Στο ριάλιτι «The real housewives of Athens» ο χρόνος έχει παγώσει σαν να του έχουν κάνει ενέσεις μπότοξ.


Οι πρώτες «αληθινές νοικοκυρές» που έβγαλαν τη ζωή τους στο τηλεοπτικό γυαλί ζούσαν στην κομητεία Οραντζ της Καλιφόρνιας. Αυτό συνέβη το 2006, δηλαδή προ κρίσης. Τις διαδέχτηκαν οι «νοικοκυρές» του Μπέβερλι Χιλς, της Νέας Υόρκης, της Φλόριντα κ.λπ., ενώ ο ελληνικός κλώνος του σόου είναι οι «Real housewives of Athens» (ΑΝΤ1). Εξι κυρίες, που δείχνουν σαν να μην κατοικούν στην Ελλάδα που στενάζει από την κρίση, αλλά στη χώρα του lifestyle, σε μια χώρα όπου η ιστορία, ο χρόνος έχει παγώσει σαν να του έκαναν ενέσεις μπότοξ και η γεωγραφία έχει γίνει τουριστική, καταναλωτική καρικατούρα.

Για να ξεσκάσουν, οι έξι κυρίες πηγαίνουν για κυνήγι ή για καταδύσεις, πετάγονται μέχρι τη Μύκονο για να ξεσαλώσουν σε κάποιο κλαμπ ή μέχρι τον Βόλο όπου διασκεδάζουν σε κάποιο χάι σκυλάδικο, τρώνε σε ακριβά εστιατόρια, γίνονται εθελόντριες της πασαρέλας και, ταυτόχρονα είναι τέλειες μητέρες, τέλειες σύζυγοι (ή ελεύθερες ή ζωντοχήρες) και επιτυχημένες  επαγγελματίες.

 Επιπλέον, είναι και παιχνιδιάρες. Π.χ., στη διάρκεια ενός οικογενειακού γεύματος, μια από αυτές τοποθετεί κρυφά ένα πορδομηχάνημα κάτω από το κάθισμα ενός σεβάσμιου θείου. Σε λίγο αρχίζουν να παράγονται περίεργοι ήχοι και όλοι στρέφονται προς τον απορημένο θείο. Γέλια, γέλια, γέλια.
«Θα ρίξω ένα χορευτικό σφουγγάρισμα», ανακοινώνει μια από τις έξι. Δυνατή, μπιτάτη μουσική, casual ένδυμα (σορτς και φανελάκι), αέρινες κινήσεις με φόντο το γκαζόν και την πισίνα, ενώ ένα λευκό σκυλί ράτσας κοιτάζει με θαυμασμό την αεικίνητη κυρά του. Η σκηνή αυτή θα μπορούσε να ήταν διαφήμιση για απορρυπαντικό ή αποσμητικό ή σερβιέτα. Γενικά, όλο το σόου μοιάζει με διαφήμιση, αλλά διαφήμιση πληθωρική και εξουθενωτική, δίχως το πλεονέκτημα της συντομίας.

Και οι έξι κυρίες, που έχουν κάποια σχέση με τον κόσμο της μόδας και του θεάματος, φλυαρούν σαν γαλιάντρες και διαφημίζουν την υπέροχη ζωή τους, τα υπέροχα ρούχα, τα υπέροχα σπίτια και τα υπέροχα παιδιά τους, αλλά και τις υπέροχες επαγγελματικές επιδόσεις τους. Σχεδόν όλες επιδιώκουν μια καριέρα και το σόου αυτό γίνεται μια βολική πλατφόρμα για την προώθηση προϊόντων και υπηρεσιών, καθώς και για το χτίσιμο μιας κολακευτικής δημόσιας εικόνας για τις πρωταγωνίστριες. Μια που κανείς δεν ξέρει τι του ξημερώνει το αύριο, τουλάχιστον ας στεριώσουμε την (ημι)επωνυμία μας.

Το τι κάνει ο καθένας στην αληθινή ζωή είναι δική του υπόθεση. Ομως εδώ έχουμε ένα δημόσιο θέαμα –και αυτό κρίνουμε. Εδώ η τηλεόραση μετατρέπει την καθημερινή ζωή έξι γυναικών σε εμπόρευμα προς κατανάλωση. Για την ακρίβεια, δεν παίρνει ολόκληρη την αληθινή ζωή τους, αλλά κάποιες επιλεγμένες και σκηνοθετημένες φέτες της. Αυτές τις φέτες τις συσκευάζει, τις ρετουσάρει, τις μοντάρει, τις συμπυκνώνει ή την ξεχειλώνει και τις προσφέρει στον τηλεθεατή, ενώ γαρνιτούρα στο πιάτο είναι και τα παιδιά των housewives.

Πρόσκαιρα κωμικό, αλλά τελικά βαρετό και θλιβερό είναι το θέαμα. Οσο στημένες είναι αρκετές εκπομπές της κλάψας και της μιζέριας, με τους φτωχούς που εκλιπαρούν την τηλεόραση να τους σώσει, άλλο τόσο στημένη είναι και αυτή η νεοπλουτίστικη επίδειξη ντιζαϊνάτων ζωών και συναισθημάτων. Οι έξι κυρίες δεν πείθουν ότι περνούν καλά, παρ’ όλο που το σόου αγωνιά να μας πείσει για το αντίθετο. Κάποτε λέγαμε ότι «η φτώχεια θέλει καλοπέραση». Σήμερα, υποτίθεται ότι ο τηλελαός καλοπερνά όταν βλέπει κάποιες τηλελαμπερές κυρίες να υποκρίνονται ότι καλοπερνούν.

(KAΘΗΜΕΡΙΝΗ, ένθετο “tv”, 27/3/11)

0 Responses to "Νεοπλουτισμός και βαρεμάρα"

Δημοσίευση σχολίου