5:58 π.μ.
Τα
τηλεοπτικά σκουπίδια δεν καταλήγουν στη χωματερή, αλλά σερβίρονται ξανά με νέα
συσκευασία.
Στο
τηλεοπτικό πέλαγος διεξάγεται ένας άτυπος διαγωνισμός ψαρέματος. Αρκετές
εκπομπές ρίχνουν το αγκίστρι τους ενώ δεν κερδίζει όποιος πιάσει λαβράκι, αλλά
σμέρνα ή δράκαινα, όποιος πρώτος εντοπίσει ότην πιο χοντρή γκάφα, την πιο
βλακώδη δήλωση, την πιο αμήχανη στιγμή άλλων εκπομπών. Τα χειρότερα των άλλων είναι περιζήτητα αφού
αναπαράγονται συνοδευόμενα από τα σχόλια ημών των ξύπνιων.
Η
αναπαραγωγή, δηλαδή η επαναπροβολή αποσπασμάτων από μια εκπομπή σε άλλες
εκπομπές εκπομπή, φούντωσε μετά το 2001, μες στον παροξυσμό των ριάλιτι. Σήμερα
όμως αναπαράγονται τα πάντα. Ετσι, το ίδιο βλακώδες (και πολύ σπάνιο αστείο)
στιγμιότυπο μπορούμε να το δούμε στο «Αλ Τσαντίρι Νιουζ» ή στο «Φώτης και Μαρία
live» ή στο «Ολα» ή στo «Ράδιο
Αρβύλα» ή στο «Πολύ μπλα μπλα» ή στο
«Κους κους» ή στο κεντρικό δελτίο του Star. Κανένα τηλεοπτικό σκουπίδι δεν
χάνεται, όλα ανακυκλώνονται!
Σκέφτεται
κανείς τους αφανείς χαμηλόμισθους εργάτες της τηλεοπτικής θαλάσσης, που
ξοδεύουν πολλές ώρες παρακολουθώντας τις πιο φαιδρές εκπομπές σε μεγάλα και
μικρά κανάλια για να πετύχουν τα πιο ακραία τηλεοπτικά φαινόμενα. Αραγε
πληρώνονται με την ώρα ή με το κομμάτι; Μερικές φορές η υπομονή τους
ανταμείβεται (αν και τη δόξα την εισπράττουν οι παρουσιαστές των σατιρικών
εκπομπών), όπως συνέβη με την αποκάλυψη που έφερε στο φως το «Ράδιο Αρβύλα»
(ΑΝΤ1), δηλαδή ότι ο Γιώργος Αυτιάς συνομιλούσε επί τρεις διαδοχικές ημέρες με
τον Π. Ψωμιάδη, με τη διαφορά ότι μόνο την πρώτη φορά φορά είχε πραγματικά
συνδεθεί, μέσω λινκ, με τη Θεσσαλική και τις επόμενες δύο ημέρες ο παρουσιαστής
συνομιλούσε με το βίντεο που έδειχνε τον κ. νομάρχη. Εκτός από τις «λάιβ»
συνομιλίες, προφανώς υπάρχουν και οι «ημιλάιβ», οι μισοζώντανες ή οι ημιθανείς.
Δεν
είναι όλα τα σχόλια βλακώδη ή μικροπρεπή. Κάποιες φορές μάς υπενθυμίζουν το
πόσο μικροί είναι αυτοί που ποζάρουν για μεγάλοι, όμως συνήθως η ειρωνική
παράθεση αποσπασμάτων έχει σκοπό να γελοιοποιήσει τα πετεινά του τηλεοπτικού
ουρανού. Πιο εύκολα κοροϊδεύει κανείς την τραγουδίστρια-ψώνιο παρά τους
παραγωγούς και τους ιδιοκτήτες των καναλιών που τους παραχωρούν πολύτιμο
τηλεοπτικό χρόνο στο ψώνιο με στόχο τη φτηνή ψυχαγωγία των τηλεθεατών και,
φυσικά, το εύκολο δικό τους κέρδος.
Σχόλιο
από σχόλιο διαφέρει. Ο Λάκης Λαζόπουλος, πληθωρικός, εκφραστικός και συχνά
ευθύβολος, δεν σχολιάζει μόνο με τις λέξεις, αλλά με όλο του το κορμί, την
κίνηση και την έκφραση του προσώπου του. Τα σχόλια στο δελτίο του Star, που
υιοθέτησε τα καρτούν του «Ολα», του πρώτου διδάξαντα, θυμίζουν τη φαρμακόγλωσσα
της γειτονιάς. Παρεΐστικα είναι τα σχόλια της ομάδας του «Ράδιο Αρβύλα», όμως
αρκετά από αυτά θίγουν σοβαρά θέματα δημοκρατίας. Μινιμαλιστικά τα σχόλια της
«Ελληνοφρένειας»: έξυπνοι τίτλοι και πολύ καλές μουσικές επιλογές. Επίσης η
εκπομπή αυτή δεν ασχολείται με τα γνωστά τηλεψώνια, αλλά σατιρίζει και τους
κατά καιρούς ισχυρούς και «καταλληλότερους».
Οπως
και στην αγορά, το αμπαλάζ παίζει ρόλο. Στις κουτσομπολίστικες εκπομπές, τα
σκουπίδια των άλλων παρουσιάζονται χύμα, συνοδευόμενα από τα «α-ου-α» του
πάνελ. Στις πιο ψαγμένες, η συσκευασία μπορεί να κλέψει την παράσταση. Ομως το
γεγονός ότι γελάμε με τα χάλια και όχι με τις καλές στιγμές ή προσπάθειες των
άλλων φανερώνει πιο πολλά για μας παρά για τους άλλους.
0 Responses to "Τίποτα δεν πάει χαμένο (1/11/2007)"
Δημοσίευση σχολίου