Δύο αμερικανικές στρατιωτικές σειρές

Aπό τη μια το απόλυτο Κακό, από την άλλη το απόλυτο Καλό. Δεν υπάρχει ταλάντευση, δεν υπάρχει μέση οδός στις αμερικανικές στρατιωτικές σειρές «Τhe e-ring» (Star, σε επανάληψη) και «Τhe Unit» (ΑΝΤ1).

Καμία από τις δύο αυτές παραγωγές δεν σημείωσε ιδιαίτερη επιτυχία στις ΗΠΑ, ενώ και οι δύο ακολουθούν την ίδια συνταγή. Ενας ξαφνικός τρομοκρατικός κίνδυνος και μια ολιγομελής επίλεκτη στρατιωτική ομάδα που πρέπει να εξουδετερώσει την απειλή ακολουθώντας ανορθόδοξους δρόμους. Οι κυβερνήσεις, ευάλωτες στην πίεση της κοινής γνώμης, είναι ανίκανες να διαχειριστούν την κρίση, ενώ οι δημοκρατικοί θεσμοί, ο Τύπος, τα ατομικά δικαιώματα κι ελευθερίες και το διεθνές δίκαιο μόνο εμπόδια θέτουν στη σωτηρία ανθρώπινων ζωών.

Στο επεισόδιο του «Ε-ring» της περασμένης Κυριακής, ένας βιοτρομοκράτης απειλεί να εξαπολύσει τον ιό της πανούκλας στην Αμερική. Ο άνθρωπος αυτός ήταν κρατούμενος στο Γκουαντάναμο, αλλά αφέθηκε ελεύθερος. «Γιατί;» αναρωτιούνται οι άνδρες της ομάδας. «Εμείς τους πιάνουμε και οι πολιτικοί τούς αφήνουν;» (Και πού να ήξεραν τι θα υποσχόταν ο Ομπάμα!)

Τα πράγματα δεν είναι απλά, εξηγεί ο αρχηγός τους. Βλέπετε, δημοσιεύτηκαν οι φωτογραφίες από το Αμπού Γκραΐμπ (η λέξη «βασανιστήρια» δεν αναφέρεται), ο Τόνι Μπλερ άσκησε πίεση να απελευθερωθεί ο τύπος, που είναι Βρετανός υπήκοος, κι έτσι ο πακιστανικής καταγωγής φονταμενταλιστής ζει τώρα ανάμεσά μας και επιδιώκει τον αφανισμό μας.

Σε κάθε αυτοτελές επεισόδιο του «Ε-ring», oι σκληροτράχηλοι μαχητές του Καλού τελικά νικούν. Ομως, αυτή τη φορά παραιτείται ο υπαρχηγός της ομάδας γιατί «μερικές φορές στον πόλεμο, ο στρατιώτης πρέπει να δέχεται μια σφαίρα για τους ανωτέρους του. Αν δεν έφευγα εγώ, όλοι θα κατηγορούσαν τον υπουργό Αμυνας και τον πρόεδρο» (για την απελευθέρωση του τρομοκράτη από το Γκουαντάναμο).

Σύμφωνοι, από τις ταινίες και τα σίριαλ δράσης δεν γυρεύει κανείς την αντικειμενικότητα. Εξάλλου, και τις ταινίες του Τζέιμς Μποντ, που σήμερα θεωρούνται κλασικές, δεν τις βλέπουμε για να μάθουμε ιστορία. Το «Ε-ring» δεν έχει την αφηγηματική αρτιότητα και το σασπένς του «Κωδικού Αlias» (ΑΝΤ1) και, πολύ περισσότερο, του «24» (ΣΚΑΪ), όμως είναι χαρακτηριστικό δείγμα της τηλεόρασης–προπαγάνδας. Οπως και το «Τhe Unit», εικονογραφεί βασικές παραμέτρους του δόγματος Μπους και ταυτόχρονα υμνεί την ανεπίσημη ωμή βία.

Το ερώτημα είναι τι χρωστούν οι Ελληνες τηλεθεατές, μες στο κατακαλόκαιρο, να βλέπουν αυτά τα βήτα διαλογής προπαγανδιστικά σίριαλ, που αναφέρονται σε μια πολιτική που ηττήθηκε ή μάλλον που μετασχηματίζεται καθώς η εποχή αλλάζει. Προφανώς οι σειρές αυτές έχουν αγοραστεί φτηνά και επομένως η προβολή τους σε μια περίοδο περιορισμένης τηλεθέασης είναι συμφέρουσα. Bon pour l’ orient (Καλό για την Ανατολή), έλεγαν κάποτε οι Δυτικοί αποικιοκράτες, καλό για το καλοκαίρι, λένε κάποια κανάλια σήμερα και μας σερβίρουν ληγμένα προϊόντα.

(ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, "Εικονογράφημα")