Στα
γουέστερν και στον Λούκι Λουκ βλέπουμε τα όρνια που διαγράφουν κύκλους στον
ουρανό, αδημονώντας να κατασπαράξουν τις σάρκες των νεκρών. Σε πολεμικές
ταινίες βλέπουμε τα στίφη που πλιατσικολογούν μετά τη μάχη να αφαιρούν άρβυλα,
χρυσά δόντια και δαχτυλίδια από τα πτώματα. Το πλιάτσικο είναι φαινόμενο
διαχρονικό, συνόδευε την άλωση των κάστρων και των πόλεων και συχνά ήταν το
δέλεαρ για να συμμετάσχει κάποιος σε μία εκστρατεία. Ο, τι αρπάξετε, δικό σας.
Τώρα,
χάρη στις κάμερες, έχουμε τη δυνατότητα να βλέπουμε «pliatsiko live». Ισως, στο
εγγύς μέλλον, κάποιο τηλεπαιχνίδι να καλεί τους παίκτες να αρπάξουν από ένα
εικονικό κατάστημα όσα περισσότερα εμπορεύματα μπορούν μέσα σε 30 δευτερόλεπτα.
Ετσι κι αλλιώς, σήμερα το «αγαθά κόποις κτώνται» μοιάζει με σύντομο ανέκδοτο.
Οταν το πτυχίο συχνά οδηγεί στην ανεργία και την υποαπασχόληση ή στον μισθό των
700 ευρώ, όταν στην τηλεόραση ρητορεύουν και ποζάρουν «ψυχές μαραγκιασμένες από
δημόσιες αμαρτίες», όταν το νόμιμο και το ηθικό ταυτίζονται, γιατί να
ακολουθήσει κανείς τον δρόμο της εξαθλιωμένης Αρετής, και όχι της λαμπερής
Κακίας; Το πλιάτσικο μοιάζει να επιτρέπεται, αρκεί να γίνεται με έξυπνο τρόπο.
Συχνά
η τηλεόραση μετατρέπει το φιλοθεάμον κοινό σε όρνια. Παίκτες ή καλεσμένοι σε
σαχλο-κοινωνικές εκπομπές ξεσχίζουν εθελοντικά τις δικές τους σάρκες, βγάζουν
κάθε σκοτεινό μυστικό τους στον αέρα: πάρε κι εσύ, τηλεθεατή, ένα κοψίδι. Π.
χ., στη «Στιγμή της αλήθειας» (ΑΝΤ1), μία παίκτρια απαντάει στην κυρία παρουσιάστρια
ότι ναι, ο μνηστήρας της την έχει χτυπήσει. Ο δράστης, παρών στο στούντιο, το
παραδέχεται με άνεση: «Ηταν μία βλακεία». Πλάι του ο πατέρας ακούει, υποτίθεται
για πρώτη φορά, ότι κάποιος σήκωσε χέρι στην κόρη του: «ε, είμαι κι εγώ εδώ»,
λέει γελώντας.
Ασφαλώς
δεν φταίει η τηλεόραση για τις λεηλασίες των καταστημάτων. Η ακραία φτώχεια και
ο αμοραλισμός είναι οι κύριες αιτίες. Οταν πολλοί νέοι σέρνονται, ζητιανεύουν ή
κλέβουν για να εξασφαλίσουν τη δόση τους, όταν πολλοί οικονομικοί μετανάστες
γίνονται βαποράκια ή εκπορνεύονται για να επιβιώσουν (και όταν η αγορά
σεξουαλικών υπηρεσιών θεωρείται φυσιολογική και ο πελάτης «αθώος»), γιατί όλοι
αυτοί να μην εκμεταλλευθούν τη σπασμένη βιτρίνα; Τι έχουν να χάσουν, όταν τα
έχουν χάσει όλα, ακόμα και την αξιοπρέπειά τους;
Στίφη από την πλατεία
Ομονοίας, κλεφτρόνια, αλλοδαποί, πρεζάκηδες, αλάνια, λαθρέμποροι ακολουθούσαν
τους κουκουλοφόρους, λένε τα δελτία. Οι πρώτοι σπάνε, οι δεύτεροι ορμάνε. Μόνο
που αυτό το περιθώριο δεν γεννήθηκε μέσα σε μία νύχτα, ενώ η οικονομική κρίση
θα οδηγήσει στην πύκνωση των γραμμών του. Ας μην πέφτουμε από τα σύννεφα.
Τέτοια φαινόμενα, τέτοια οδυνηρά συμπτώματα μιας καλπάζουσας κοινωνικής νόσου
θα εμφανίζονται όλο και πιο συχνά. Τουλάχιστον ας μη συσκευάζουμε το πλιάτσικο
στο ίδιο πακέτο με το αυθόρμητο νεανικό ξέσπασμα των τελευταίων ημερών, με τους
νέους που νιώθουν νυν και, κυρίως, μέλλοντες λεηλατημένοι.
(ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ,
“Εικονογράφημα”)
0 Responses to "Πλιάτσικο διαχρονικό και πολλών ταχυτήτων (13-12-08)"
Δημοσίευση σχολίου