Κηροπήγια και άνθη πάνω στο μπαούλο με το πτώμα, στη ¨Θηλιά" του Χίτσκοκ. Στο Αιγάλεω, μόνο χλωρίνη.

Με τη φράση «Νουάρ στιγμές στην ΕΤ1» διαφημίζεται η αστυνομική σειρά «Αμυνα ζώνης» που φέτος επαναπροβάλλεται. Και να ’ταν μόνο στην τηλεόραση οι νουάρ στιγμές, θα τις αντέχαμε, όμως το noir, το μαύρο, μας περικυκλώνει από παντού: στην οικονομία, στην εργασία, στην πολιτική, στην καθημερινή ζωή.

«Ο στραγγαλιστής με τη χλωρίνη», θα μπορούσε να ήταν ο τίτλος στη μαύρη είδηση που παρουσίασαν και σχολίασαν την Τετάρτη οι πρωινές ενημερωτικές εκπομπές, ακόμα και οι πιο σοβαρές, οι πιο πολιτικές. Ονόματα δεν αναφέρθηκαν, μόνο ηλικίες. Πέρυσι τον Απρίλιο, ο 39χρονος ενοικιαστής μιας μονοκατοικίας στο Αιγάλεω στραγγαλίζει, πάνω στη λογομαχία, τον 77χρονο σπιτονοικοκύρη του που πήγε σπίτι του για να εισπράξει τα χρωστούμενα ενοίκια (συνολικά, 1.800 ευρώ). Ο δολοφόνος τυλίγει το πτώμα με ένα χαλί και το αποθηκεύει σε ένα μπαούλο, στο υπόγειο. Για να εξουδετερώσει την οσμή, ποτίζει το μπαούλο με χλωρίνη και ισχυρίζεται ότι υπάρχει πρόβλημα στην αποχέτευση. Μετά από μερικούς μήνες, εκείνος ξενοικιάζει το σπίτι, αφήνοντας όμως πίσω του το μπαούλο και το τρομερό περιεχόμενό του που ανακαλύπτεται αυτή την εβδομάδα από την ίδια τη σύζυγο του συνταξιούχου.

«Ούτε στο σινεμά τέτοια εγκλήματα!», έλεγε παγωμένος ένας παρουσιαστής. Πράγματι, στις αμερικανικές ταινίες και σειρές, πρώτο μέλημα του δολοφόνου είναι η εξαφάνιση του πτώματος, ενώ στην πραγματική ζωή εκείνος απλώς άλλαξε διεύθυνση και άφησε το πτώμα σε ένα χώρο όπου εύκολα θα μπορούσε να ανακαλυφθεί.

Στην πραγματική ζωή, φρίκη και οδύνη. Μόνο στο σινεμά ένας καλλιτέχνης μπορεί να κεντήσει με αφορμή ένα πτώμα κρυμμένο σε ένα μπαούλο, όπως έκανε ο Χίτσκοκ στην αριστοτεχνική «Θηλιά» το 1948. Εδώ ο σκηνοθέτης δεν ασχολείται με την αποτρόπαιη πράξη, αλλά με την αποτρόπαιη ιδεολογία και κατευθύνει το βλέμμα του θεατή στους χαρακτήρες, στα δύο golden boys που σκοτώνουν έναν συνομήλικό τους μόνο και μόνο για να αποδείξουν τη διανοητική τους υπεροχή και την ικανότητά τους να διαπράξουν το τέλειο έγκλημα.

Καθώς πυκνώνουν τα μαύρα σύννεφα της κρίσης και πριν ακόμα ξεσπάσουν καταιγίδες, το έγκλημα στο Αιγάλεω μάς κάνει να αναρωτηθούμε πόσο σκοτάδι μπορεί να χωρέσει η ψυχή ενός ανθρώπου σήμερα, πόση φρίκη μένει ακόμα να αντικρίσουμε. Τουλάχιστον το «νουάρ» ηχεί πιο κομψό από τη «μαυρίλα»...

«Τα λεφτά σου ή τη ζωή σου», έλεγαν κάποτε οι ληστές στα θύματά τους. Ομως με τη φράση «το κοντοσούβλι σου ή τη ζωή σου» απείλησαν δύο τύποι τον μεταφορέα μιας ψησταριάς, στην Τούμπα της Θεσσαλονίκης, ο οποίος έκανε ντελίβερι με μηχανάκι. Τον ακινητοποίησαν, πήραν μόνο τις σακούλες με τα φαγητά κι έγιναν καπνός. Μέχρι χθες, άρπαζαν τις εισπράξεις, τώρα αρπάζουν τα κοψίδια, όπως συνέβη φέτος τον Γενάρη με τα κλεμμένα σουβλάκια της Βαρβάσαινας. Υπερβολές της τηλεόρασης; Ας μη βιαστούμε να απαντήσουμε.

Μαύρη είν’ η νύχτα στα βουνά, αλλά νουάρ στην πόλη.

(ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, “Εικονογράφημα”, 3/12/2010)

Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου BlogThis!Κοινοποίηση στο XΜοιραστείτε το στο FacebookΚοινοποίηση στο Pinterest

Posted In Εικονογράφημα, Επικαιρότητα | 0 comments | edit