4:10 π.μ.
Xρειάστηκαν να περάσουν τρεις ημέρες μετά τη δολοφονία
του μπιν Λάντεν για να αποφασίσει ο πρόεδρος Ομπάμα ότι δεν θα δοθούν στη
δημοσιότητα φωτογραφίες του νεκρού αρχηγού της Αλ Κάιντα ή βίντεο με την
πόντιση της σορού του στην Αραβική Θάλασσα. Οι λόγοι είναι προφανείς: να μην
ανάψουν τα ισλαμικά αίματα, να μη μετατραπεί ο τάφος σε τόπο προσκυνήματος
αγριεμένων φονταμενταλιστών.
Ζoύμε
στην εποχή της εικονοκρατίας, λένε πολλοί, στην εποχή της αποθέωσης της
εικόνας, της δημόσιας και της ιδιωτικής οπτικής καταγραφής των πάντων. Την
περασμένη εβδομάδα, οι φωτογραφίες και τα βίντεο από τον πριγκιπικό γάμο είχαν
κατακλύσει όλες τις χώρες, όλα τα ΜΜΕ. Την περασμένη Κυριακή πραγματοποιήθηκε
μια στρατιωτική επιχείρηση ή μάλλον ένα πολεμικό «ιβέντ» με διεθνή πολιτική
σημασία, αλλά η εικόνα απουσίαζε. Μόνο ο Ομπάμα και μια χούφτα επιτελών του
είχαν το προνόμιο να παρακολουθήσουν λεπτό το λεπτό, σε απευθείας σύνδεση, την
επιχείρηση των SEALS.
Στον
πριγκιπικό γάμο εφαρμόστηκε η αρχή της (υποτιθέμενης) διαφάνειας. Χορτάσαμε
εικόνες με καπέλα, παρελάσεις, δαντέλες, σελέμπριτις. Και από τον παγκόσμιο
θρίαμβο της εικόνας, περάσαμε στην απουσία της. Ας αρκεστούμε στις φωτογραφίες
του κρησφύγετου του μπιν Λάντεν και των τριών πτωμάτων ήσσονος σημασίας, που
είχαν εγκαταλειφθεί στο πεδίο της επιχείρησης.
Η
εικονοκρατία έχει τα όριά της. Και χωρίς εικόνα, η είδηση της «Επιχείρησης
Τζερόνιμο» είναι αληθινή. Εξάλλου, και οι άνδρες που την εκτέλεσαν, οι
επίλεκτοι υποβρύχιοι καταστροφείς, δεν φωτογραφίζονται, δεν δίνουν
συνεντεύξεις, όμως είναι υπαρκτοί. Η αλήθεια δεν έχει πάντα το φωτογραφικό της
ισοδύναμο, αν και η εικόνα μπορεί να κατασκευάσει τις δικές της
πραγματικότητες, να χειραγωγήσει την αντίληψή μας για την αλήθεια.
Αν
ο πριγκιπικός γάμος σερβιρίστηκε από τα διεθνή ΜΜΕ σαν εικονογραφημένο σύγχρονο
παραμύθι, η άνευ εικόνας εξόντωση του υπ. αριθμόν ένα καταζητούμενου είναι μια
μαύρη τρύπα στην οποία μπορεί κανείς να προβάλλει ανακούφιση, ελπίδες και
εφιάλτες. Όπως την ελπίδα να δυναμώσουν στη Μέση Ανατολή τα λαϊκά κινήματα
χειραφέτησης και από τον φονταμενταλιστικό σκοταδισμό και από τον
ιμπεριαλιστική ζυγό, αλλά και τον εφιάλτη ενός κόσμου όπου θα κυριαρχεί η
δικαιοσύνη των όπλων, η δικαιοσύνη του ισχυρού.
(ΠΡΙΝ, "Το τέλος της αγοράς", 8/5/2011)
0 Responses to "Εικονοκρατία... αλλά με όρια"
Δημοσίευση σχολίου