11:56 μ.μ.
Στη Λυδία Κονιόρδου ήταν αφιερωμένοι οι «Δρόμοι» του Αρη Σκιαδόπουλου (ΕΤ1, 14/12).
Η ηθοποιός μίλησε για την τούρμπο πολιτικοποίηση των τελευταίων χρόνων της δικτατορίας και των πρώτων της μεταπολίτευσης, αλλά χωρίς τον μπλαζέ τόνο τον οποίο πολλοί υιοθετούν όταν αναφέρονται στις «νεανικές τρέλες» τους: «Συνδέθηκα με συλλογικά στοιχεία, έμαθα να διαβάζω αλλιώς τη ζωή». Οπως ήταν φυσικό, αναφέρθηκε και στο αρχαίο δράμα, που το μελετά από τα μαθητικά της χρόνια μέχρι σήμερα. Αυτή η αυστηρή «επαγγελματίας» ύμνησε την αξία του ερασιτεχνισμού, «την ευκαιρία που δίνει το θέατρο σε κάθε άνθρωπο να μάθει και να δράσει συλλογικά».
Η εκπομπή δεν ανέβασε την ηθοποιό σε ένα υψηλό βάθρο, εκβιάζοντας τον θαυμασμό μας. Δεν ήθελε να μας πείσει για το πόσο σπουδαία είναι η Λυδία Κονιόρδου, ώστε να μείνουμε εκστατικοί μπροστά της, αλλά μας ζητούσε να παρακολουθήσουμε τη διαδρομή ενός ανθρώπου που δημιουργεί, διδάσκει και διδάσκεται.
Και ο πιο βαριεστημένος τηλεθεατής που θα παρακολουθούσε τους «Δρόμους» θα αντιλαμβανόταν ότι υπάρχουν στιγμές που ακόμα και η τηλεόραση μπορεί να μας παρακινήσει να διαβάσουμε «αλλιώς» τη ζωή και την τέχνη.
Ενας άλλος ηθοποιός, ο Βασίλης Τσιβιλίκας, καλεσμένος στον «Αθέατο κόσμο» (Alter) του Κώστα Χαρδαβέλλα, σε μια εκπομπή με θέμα το «Αλ Τσαντίρι Νιουζ» και τις γνωστές «κόντρες», μας εντυπωσίασε με την ευστοχία του λόγου του. «Η σάτιρα δεν δημιουργεί, δημιουργείται», είπε. «Δεν προκαλεί, προκαλείται από τα γεγονότα - και φυσικά δεν καθοδηγεί». Ο κ. Τσιβιλίκας έζησε όλες τις μεγάλες, τις ιστορικές στιγμές των τελευταίων χρόνων μέσα από την επιθεώρηση και, επομένως, η γνώμη του μετράει. «Η μεταπολίτευση τελειώνει, τελείωσε, και τώρα κυριαρχεί η αβεβαιότητα, αλλά και η αίσθηση ότι κάτι καινούργιο εγκυμονεί. Ο,τι και αν συμβαίνει, δεν πρέπει να ξεχνάμε ένα πράγμα: ότι ποτέ δεν πρέπει να υποτιμάμε τον λαό».
Με απλά λόγια εξήγησε γιατί η σάτιρα αναγκαστικά ασχολείται με τα ακραία τηλεοπτικά φαινόμενα: «Η σάτιρα αναδεικνύει τα στραβά - και το μεγαλύτερο στραβό που ζούμε είναι η τηλεόραση η ίδια».
Μέσα από ποιους δρόμους μπορεί να διασταυρώνεται μια καταξιωμένη τραγωδός, ένα «παιδί του Κουν» με έναν δημοφιλή ηθοποιό του λεγόμενου «εμπορικού» θεάτρου; Μα η ευαισθησία και η ευφυΐα δεν είναι προνόμιο των «ποιοτικών» με τη βούλα - και ο δικός μας σεβασμός προς τους καλλιτέχνες δεν είναι επιλεκτικός.
(ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, "Εικονογράφημα")
0 Responses to "Nα διαβάσουμε αλλιώς τη ζωή (21-12-07)"
Δημοσίευση σχολίου