«Τώρα που ο Γιωργάκης [ο Παπανδρέου] τράβηξε κουπί, θα πέσουν τα σπρεντς;» 


Θα μπορούσε να ήταν ατάκα από επιθεώρηση, όμως δεν είναι παρά η απορία μιας 80χρονης γιαγιάς, όπως τη μετέφερε ο Αλέξης Μητρόπουλος σε μια ενημερωτική εκπομπή. Δώδεκα ναυτικά μίλια έκανε με το κανό καγιάκ ο πρωθυπουργός την παραμονή του Πάσχα, καλύπτοντας σε τέσσερις ώρες την απόσταση Ερμιόνης-Ύδρας και εκπέμποντας μια εικόνα ρώμης και αποφασιστικότητας. Πολλοί αρθρογράφοι και τηλεοπτικοί σχολιαστές, που δεν έχουν την αφέλεια της γιαγιάς, πλέκουν τον ύμνο του Γιώργου (και όχι πλέον Γιωργάκη): αφού τον χαρακτήρισαν ανώτερο του Φιλέα Φογκ, τώρα τον παρουσιάζουν σαν γίγαντα ή ημίθεο, τον μόνο ικανό να επαναλάβει, σε σύγχρονη έκδοση, τους άθλους του Ηρακλέους.
       Έτος άθλησης (ή μήπως καταναγκαστικών έργων;) είχε ανεπίσημα κηρύξει ο κ. Παπανδρέου το 2010, στη συνέντευξη Τύπου που είχε δώσει στο Ζάππειο για τις 100 ημέρες της διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ (τότε που απέκλειε την αύξηση του ΦΠΑ). «Το 2010 θα κάνουμε ορθοπεταλιά», είπε, χωρίς όμως να αποκλείσει και άλλα αθλήματα. Μάλιστα, αστειεύτηκε λέγοντας ότι πέρασε η εποχή της πτώσης από το ποδήλατο στο ίσωμα, όπως είχε συμβεί το 2008.
       Μόνο που τα σπρεντς δεν εντυπωσιάστηκαν από τις αθλητικές επιδόσεις του Έλληνα πρωθυπουργού και πραγματοποίησαν νέο άλμα. Φαίνεται ότι είναι τυφλά, όπως η δικαιοσύνη. Και όπως κάθε καλοκαίρι ακούμε με αγωνία το δελτίο καιρού για να μάθουμε πόσο θα κρατήσει ο καύσωνας, πότε θα φυσήξει βοριαδάκι, πόσους βαθμούς θα πέσει η θερμοκρασία, έτσι και τώρα τα spreads μοιάζουν να παίρνουν τις διαστάσεις φυσικού φαινομένου, που δεν μπορούμε να το επηρεάσουμε. Μέχρι χθες ξέραμε ότι εκτός από τον ιμπεριαλισμό, υπάρχει και η μοναξιά, όμως σήμερα διαπιστώνουμε ότι υπάρχουν και οι κερδοσκόποι, ένας εχθρός χωρίς πρόσωπο,  που δεν τον ξορκίζουν τα κανόε καγιάκ, όπως μάταια ελπίζει η γιαγιά.
       Η οικονομία μοιάζει να μπαίνει στα χωράφια της μεταφυσικής, όμως αυτό που μένει είναι τα «σκληρά αλλά αναγκαία μέτρα», η κατεδάφιση των κατακτήσεων των τελευταίων 60 χρόνων, η επέλαση των ιδιωτικοποιήσεων. Γι’ αυτά θα μείνει στην ιστορία ο μεγάλος τιμονιέρης, λάθος, ο μεγάλος κωπηλάτης.

0 Responses to "Όνειρο στο κύμα ή στο κανό καγιάκ;"

Δημοσίευση σχολίου