Την περασμένη εβδομάδα, το «Αξιον εστί» (ΕΤ3) του Βασίλη Βασιλικού ήταν αφιερωμένο στη θάλασσα ή μάλλον σε βιβλία που έχουν σχέση με τη θάλασσα. Eπομένως, ήταν φυσικό να τιμηθεί ο Νίκος Καββαδίας, αφού φέτος συμπληρώνονται 100 χρόνια από τη γέννηση και 35 από τον θάνατό του.

Στο πρώτο μέρος της εκπομπής μίλησε ο συγγραφέας Μήτσος Κασόλας που έχει γράψει δύο βιβλία για τον ποιητή, το πρώτο με απομαγνητοφωνημένες αφηγήσεις του ίδιου του Καββαδία και το δεύτερο με αναμνήσεις συναδέλφων του ναυτικών. Καλεσμένοι ήταν επίσης ο κινηματογραφικός και τηλεοπτικός παραγωγός Χρήστος Παντελίδης που μπάρκαρε σε εμπορικό πλοίο μόνο και μόνο για να τον συναντήσει, καθώς και η ποιήτρια και ζωγράφος Γεωργία Δαλιανά που είχε εργαστεί ως ασυρματίστρια σε γκαζάδικο προτού καταργηθεί μια για πάντα, το 2000, το επάγγελμα του μαρκόνη.

«Μες στο τεράστιο σώμα του είχε μια αθώα καρδιά». Μια αθώα καρδιά, «καρδιά μικρού παιδιού», όπως είπε ο κ. Κασόλας, είχε και ο Καββαδίας, και ας μην ήταν το σώμα του τόσο τεράστιο όσο του «Γουίλι, του μαύρου θερμαστή από το Τζιμπουτί».

Περισσότερο στον άνθρωπο Καββαδία και λιγότερο στον ποιητή ήταν επικεντρωμένη η συζήτηση - όσο συμβατικός και αν φαίνεται αυτός ο διαχωρισμός. Μεγαλύτερη έμφαση δόθηκε στη σχέση του με το ναυτικό σινάφι παρά με το λογοτεχνικό. «Είχε το χάρισμα να γίνεται αγαπητός», όπως ειπώθηκε. Του άρεσαν οι «ωραίες πλάκες», η καζούρα, όμως δεχόταν και να του κάνουν καζούρα. Οι συνάδελφοί του ναυτικοί τον αγαπούσαν ιδιαίτερα, ακόμα και αυτοί που δεν ήξεραν ότι ο «Κόλιας» (έτσι τον φώναζαν όλοι) ήταν ένας σπουδαίος ποιητής. Μάλιστα, όταν ταξίδευε, σπάνια έτρωγε στο τραπέζι του καπετάνιου. Προτιμούσε να κάθεται στο ίδιο τραπέζι με τους απλούς ναυτικούς που τους αγαπούσε και τους «νοιαζότανε».

Πάντα ο ασυρματιστής ανέπτυσσε μια ιδιαίτερη σχέση με τους ναυτικούς, αφού αυτός ήταν «το κλειδί της επικοινωνίας με το σπίτι, με την πατρίδα», εξήγησε η κυρία Δαλιανά. Από αυτόν μάθαιναν τα κακά και τα καλά νέα, αυτός τους παρηγορούσε στα πρώτα, με αυτόν μοιράζονταν τη χαρά τους στα δεύτερα.

Ο Νίκος Καββαδίας είναι ένας από τους λίγους ποιητές του 20ού αιώνα που και σήμερα συγκινεί πολλούς ανθρώπους που δεν έχουν ποτέ αγοράσει ή δεν έχουν ξεφυλλίσει μια ποιητική συλλογή. Χιλιάδες νέοι γνώρισαν τον Καββαδία χάρη στον Θάνο Μικρούτσικο που έχει μελοποιήσει αρκετά ποιήματά του, συνεχίζοντας έτσι την παράδοση που είχε εγκαινιάσει ο Μίκης Θεοδωράκης μελοποιώντας ποιήματα του Ρίτσου, του Σεφέρη και του Ελύτη.

Η εκπομπή δεν θύμιζε φιλολογικό μνημόσυνο, αλλά εξέπεμπε εκείνη τη ζεστασιά που μας τυλίγει όταν μιλάμε ή ακούμε άλλους να μιλούν για ανθρώπους που έχουν πεθάνει, αλλά ακόμα μας χορταίνει το γάλα της καλοσύνης τoυς.

(ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, “Εικονογράφημα”)

Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου BlogThis!Κοινοποίηση στο XΜοιραστείτε το στο FacebookΚοινοποίηση στο Pinterest

Posted In Εικονογράφημα, Πρόσωπα | 0 comments | edit