12:02 π.μ.
Δεν ξέρουμε αν την Πρωτομαγιά ο κ. πρωθυπουργός
θα πάει για κανό ή θα κάνει ποδήλατο στην εξοχή ή θα φορέσει το μαύρο του κολάν
και το μαύρο του γυαλί και θα τρέξει μερικά χιλιόμετρα. Ο,τι και αν διαλέξει,
το βέβαιο είναι ότι έχει κάθε λόγο να γιορτάζει την Αντεργατική Πρωτομαγιά,
αφού κατάφερε, μέσα σε ένα χρόνο από την υπογραφή του Μνημονίου, να καταργήσει δικαιώματα που οι
προηγούμενες γενιές είχαν κατακτήσει με αγώνες, θυσίες και αίμα.
Η
εργασία επιστρέφει στην εποχή των σπηλαίων. Όπως οι πρωτόγονοι ζούσαν με το
φόβο των ακραίων φυσικών φαινομένων και των άγριων θηρίων και δεν ήξεραν τι
τους ξημερώνει το αύριο, έτσι και όσοι σήμερα εργάζονται δεν ξέρουν πότε θα
έρθει η νέα μείωση του μισθού τους ή πότε θα πεταχτούν στο δρόμο. Δεν ξέρουν πότε θα
χάσουν το σπίτι τους ή πότε θα σταματήσουν το παιδί τους από το φροντιστήριο ή
πότε θα στηθούν στις ουρές των συσσιτίων.
Σήμερα
αναδύεται μια νέα κατηγορία προλετάριων. Δεν είναι αυτοί που λιώνουν το ατσάλι,
αλλά που οι ίδιοι λιώνουν στους τέσσερις τοίχους του σπιτιού (όσο υπάρχει
σπίτι), χωρίς δουλειά, χωρίς ελπίδα. Προλετάριοι δίχως ροζιασμένα χέρια, αλλά
με πτυχίο ή υψηλή ειδίκευση και πολύχρονη επαγγελματική πείρα. Αυτοί είναι ο
καρπός του μόχθου της κυβέρνησης, των τραπεζών και της τρόικας, όμως αυτοί θα
φέρουν το νέο Σικάγο και ας είναι σήμερα ανίσχυροι και διασκορπισμένοι. Ας
κάνει κανό, λοιπόν, ο κ. Παπανδρέου, όσο υπάρχει ακόμα καιρός.
(ΠΡΙΝ, "Το τέλος της αγοράς", 30/5/11)
0 Responses to "Αντεργατική Πρωτομαγιά"
Δημοσίευση σχολίου