
Είναι προφανές ότι πολλοί τηλεθεατές πέρασαν
ευχάριστα παρακολουθώντας το «γάμο του αιώνα», ενώ αρκετοί συμπατριώτες μας
ετοιμάζουν στα σπίτια τους «Eurovision party» για το επόμενο Σάββατο, εφόσον η
Ελλάδα προκριθεί στον τελικό του διαγωνισμού. Μεζεδάκια, μπίρες, έξω φτώχεια
και καλή καρδιά! Γιατί όχι; Μόνο που καλό θα ήταν όλοι εμείς που θα δούμε
Eurovision, να ξέρουμε, π.χ., ότι το Πακιστάν βρέχεται από θάλασσα ή ότι αυτός
που κατέβασε τη ναζιστική σημαία από το βράχο της Ακρόπολης ΔΕΝ ήταν ο…
Απόστολος Γλέτσος, όπως είχε κάποτε γράψει ένας μαθητής σε ένα διαγώνισμα
Ιστορίας.
(ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, ένθετο tv, 8/5/2011)
0 Responses to "Από «events» πάμε καλά"
Δημοσίευση σχολίου