11:31 μ.μ.
Μέχρι και έκτακτο δελτίο ειδήσεων παρουσίασε χθες το Μega, λίγο μετά τις δώδεκα το μεσημέρι, για να μας ενημερώσει ότι ο Μιχάλης Χριστοφοράκος δεν θα έφτανε χθες το βράδυ στην Αθήνα όπως περιμέναμε. Η αλήθεια είναι πως η αναβολή της παράδοσης του πρώην στελέχους της Siemens ήταν το πρώτο θέμα σε όλα τα χθεσινά δελτία ειδήσεων και υποθέτουμε ότι το ίδιο θα συμβαίνει και στις σημερινές εφημερίδες. Ναι, το θέμα είναι σημαντικό, όμως οι πιο πολλοί συμπατριώτες μας περιορίζονται σε καταιγιστικούς αφορισμούς για την κατάντια του πολιτικού μας συστήματος, ενώ ελάχιστα ενδιαφέρονται για τις λεπτομέρειες, ακόμα και τις ουσιώδεις.
Ενα σκάνδαλο παραπάνω; Η μητέρα όλων των σκανδάλων; Το σκάνδαλο που κρατά ομήρους τα κόμματα; Το σκάνδαλο, το οποίο, αναλόγως του είδους των αποκαλύψεων που θα ακολουθήσουν, ίσως να καθορίσει την ημερομηνία των εκλογών; Στο νου μου έρχεται ο Τενεσί Ουίλιαμς, που λίγα χρόνια πριν πεθάνει είχε πει σε έναν φίλο του: «Εχασα μια ολόκληρη δεκαετία του 20ού αιώνα». Εννοούσε τη δεκαετία του ’60, όταν ο θεατρικός συγγραφέας μπαινόβγαινε σε κλινικές αποτοξίνωσης και γενικά, ήταν λιώμα από τις καταχρήσεις. Το ενδιαφέρον δεν βρίσκεται στο παράπονο του Ουίλιαμς, αλλά στην απάντηση του φίλου του: «Μπα, δεν έχασες και πολλά».
Ασφαλώς, η υπόθεση Siemens έχει σχέση με την πολιτική, όμως δεν φαίνεται να έχει σχέση με τον τρόπο που οι πολίτες επηρεάζουν την πολιτική, με την πολιτική δράση των απλών ανθρώπων. Τι μπορούμε να κάνουμε πέρα από το να εκφράσουμε τη δυσαρέσκειά μας είτε στα γκάλοπ είτε στις εκλογές; Να διαδηλώσουμε υπέρ της διαφάνειας; Θα ήταν σαν να διαδηλώναμε κατά της νέας γρίπης. Να πούμε «έξω η Siemens από την Ελλάδα» ή «μια άλλη Siemens θα βρεθεί καλύτερη απ’ αυτήν» ή «υπάρχει μια καλύτερη Siemens και τη θέλουμε;»
Πολύς, πάρα πολύς τηλεοπτικός χρόνος έχει αφιερωθεί στην υπόθεση Siemens. Για να το κάνουν, κάτι θα ξέρουν. Αρκετά ρεπορτάζ έχουν ξεχωρίσει για τη διεισδυτικότητά τους, άλλα αναμασούν τα ήδη γνωστά, όμως η καθημερινή ζωή μοιάζει να ακολουθεί τους δικούς της δρόμους, άλλοτε δύσκολους και άλλοτε ψευτοχαρωπούς. Το οπτικό υλικό όμως είναι φτωχό. Εχουμε βαρεθεί να βλέπουμε τον κ. Χριστοφοράκο πότε γενειοφόρο και πότε ξυρισμένο στα ίδια στιγμιότυπα.
Οι θεοί του Ολύμπου και οι θνητοί. Από τη μια πλευρά ισχυροί άνδρες, άλλοι έκπτωτοι και άλλοι κραταιοί, που κινούν τα νήματα της πολιτικής και της οικονομίας και, από την άλλη, εμείς που πρέπει να υποστούμε τις συνέπειες των δικών τους πράξεων, της δικής τους δίψας για χρήμα και εξουσία. Σαν μια κολοσσιαία φάρσα που έγινε πίσω από την πλάτη μας και τώρα αποκαλύπτεται φέτα φέτα και ερήμην μας. Ο Τενεσί Ουίλιαμς δεν έχασε πολλά. Εμείς όμως έχουμε την αίσθηση ότι είμαστε ήδη χαμένοι, ανεξάρτητα από το πόσες φέτες της αλήθειας θα βγουν στο φως.
(ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, "Εικονογράφημα")
0 Responses to "Oι θεοί, οι θνητοί και η Siemens (18-8-09)"
Δημοσίευση σχολίου