Ενα ελληνικό ντοκιμαντέρ για την Αϊτή μετά το σεισμό.

«Με βοήθησε ο Θεός με την κόκα κόλα». Αν η φράση αυτή ακουγόταν αποσπασμένη από την όλη ιστορία, θα χαμογελούσαμε ειρωνικά (τι σου είναι η διαφήμιση!). Ομως τα λόγια αυτά ακούγονται απολύτως φυσικά όταν τα λέει ο Γουίσμοντ Εξάντους, ο 24χρονος νέος που επί 11 μέρες ήταν θαμμένος στα ερείπια ενός ξενοδοχείου στο Πορτ-ο-Πρενς και ανασύρθηκε σώος από Ελληνες και Γάλλους διασώστες. Σε δύο συνέχειες προβλήθηκε στο Mega το «Θαύμα», ένα ντοκιμαντέρ της «Εμπόλεμης ζώνης» του Σωτήρη Δανέζη, γυρισμένο στην Αϊτή, λίγες μέρες μετά τον σεισμό. Το «Θαύμα» δεν έχει απλώς καλλιτεχνική και ανθρωπιστική αξία, αλλά ιστορική και πολιτική. Ας μην ξεχνάμε ότι η τηλεόραση, γενικά, ενθαρρύνει τη λήθη, καθώς κάθε νέο σημαντικό γεγονός επισκιάζει τα προηγούμενα. Το «Θαύμα» δεν ήταν ένας καταιγισμός από εικόνες φρίκης και καταστροφής. Τις σκληρές εικόνες (πτώματα, τραυματίες, χαλάσματα, ουρές απελπισίας μπροστά στα φορτηγά του ΟΗΕ που μοίραζαν τρόφιμα) συνόδευαν ο στοχασμός του Αϊτινού ποιητή και ζωγράφου Φρανκετιέν, οι αφηγήσεις των Ελλήνων που βρέθηκαν εκεί, καθώς και η μαρτυρία του ίδιου του Γουίσμοντ. Ψηλαφώντας στο σκοτάδι, εκείνος βρήκε την κόκα κόλα και ένα κουτί με πατατάκια κι έτσι είχε τις δυνάμεις να κρατηθεί στη ζωή και να στέλνει μηνύματα στον έξω κόσμο χτυπώντας ρυθμικά τα μπάζα. Στο μεταίχμιο ανάμεσα στη ζωή και στον θάνατο συναντήθηκαν ο Γουίσμοντ και οι Ελληνες φίλοι του. Τέτοιες συναντήσεις δεν ξεχνιούνται - και τους αξίζει να αποτυπωθούν είτε με λόγια είτε με εικόνες. Το ντοκιμαντέρ τελειώνει με μια γέννα. Ενώ η γη ακόμα τρέμει, στοργικά χέρια τυλίγουν το μωρό σε μια χρωματιστή κουβερτούλα. Το κοριτσάκι θα το πουν «Ελπίδα» (Espoir). Η σειρά "Ρώμη" Ρωτώντας πας στην Πόλη, έλεγαν παλιά, όμως με λίγο ψάξιμο μπορεί κανείς να εντοπίσει καλές ενημερωτικές και ψυχαγωγικές εκπομπές. Ρωτώντας και μαθαίνοντας, πολλοί τηλεθεατές έφτασαν στη «Ρώμη», μια ιστορική σειρά που αυτή την εβδομάδα προβάλλεται κάθε βράδυ σε επανάληψη στον ΣΚΑΪ. Πρόκειται για μια ιστορική σειρά, συμπαραγωγή BBC, ΗΒΟ και RAΙ. Αν και πανάκριβη, δεν δίνει την αίσθηση της χολιγουντιανής υπερπαραγωγής. Λαμπρά σκηνικά και κοστούμια, σπουδαίοι ηθοποιοί, ταχύς αλλά όχι εξοντωτικός ρυθμός και, κυρίως, ένα ευφυές σεναριακό εύρημα: εδώ οι πρωταγωνιστές είναι δύο στρατιώτες που οι μικρές τους ιστορίες ξετυλίγονται στη δίνη της «μεγάλης» ιστορίας, σφραγίζονται από τους πολέμους, τις πολιτικές συγκρούσεις, το θανάσιμο παιχνίδι της εξουσίας. Η σειρά αυτή είναι ένα τηλεοπτικό ορόσημο. Αξίζει να δούμε κάποια επεισόδια όχι για να πούμε ότι «μετά τη Ρώμη το χάος», αλλά γιατί δείχνει ότι αξίζει να αγαπάμε την τηλεόραση, ένα νεαρό ακόμα Μέσο που ίσως κάποτε περάσει τις παιδικές ασθένειές του.

(ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, "Εικονογράφημα")

Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου BlogThis!Κοινοποίηση στο XΜοιραστείτε το στο FacebookΚοινοποίηση στο Pinterest

Posted In Εικονογράφημα, Ντοκιμαντέρ | 0 comments | edit