Σε μια παραλλαγή της πασίγνωστης ατάκας «πάμε πλατεία» των «Δέκα Μικρών Μήτσων» του Λάκη Λαζόπουλου, ο Τζίμης των βορείων προαστίων ρωτάει τον φίλο του τον Χριστόφορο: «Πάμε Μοda Bagno να δούμε πλακάκια;», εννοώντας ένα κατάστημα με επώνυμα είδη υγιεινής.
Σήμερα, στο σίριαλ «4» του Mega, που έχει συν-σκηνοθέτη και σεναριογράφο τον ενήλικο πια Χριστόφορο Παπακαλιάτη, το μάτι του τηλεθεατή χορταίνει να βλέπει όμορφα πλακάκια, ριχτάρια, καναπέδες, κουρτίνες, έπιπλα κουζίνας. Ακόμα και όταν οι ήρωες έχουν χτυπηθεί από όλου του κόσμου τις συμφορές (θανάτους, απιστίες, χωρισμούς, απόλυση από τη δουλειά, βαριά εξάρτηση από ναρκωτικά κ. λπ.), δεν χάνουν την κομψότητά τους. Οταν ο πατέρας των τεσσάρων γιων αποφασίζει να φύγει από τη ζωή, κλείνεται στο πριβέ γραφείο του και αυτοκτονεί με περίστροφο στη διάρκεια μιας οικογενειακής γιορτής, δεν πέφτει στις γραμμές του τρένου στα Πετράλωνα, όπως κάνουν μερικοί κοινοί αυτόχειρες.
Πολλοί βλέπουν με φανατισμό το «4», αν και παραδέχονται ότι συχνά γελούν με τις στυλιστικές πινελιές του, π. χ. τα μαύρα γυαλιά που φοράει ο κεντρικός ήρωας με ήλιο και βροχή ή τις σκηνές διεθνούς αεροδρομίου και όχι τριτοκοσμικού σταθμού των ΚΤΕΛ. Αλλοι επισημαίνουν τις ομοιότητες που έχει το σενάριο με κάποια αμερικανικά σίριαλ, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι το «4» είναι μια ξεπατικωτούρα και πέραν τούτου ουδέν. Η σειρά αυτή δεν είναι γυρισμένη στο πόδι και εκφράζει ένα πλατύ κομμάτι των σημερινών τριαντάρηδων και κάτι, των γιάπηδων ή μάλλον «μεταγιάπηδων», απεικονίζοντάς τους όχι απλώς όπως είναι, αλλά και όπως οι ίδιοι θα ήθελαν να ήταν.
«Ο Παπακαλιάτης έχει μια αισθητική ευρωπαϊκή, δεν είναι μπαστουνόβλαχος», μου λέει μια φίλη. «Και στο ντιζάιν είναι ο πρώτος». Αυτό το χαρακτηριστικό δεν είναι αρνητικό, αντίθετα δείχνει πόσο έχουν προοδεύσει, ως προς την τεχνολογική υποδομή τους, τα ελληνικά σίριαλ στα οποία κάποτε τα σκηνικά ήταν χάρτινα κι έτρεμαν σαν το γιοφύρι της Αρτας.
Εξαιρετικές είναι οι ερμηνείες των περισσότερων ηθοποιών, τόσο στους πρώτους όσο και στους δεύτερους ρόλους (Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος, Νίκος Κουρής, Πάνος Μουζουράκης, Αλέξανδρος Μυλωνάς, Κατερίνα Διδασκάλου, Γιώργος Ζιόβας κ. ά.), ενώ κεντάει η Νένα Μεντή. Ακόμα και όταν χαμογελάμε με τις παπακαλιάτειες υπερβολές, πρέπει να παραδεχθούμε ότι η τηλεοπτική αφήγηση ρέει, οι μουσικές επιλογές δένουν με το κλίμα της σειράς, ενώ αρκετές οικογενειακές σκηνές μπορούν να μας αγγίξουν, ίσως και να μας συγκινήσουν.
Σε μια σεζόν που στα περισσότερα κανάλια η ευτέλεια και η γελοιότητα έχουν στήσει τρελό χορό, οι συντελεστές αυτής της σειράς καταφέρνουν να αφηγηθούν μια πειστική σύγχρονη ιστορία με ενδιαφέροντες κύριους και δευτερεύοντες χαρακτήρες. Αντί να εκτονωθούμε και να επιβεβαιώσουμε την παντογνωσία μας χτυπώντας σαν χταπόδι τον κ. Παπακαλιάτη, ας πούμε μια καλή κουβέντα για ό, τι έχει πετύχει ώς τώρα και ας του ευχηθούμε δημιουργική τηλεοπτική συνέχεια.

(ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, "Εικονογράφημα",12/11/09)

0 Responses to "Αγγιγμα design, αλλά όχι μόνο ("4")"

Δημοσίευση σχολίου