Το
να τρώμε χυλόπιτα (ή το να «εισπράττουμε απόρριψη» στο πιο τηλε-σοφιστικέ)
από το πρόσωπο που μας ενδιαφέρει και να το ξέρουμε μόνο εμείς και το
πρόσωπο κάτι πάει κι έρχεται. Δεν είναι ευχάριστο, αλλά συμβαίνει. Ομως, το
να τρως χυλόπιτα από την υποψήφια πεθερούλα σου και να σε βλέπουν μερικές
εκατοντάδες χιλιάδες τηλεθεατές δεν είναι και τόσο εύκολο να το χωνέψεις –
και αυτό ακριβώς συμβαίνει στο ριάλιτι του Alpha «Mια νύφη για τον γιο μου».
Δύο
έως τρεις υποψήφιες νύφες εγκαθίστανται στο σπίτι του εργένη γιου που ζει με
τη μαμά του, όμως μόνο μία είναι κατάλληλη για σύζυγος. Σύντομα αρχίζει το
ξεσκαρτάρισμα με την αποφασιστική γνώμη της μαμάς, που θα κρίνει ποια είναι
η καλύτερη νοικοκυρά, ποιο κορίτσι είναι για σπίτι.
«Σε
συμπαθώ, αλλά δεν μπορώ να σε πάρω γιατί έχεις παιδί», εξηγεί με πόνο ο
γαμπρός στην κοπέλα που πρόκειται να πάρει πόδι, αφού δεν την εγκρίνει η
μαμά. Εκείνη, που παραδέχεται ότι «κάτι αισθάνεται» γι’ αυτόν, βγαίνει από
το σαλόνι και πάει στο μπάνιο για να κλάψει, μόνη με μοναδική συντροφιά την
κάμερα που την απαθανατίζει να κλαψουρίζει. Στο φόντο, το ανοιχτό καπάκι της
τουαλέτας. Δεν ακούγεται ήχος από καζανάκι, μόνο βαρύγδουπη μουσική.
Οι
γυναίκες φτάνουν πάντα στο σπίτι του γαμπρού πεζή, σέρνοντας μια βαλίτσα με
ροδάκια, λες κι έχουν κάνει όλη τη διαδρομή από τη Θεσσαλική ή τα Γιάννινα
μέχρι το Αγρίνιο, τη Σπάρτη κ. λπ. με τα πόδια. Ούτε ένα ταξί δεν διαθέτει η
άσπλαχνη παραγωγή για να μη λαχανιάζουν οι νύφες! Πεζή έρχονται, πεζή
φεύγουν με τσουρομαδημένα όνειρα μες στη νύχτα, ξανά σέρνοντας τη βαλίτσα.
Ετσι, για να είναι πιο δραματική η εικόνα, για να ανεβαίνει η αδρεναλίνη της
συμπόνιας. Κραυγαλέα στημένοι και παιδαριώδεις είναι οι διάλογοι, το ίδιο
και ο σχολιασμός της πλοκής. «Με μόνους συμμάχους ένα κουτάλι κι ένα
μπρίκι», οι κοπέλες θα προσπαθήσουν να ετοιμάσουν τον τέλειο καφέ, οι
φουσκάλες και το καϊμάκι γίνονται το «κλειδί» που θα ανοίξει τις πύλες του
συζυγικού παραδείσου. Στο ριάλιτι αυτό, στο πρώτο επεισόδιο, ακούστηκε και η
πιο γελοία ατάκα της χρονιάς: «Θέλω μια γυναίκα με τέλειες αναλογίες στο
σώμα και στην ψυχή».
Η
κάμερα ξεμοναχιάζει τον περιζήτητο γαμπρό ή τις νύφες για αποκλειστικές
δηλώσεις. «Ενώ στη φωτογραφία μού φάνηκε καλή, όταν άνοιξε η πόρτα, είδα
κάτι μέτριο», λέει εκείνος ο οποίος δεν είναι και πρότυπο ανδρικής καλλονής.
Εκείνη πάλι δηλώνει, εντελώς εμπιστευτικά, ότι τον βρήκε κοντό. Δέκα πόντοι
παραπάνω δεν θα τη χαλούσαν.
Τίποτα
πια δεν μας χαλάει. Ούτε η χυλόπιτα ούτε το θάψιμο ούτε η σκηνοθετημένη
προσβολή ή η γελοιοποίηση. Ολα τα επιτρέπει η τηλεόραση. Από το «ό, τι είναι
νόμιμο είναι και ηθικό» φτάσαμε στο «ό, τι είναι τηλεοπτικό είναι αποδεκτό».
Το να αυτοξεφτιλιζόμαστε και να ξεφτιλίζουμε τους άλλους τείνει να μη
θεωρείται πια ακρότητα, αλλά γενικευμένος κώδικας συμπεριφοράς.
(ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ,
“Εικονογράφημα”, 10-4-10)
|
0 Responses to "«Τέλειες αναλογίες στο σώμα και στην ψυχή»"
Δημοσίευση σχολίου