5:39 π.μ.
Ένας διαδηλωτής της 5ης Μαΐου παρουσιάζει εκτεταμένα εγκαύματα και κινδυνεύει να τυφλωθεί επειδή τον ψέκασαν με χημικά στο πρόσωπο.
Πολλοί επικρίνουν το ΠΑΜΕ και το ΚΚΕ επειδή οι κινητοποιήσεις τους βλάπτουν τον τουρισμό, όμως κανείς δεν έχει επικρίνει την αστυνομία επειδή τα δακρυγόνα διώχνουν τους τουρίστες που βρίσκονται στο κέντρο της Αθήνας ή άλλων πόλεων τις ημέρες των διαδηλώσεων που καταστέλλονται με την αρωγή της επιστήμης της χημείας. Το χημικό νέφος δεν κάνει διακρίσεις ανάμεσα σε τουρίστες και ιθαγενείς. Τις μέρες των ψεκασμών βλέπει κανείς αλλόφρονες ηλικιωμένους τουρίστες να μην μπορούν να ανασάνουν, να μην έχουν την πείρα να προφυλαχτούν έστω με ένα χαρτομάντιλο και να μην ξέρουν αν ο Δίας εξαπολύει κατά των θνητών τους νέας γενιάς κεραυνούς του.
Σύμφωνα με καταγγελία του ΣΥΡΙΖΑ, ένας εργαζόμενος που συμμετείχε στην πορεία της 5ης Μαΐου παρουσιάζει εκτεταμένα εγκαύματα και κινδυνεύει να τυφλωθεί επειδή τον ψέκασαν με χημικά στο πρόσωπο. Πάμπολλοι είναι οι ψεκασμένοι διαδηλωτές που καταφεύγουν σε ιδιωτικά ιατρεία, καθώς δεν επιθυμούν να φακελωθούν δίνοντας τα στοιχεία τους στα εξωτερικά ιατρεία των δημόσιων νοσοκομείων. Άλλοι διαπιστώνουν ότι τα χημικά προκαλούν εξανθήματα, ενώ η δυσφορία από την εισπνοή τους συχνά συνεχίζεται και τη δεύτερη μέρα.
Το αίτημα για «οικολογικά δακρυγόνα» φαίνεται το ίδιο γελοίο με το αίτημα για χρήση «ανθρωπιστικών» θανατηφόρων ενέσεων αντί για την κατάργηση της θανατικής ποινής, όμως είναι λογικό να ζητάμε την κατάργηση των τοξικών αερίων που παραπέμπουν στις μάχες του Α’ Παγκόσμιου Πολέμου.
Αν και η κατάσταση είναι τραγική, μπαίνει κανείς στον πειρασμό να αστειευτεί και να αναρωτηθεί πού πήγε η τιμημένη πράσινη ανάπτυξη του Γ. Παπανδρέου. Αφού στα μάτια του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη δεν μετρούν οι άνθρωποι, ούτε καν τα άσπρα μαλλιά του Μανώλη Γλέζου, αλλά και των συνομηλίκων του που συμμετέχουν στις πορείες, τουλάχιστον ας μετρήσει το αστικό/τουριστικό περιβάλλον που επιβαρύνεται με τόνους τοξικών ουσιών. Ας αναλάβει πρωτοβουλία η κυρία Γκερέκου ή η κυρία Μπιρμπίλη και ας ζητήσουν τη χρήση «πράσινων δακρυγόνων». Έτσι κι αλλιώς, οι πιο πολλοί Έλληνες ήδη κλαίνε με μαύρο δάκρυ για την ανεργία, τους φόρους, τις περικοπές σε συντάξεις και μισθούς. Καιρός να κλάψουν και με πράσινο.
0 Responses to "Κλάμα με πράσινο δάκρυ (ΠΡΙΝ, 16/5/2010)"
Δημοσίευση σχολίου