«Σαν να κάθεσαι “πρώτο τραπέζι πίστα” στη μεγάλη σκηνή της Ιστορίας».

Οι ιστορικές αλλαγές στην Τυνησία και την Αίγυπτο, αλλά και οι τρέχουσες εξελίξεις στον αραβικό κόσμο επαναπροσδιορίζουν το ρόλο της τηλεόρασης στην κάλυψη τοπικών γεγονότων που όμως έχουν τεράστια διεθνή σημασία.

Εγκαιρα η ΕΡΤ και τρία ιδιωτικά κανάλια (ΑΝΤ1, Mega, ΣΚΑΪ) έστειλαν ανταποκριτές στο Κάιρο, γεγονός που πιστώνεται στα θετικά της ελληνικής τηλεόρασης, ιδίως αν λάβουμε υπόψη ότι ζούμε σε περίοδο δραστικών περικοπών. Καθημερινή ήταν η κάλυψη των γεγονότων στα δελτία ειδήσεων, όμως, σε γενικές γραμμές, η κρίση και τα εγχώρια οικονομικά προβλήματα κατάπιναν (και εξακολουθούν να καταπίνουν) τη μερίδα του λέοντος από την πίτα του ειδησεογραφικού χρόνου, κάτι που όλοι το κατανοούμε, ανεξάρτητα από το αν ο χρόνος αυτός συχνά διατίθεται για ανούσιες κομματικές αντιπαραθέσεις και όχι για ουσιαστική ενημέρωση.

Αρκετές ενημερωτικές εκπομπές συνδέονταν με τους ανταποκριτές των καναλιών στο Κάιρο ή φιλοξένησαν συζητήσεις για τις εξελίξεις στην Αίγυπτο με καλεσμένους που γνωρίζουν τα θέματα της Μέσης Ανατολής, όμως αισθητή ήταν η απουσία έκτακτων εκπομπών. Είναι αυτονόητο ότι για ένα επαρκές αφιέρωμα, δεν αρκεί να κληθούν στο στούντιο μερικοί ειδικοί, που απλώς θα ανταλλάσσουν απόψεις, αλλά απαιτούνται χρόνος και χρήμα, έρευνα και επιτόπιο ρεπορτάζ –κι ελπίζουμε ότι αυτό το κενό αργά ή γρήγορα θα καλυφθεί.

Σε πλεονεκτική θέση βρέθηκε το Channel 9, με τις πολύωρες απευθείας μεταδόσεις του από το αραβικό Al Jazeera και με ταυτόχρονη μετάφραση στα ελληνικά. Σε όλο τον κόσμο, πολλοί κατέφευγαν στις ιστοσελίδες του BBC και του αγγλικού Al Jazeera (που είχε 24ωρη συνεχή μετάδοση), στη Huffington Post, στο Democracy Now και σε άλλα ειδησεογραφικά sites. Σύντομες και ενδιαφέρουσες ανταποκρίσεις έκαναν μέσω twitter και facebook το γύρο του κόσμου, ενώ εκπληκτικές φωτογραφίες αναρτήθηκαν στις ηλεκτρονικές σελίδες πολλών εφημερίδων. Αν και οι εικόνες από μόνες τους δεν διδάσκουν Ιστορία, ωστόσο συχνά μεταδίδουν τον παλμό, το χρώμα των μεγάλων ιστορικών στιγμών.

Πολλοί επισήμαναν ότι το Al Jajeera, με τη λεπτό προς λεπτό κάλυψη και τα βίντεο συνεχούς ροής, έπαιξε ένα ρόλο παρόμοιο με εκείνον του CNN στον πρώτο Πόλεμο του Κόλπου. Kαι αυτό το ρόλο δεν τον έπαιξε μόνο στα αραβικά κράτη, αλλά και στη Δύση, όπου «ακόμα και η πτώση του Τείχους του Βερολίνου δεν άσκησε τόση υπνωτική έλξη και δεν συνοδεύτηκε από τόσο ισχυρό σασπένς», έγραψαν οι «Νew York Times». Είδαμε την απογοήτευση του πλήθους στην πλατεία Ταχρίρ, όταν ο Μουμπάρακ δήλωσε ότι δεν παραιτείται, είδαμε τα σκυμμένα κεφάλια, τους πεσμένους ώμους, όπως είδαμε και την αγαλλίαση στα πρόσωπα και στις κινήσεις των διαδηλωτών της επόμενης μέρας, όταν ο αντιπρόεδρος ανακοίνωσε, μέσω της τηλεόρασης, την παραίτηση του επί 30 χρόνια ηγέτη της Αιγύπτου. Η τηλεόραση γίνεται ο παγκόσμιος τελάλης, που μεταφέρει τον ήχο είτε από τα τύμπανα του πολέμου είτε από τη σάλπιγγα της ανακωχής.

«Σαν να κάθεσαι “πρώτο τραπέζι πίστα” στη μεγάλη σκηνή της Ιστορίας», είπε κάποιος αναφερόμενος στη ζωντάνια της συνεχούς τηλεοπτικής κάλυψης. Με εξαίρεση την ημέρα που εξαπολύθηκαν οι μαχαιροβγάλτες υποστηρικτές του Μουμπάρακ, το ιστορικό θέαμα που παρακολουθήσαμε ήταν ειρηνικό. Οι νεκροί και οι τραυματίες ήταν εκτός πλάνου και αυτό που κυριάρχησε ήταν η δύναμη της νεότητας και ενός ενωμένου (κι ελπίζουμε όχι προσωρινά) λαού.

(KAΘΗΜΕΡΙΝΗ, ένθετο tv, 20-2-11)

Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου BlogThis!Κοινοποίηση στο XΜοιραστείτε το στο FacebookΚοινοποίηση στο Pinterest

Posted In Κινήματα/Κινητοποιήσεις, tv/ένθετο "Κ" | 0 comments | edit