Περισσότερο από κάθε άλλο σύγχρονό του καλλιτέχνη, ο Μάικλ Τζάκσον εκφράζει την παγκοσμιοποίηση στον τομέα της ψυχαγωγίας – κάτι που δεν θα είχε συμβεί αν δεν υπήρχαν τα βιντεοκλίπ και το MTV.
Και τώρα, η τηλεόραση και το Ιντερνετ διευκολύνουν ή και επιβάλλουν την παγκοσμιοποίηση του πένθους. Δηλώσεις, με την οποία εκφράζει τη θλίψη της, κάνει η Μαντόνα, δηλώσεις κάνουν και η Αννα Βίσση ή ο Θέμης Γεωργαντάς. Ολοι στο ίδιο πολιτιστικό σύμπαν ζούμε είτε κατοικούμε στην Αγία Βαρβάρα είτε στο Μπέβερλι Χιλς ή τη Ζιμπάμπουε.
Ενώ στην τρέχουσα ειδησεογραφία κυριαρχούν οι προβλέψεις για την ημερομηνία των εκλογών, κάποιες εκπομπές και δελτία έχουν αρχίσει να διατυπώνουν προβλέψεις για το είδος της κηδείας που περιμένει τον Τζάκσον.
«Μια κηδεία αλά Ελβις Πρίσλεϊ», είπε η παρουσιάστρια μιας κουτσομπολίστικης εκπομπής την Παρασκευή. «Μια κηδεία σαν και αυτή της πριγκίπισσας Νταϊάνας», είπε ένα δελτίο το Σάββατο, ενώ την Κυριακή, το κεντρικό δελτίο του Star ανέφερε ότι «ο Τζάκσον θα γίνει μούμια», όχι όμως αλά Τουταγχαμών, αλλά σαν τα πλαστικοποιημένα πτώματα του Γκίντερ φον Χάγκενς που παρουσιάστηκαν τον χειμώνα στην έκθεση «Βοdies» στην Αθήνα.
Ο θάνατος του Τζάκσον γράφει ένα νέο κεφάλαιο στο μέγα διεθνές βιβλίο του θεάματος. Κάποιοι, στο εξωτερικό, συνέκριναν τον καλλιτέχνη με τον αδικοχαμένο Τζον Κένεντι (όχι όμως με τον Μάρτιν Λούθερ Κινγκ). Συμπέρασμα: η υπερβολή δεν είναι αποκλειστικά ελληνικό φαινόμενο.
Σε αμερικανικά sites συναντάμε σχόλια τηλεθεατών για την υπερβολική έκταση που έδωσαν τα κανάλια, ιδίως τα καλωδιακά, στην καριέρα και τον θάνατο του Τζάκσον, με πρόγραμμα συνεχούς ροής – σαν να επρόκειτο για την αμερικανική επίθεση στο Ιράκ. Στην Eλλάδα, τα κανάλια ήταν πιο συγκρατημένα, με εξαίρεση το Star. Eδώ παρουσιάστηκε ένα ξένο ρεπορτάζ για έναν 30χρονο Βέλγο νοσοκόμο, που μέσα σε πέντε χρόνια έκανε εννέα πλαστικές επεμβάσεις ώστε… να γίνει Μάικλ Τζάκσον. «Τον θαυμάζω, όχι μόνο γιατί τραγουδάει και χορεύει υπέροχα, αλλά γιατί είναι δημιουργός του εαυτού του», δήλωσε. (Και κάποτε μας φαινόταν υπερβολικό το «Νip/Tuck»!)
Πράγματι, ο Μάικλ Τζάκσον δημιούργησε ή μάλλον αγόρασε έναν καινούργιο εαυτό, δίχως φυλή και φύλο. Και δεν μπορώ να σκεφτώ πιο εύστοχο και θλιβερό επίγραμμα στον τάφο του από μια φράση του δημοσιογράφου Γκάρι Γιανγκ του «Γκάρντιαν»: «Γεννήθηκε μαύρος, αλλά δεν πέθανε λευκός».
(ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, "Εικονογράφημα")
0 Responses to "Γεννήθηκε μαύρος, δεν πέθανε λευκός (30-6-2009)"
Δημοσίευση σχολίου