Φίλοιι και γνωστοί λένε ότι έχουν βαρεθεί τη Ζαχοπουλιάδα, τη Μακο-Θεμιάδα, την Πασχαλιάδα και ότι δεν αντέχουν άλλη Γιουροβιζιονιάδα. «Δεν βλέπω τηλεόραση», λένε πολλοί, ή «βλέπω μόνο ειδήσεις και ταινίες σε ντιβιντί».

Τα στοιχεία της AGB δεν επιβεβαιώνουν ότι η δυσπιστία απέναντι στην τηλεόραση εκδηλώνεται και με πτώση της τηλεθέασης. Οι άνθρωποι βλέπουν ποικίλες εκπομπές, ακόμα και αν εννέα φορές στις δέκα παραδέχονται ότι αυτό που είδαν δεν άξιζε.

Δεν νομίζω ότι η ελληνική τηλεόραση πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο. Σε πολλούς τομείς η βελτίωση, έστω και ποσοτική, είναι αισθητή, ενώ τα λεγόμενα «τηλεσκουπίδια» είναι διακριτά, δεν διαχέονται σε όλο το τηλεοπτικό πρόγραμμα στο οποίο, με λίγο ψάξιμο, ο τηλεθεατής μπορεί να εντοπίσει αρκετές καλές εκπομπές. Συνήθως, όμως, είμαστε τόσο απηυδησμένοι με τα όσα καθημερινά ζούμε, που μετά τη δουλειά δεν διψάμε για «γράμματα και τέχνες», αλλά θέλουμε να δραπετεύσουμε, να ξεχαστούμε. Ισως γι’ αυτό το λόγο, οι κωμικές σειρές έχουν και φέτος πολύ υψηλή τηλεθέαση. Ο,τι παίζεται νωρίς το βράδυ και χαρακτηρίζεται «κωμωδία» θα προσελκύσει εκατοντάδες χιλιάδες τηλεθεατές, θα σημειώσει νούμερα που και το καλύτερο ντοκιμαντέρ δεν τολμά ούτε στον ύπνο του να ονειρευτεί.

Πολύ φοβάμαι ότι ο λόγος που, στα λόγια, είμαστε τόσο αρνητικοί απέναντι στην τηλεόραση δεν έχει σχέση με το ίδιο το Μέσο αλλά με τη ζωή μας. Οταν πολλές φορές στη διάρκεια της ημέρας νιώθουμε τη ζωή μας να γίνεται σκουπίδι (π.χ., όταν ξοδεύουμε πολύ χρόνο σε κουραστικές μετακινήσεις ή όταν διαπιστώνουμε την άγρια εμπορευματοποίηση της υγείας και της παιδείας), είναι φυσικό στον ελεύθερο χρόνο μας να τρεφόμαστε με οπτικοακουστική «τζανκ φουντ».

Με λίγα λόγια, οι περισσότεροι βλέπουν τηλεόραση γιατί δεν έχουν άλλη διέξοδο, γεγονός που δεν τους εμποδίζει από το να ασκούν οξύτατη κριτική σε αυτό που βλέπουν. Η Εξοδος από την τηλεόραση αναγκαστικά συνδέεται με την Είσοδο σε κάτι άλλο -και αυτό το «άλλο» συνήθως απαιτεί χρόνο, χρήμα, σκέψη, προσπάθεια και ένα ευνοϊκό κοινωνικό περιβάλλον, προϋποθέσεις που δυστυχώς δεν υπάρχουν εν αφθονία. Ισως γι’ αυτό οι εκκλήσεις (συχνά καλών προθέσεων) για μια Ημέρα Χωρίς Τηλεόραση δεν έχουν την απήχηση που θα ήθελαν οι φορείς τους. Μόνο το καλοκαίρι επιβεβαιώνει, με τον πιο αβίαστο τρόπο, ότι υπάρχει ζωή και χωρίς τηλεόραση.

(KAΘΗΜΕΡΙΝΗ, "Εικονογράφημα"