10:32 μ.μ.
Συνέντευξη του Ανδρέα Βγενόπουλου στους «Νέους Φακέλους» του ΣΚΑΪ
Eίναι φυσικό να μας ενδιαφέρει το πώς βλέπουν την
οικονομική κρίση και το πολιτικό σύστημα όχι μόνον οι επαγγελματίες πολιτικοί,
αλλά και τα μέλη του επιχειρηματικού κόσμου, ακόμα κι όταν αυτοί δεν μιλούν ως
«εκπρόσωποι», αλλά απλώς εκφράζουν τις απόψεις τους ως πολίτες. Μερικά από τα
πιο ενδιαφέροντα βιβλία που έχει τύχει να διαβάσω ήταν αυτοβιογραφίες
επιχειρηματιών οι οποίοι άφησαν τη σφραγίδα τους στην ιστορία του τόπου, όπως ο
Χριστόφορος Κατσάμπας («Πιστεύοντας εις το μέλλον») ή ο Ελευθέριος Μουζάκης
(«Ντοκουμέντο μιας ζωής»). Ομως αυτές μιλούσαν για μιαν άλλη Ελλάδα, για το
παρελθόν και όχι για το παρόν και πολύ λιγότερο για το μέλλον. Αντίθετα, η
προχθεσινή δημόσια παρέμβαση, δηλαδή η συνέντευξη του Ανδρέα Βγενόπουλου στους
«Νέους Φακέλους» του ΣΚΑΪ, ήταν αυστηρά τοποθετημένη στον παρόντα χρόνο και
στις ενδεχόμενες μελλοντικές εξελίξεις.
Κρίσιμη και ανησυχητική είναι η σημερινή φάση και γύρω
από αυτήν την κρισιμότητα, το επείγον της στιγμής, περιστράφηκε η συνέντευξη
του προέδρου του ομίλου ΜΙG προς τον Αλέξη Παπαχελά και τον Μπάμπη
Παπαδημητρίου.
Με συμπάθεια μίλησε ο κ. Βγενόπουλος για τον κ.
Παπανδρέου, όμως έσφαξε (και όχι με το βαμβάκι) τους κυρίους Πάγκαλο και
Σηφουνάκη, τους οποίους χαρακτήρισε πολιτικούς «μουσειακού είδους», εξηγώντας
το γιατί. Αυτή ήταν και η πιο «ζωηρή» στιγμή της συνέντευξης, η πιο τηλεοπτικά
αβανταδόρικη, αφού δεν μπορεί παρά να οδηγήσει σε απαντήσεις.
Συνολικά, η συζήτηση έφερε έντονα τη σφραγίδα του τέλους
μιας εποχής και της έναρξης μιας άλλης. Αρκετά από τα χαρακτηριστικά αυτής της
νέας εποχής είναι αβέβαια, όμως οι «θετικές» λέξεις και φράσεις-κλειδιά που τη
σκιαγράφησαν στη διάρκεια της συνέντευξης ήταν η τεχνοκρατική αρτιότητα, η
ανάγκη για παραγωγικές δημόσιες επενδύσεις, η επάρκεια, ο ρεαλισμός, η
διαφάνεια, η μηχανοργάνωση, το «πόθεν έσχες» των πολιτικών, η ανάγκη εισόδου
νέων ανθρώπων, ηλικίας 30 - 45 ετών στην πολιτική κ. ά. Λέξεις και έννοιες με
αρνητικό πρόσημο ήταν η αναξιοπιστία του πολιτικού συστήματος όπως λειτουργούσε
έως τώρα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι πρέπει να εμπιστευόμαστε τους
επιχειρηματίες περισσότερο από όσο τους πολιτικούς.
Δεν είναι απαραίτητο το να συμφωνεί κανείς
εφ’ όλης της ύλης με τον κ. Βγενόπουλο για να παρακολουθήσει με προσοχή τη
συνέντευξή του. Εξάλλου, άλλες εμπειρίες, παραστάσεις και αγωνίες έχει κανείς
όταν βρίσκεται στην κορυφή, στη μέση ή στη βάση της οικονομικής πυραμίδας – και
οι περισσότεροι βρισκόμαστε στη βάση, ενώ πολλοί φοβούνται μήπως γλιστρήσουν
στους υπόγειους θαλάμους, κάτω από τη βάση. Ωστόσο, θα ήταν εγωκεντρικό και
αυτάρεσκο να μη θέλουμε να ακούσουμε τι έχει να πει ένας «μη κατεστημένος
επιχειρηματίας», όπως αυτοχαρακτηρίστηκε ο κ. Βγενόπουλος… και ας μη
βρισκόμαστε, π. χ., στη θέση των «Παγκαλοσηφουνάκηδων» και να έχουμε υποχρέωση
να του απαντήσουμε.
(ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, "Εικονογράφημα")
0 Responses to "Στην κόψη μιας νέας εποχής (21-4-2010)"
Δημοσίευση σχολίου