11:07 μ.μ.
Πολλά (και κυρίως άχρηστα) πράγματα μαθαίνει κανείς βλέποντας τηλεόραση.
Π. χ., μάθαμε ότι το αντίθετο του «τρώω πόρτα» (δηλαδή μου απαγορεύουν την
είσοδο σε ένα νυχτερινό κέντρο) δεν είναι το «ταΐζω πόρτα», αλλά το «ρίχνω
πόρτα». Χθες το πρωί η εκπομπή «Πρωινή Μελέτη» του Star παρουσίασε μια
«αποκάλυψη που θα συζητηθεί», δηλαδή ότι «η Ρούλα ρίχνει πόρτα στην Ελένη και
θα εμφανιστεί σε Φαίη-Γιώργο». Ας το μεταφράσουμε: μετά το live του “Greek
Idol” στον Alpha, η παρουσιάστριά του, η Ρούλα Κορομηλά, δεν θα εμφανιστεί στο
πρωινάδικο της Ελένης Μενεγάκη στο ίδιο κανάλι, αλλά στο πρωινάδικο του Μega με
τη Φαίη Σκορδά και τον Γιώργο Λιάγκα.
Ολη η Ελλάδα αγωνιά, όχι όμως για πεζά και άχαρα πράγματα, π. χ., για
την αύξηση του επιτοκίου στην Ευρωζώνη ή για το αιματοκύλισμα στη Λιβύη ή για
τη Φουκουσίμα που επισήμως χαρακτηρίστηκε σύγχρονο Τσερνομπίλ, αλλά για το πού
θα εμφανιστεί η Ρούλα μετά το live. Βλέπετε, οι βασίλισσες και οι μαρκησίες της
«λάιτ» τηλεόρασης είναι παρεξηγησιάρες και, επομένως, απαιτείται να συσταθεί
ένας Οργανισμός Επίλυσης των Διαφορών μεταξύ των τηλεστάρ με έναν Χάρτη
αντίστοιχο με αυτόν του ΟΗΕ. Π. χ., αν μια κυρία της τηλεόρασης είναι έγκυος,
οφείλει να το ανακοινώσει πρώτα σε μια εκπομπή του δικού της καναλιού και όχι
όπως έκανε μια παρουσιάστρια του Mega που πήγε και το μαρτύρησε στην εκπομπή
του Πέτρου Κωστόπουλου στον Alpha!
Αλλες εκπομπές ασχολούνται με την τιάρα που θα φορέσει στον βασιλικό
γάμο η μέλλουσα σύζυγος του πρίγκιπα Γουίλιαμ, ένα βαρύτιμο κόσμημα που, όπως
ακούσαμε, ανήκε στη «βασιλομήτωρ» (ως γνωστόν, οι αγγλικές λέξεις δεν
κλίνονται, γι’ αυτό και τις «πολλές» βασίλισσες μητέρες τις λέμε βασιλομήτωρς.)
Αφθονος τηλεοπτικός χρόνος ξοδεύεται για σαχλοσυζητήσεις γύρω από τους
γάμους, τα διαζύγια, τις εγκυμοσύνες, τα ειδύλλια κ.λπ. των επωνύμων και των
ημι-επωνύμων της σοουμπίζ. Ο, τι όμως βλέπει ο λαός, αυτομάτως δικαιώνεται.
Εφόσον οι τηλεθεατές δεν «ρίχνουν πόρτα» στο ανέμπνευστο κουτσομπολιό, το
τηλεοπτικό αυτό είδος θα ζει και θα βασιλεύει.
Στο κανάλι της Βουλής προβλήθηκε το Σάββατο το μπαλέτο «Παναγία των
Παρισίων», μια θρυλική παράσταση της Οπερας του Παρισιού (1996), σε χορογραφία
του Ρολάν Πετί, μουσική του Μορίς Ζαρ και με κοστούμια σχεδιασμένα από τον Ιβ
Σεν Λοράν. Ακόμα και ένας άνθρωπος που δεν έχει δει ποτέ μπαλέτο στη ζωή του,
είτε live είτε στην τηλεόραση, δεν θα έμενε αδιάφορος μπροστά σε αυτό το θέαμα
που αφηγείται, μέσω της μουσικής, του χορού και των χρωμάτων, το γνωστό
μυθιστόρημα του Β. Ουγκώ. Είναι κρίμα και άδικο η πραγματική τέχνη να περνάει
απαρατήρητη ή να θεωρείται είδος πολυτελείας (και ας προσφέρεται δωρεάν) και
εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι να ασχολούνται με τις τούμπες, τα ντεκολτέ, τα
μπούτια και τα μπούστα, τα νάζια και τις τρίχες των παιχτών του “Dancing with
the stars”.
(ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, “Εικονογράφημα”, 13/4/2011)
0 Responses to "Θυροβόλοι και θυροφάγοι"
Δημοσίευση σχολίου