1:04 π.μ.
Ενα νέο ριάλιτι σόου υπόσχεται ταχύρρυθμη
επαγγελματική κατάρτιση και απασχόληση σε ανέργους.
Mπορεί κανείς να μάθει την τέχνη του φούρναρη,
του κουρέα, του μηχανικού αυτοκινήτων, του μαραγκού μέσα σε λίγους μήνες;
Mπορεί κανείς να γίνει τηλεοπτικός παρουσιαστής, τραγουδιστής, ηθοποιός, τοπ
μόντελ μέσα σε μισή σεζόν; Μπορεί ένα ετοιμόρροπο σπίτι να φτιαχτεί από την
αρχή μέσα σε μια εβδομάδα; Μπορεί ένα προβληματικό εστιατόριο να μεταμορφωθεί
σε παράδεισο της γεύσης και της αισθητικής μέσα σε πέντε μέρες;
Στον μαγικό κόσμο των ριάλιτι όλα είναι δυνατά.
Μια νέα εκπομπή, το «Botrini’s Project» στον Alpha, παραδίδει ταχύρρυθμα μαθήματα
επαγγελματικής μαγιερικής σε 12 άνεργους νέους. Δεν χρειάζεται ούτε κατάρτιση,
ούτε προϋπηρεσία, αλλά η σωστή χημεία, «το ταλέντο, η
αποφασιστικότητα, ο ζήλος για εξέλιξη». O Eκτωρ Μποτρίνι,
ένας βραβευμένος σεφ και επιτυχημένος επιχειρηματίας, έγινε πλατιά γνωστός χάρη
στο σόου «Εφιάλτης στην κουζίνα»
(Αlpha), ένα ριάλιτι μαγειρικής και ανασυγκρότησης επιχειρήσεων, που έστειλε
στο χρονοντούλαπο της ιστορίας τη στερεότυπη φράση «βρίζω σαν χαμάλης». Τώρα
πια λέμε «βρίζει σαν σεφ», αφού το σήμα κατατεθέν της εκπομπής ήταν οι ύβρεις
που εκτοξεύονταν προς τους ανίκανους ή ξεροκέφαλους ιδιοκτήτες εστιατορίων.
Τώρα
ο κ. Μποτρίνι ανοίγει στην Αθήνα ένα νέο εστιατόριο πολυτελείας όπου θα
εργαστούν οι 12 τυχεροί του σόου. Πάνω από 3.000 άνεργοι υπέβαλαν αίτηση
συμμετοχής στο «Botrini’s Project», που ηχεί πιο
ψαγμένο από τον πεζό τίτλο «Το εγχείρημα
του Mποτρίνι». Με το πρώτο ξεσκαρτάρισμα απέμειναν 60 άτομα, με το δεύτερο 30
και, τελικά, 12. Ο τηλεθεατής παρακολουθεί καρέ καρέ τη διαδικασία της
εξέτασης, της απόρριψης και της αποδοχής, καθώς προβάλλεται σε γκροπλάν η
έκφραση της ελπίδας, της απογοήτευσης, του ενθουσιασμού στα πρόσωπα των
υποψηφίων. Ταυτόχρονα υπογραμμίζεται αμείλικτα η δυστυχία, η φτώχεια των
ανέργων καθώς η εκπομπή θυματοποιεί τη ζωντανή πρώτη ύλη της, επιδιώκει να
αφυπνίσει τον οίκτο του τηλεθεατή. Τουλάχιστον σε άλλα ριάλιτι μαγειρικής,
π.χ., στο «Μaster chef» ή και στο «Κάτι
ψήνεται», οι παίχτες δεν κλαίγονταν και ούτε η κάμερα έμπαινε στο μισοσκότεινο
σπίτι τους όπου η ΔΕΗ είχε κόψει το ρεύμα.
Η
εκπομπή βρίσκεται ακόμα στην αρχή και, επομένως, κρίνουμε το «κόνσεπτ» και όχι
την εφαρμογή του. Ομως η διαδικασία των τηλεοπτικών προκαταρκτικών εξετάσεων
είναι ταπεινωτική και για τους υποψήφιους και για το κοινό τους. Οι νέοι αυτοί
δεν είναι ψώνια που ονειρεύονται να γίνουν top stars, Greek idols και master τρεχαγύρευε. Ενα μεροκάματο, μια τίμια
εργασία γυρεύουν, όπως εκατατοντάδες χιλιάδες συνομήλικοί τους. Ενώ κάποτε οι
οικοδόμοι της Αθήνας στήνονταν στην πλατεία Κουμουνδούρου, κρατώντας τις
ταβανόβουρτσες σαν εξαπτέρυγα και περιμένοντας τους μικροεργολάβους να τους
παραλάβουν για να εργαστούν σε κάποια οικοδομή, σήμερα οι άνεργοι νέοι χτυπούν
την πόρτα της τηλεόρασης μήπως και...
Είναι
αυτονόητο ότι ο μεγάλος κερδισμένος από αυτό το σόου είναι ο κ. Μποτρίνι, αφού
κανένα άλλο εστιατόριο δεν έχει εξασφαλίσει τόσο πλούσια διαφήμιση πριν καν
ανοίξει. Κερδισμένοι θα είναι και οι 12 που κάτι θα μάθουν και θα προσληφθούν,
ενώ χαμένοι παραμένουν οι άνεργοι που δεν χώρεσαν στην τηλεοπτική λίστα του
Σίντλερ. Φαίνεται ότι για την ανεύρεση εργασίας δεν αρκούν ο μπάρμπας από την
Κορώνη, ο ΟΑΕΔ ή ο ΑΣΕΠ. Ο άνεργος πρέπει να γίνει παίχτης, να είναι φωτογενής,
να γράφει στο γυαλί, δηλαδή να έχει «και» τηλεοπτική προσωπικότητα.
(KΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, ένθετο "TV", 7/4/2011)
0 Responses to "Κατσαρόλες και ανεργία"
Δημοσίευση σχολίου