Οπως η κότα, έτσι και το παλιό ελληνικό σίριαλ έχει το ζουμί, φέρνει νούμερα, όπως δείχνουν οι μετρήσεις της AGB. Με ελάχιστες εξαιρέσεις (π. χ., το «Τorchwood» στον ΣΚΑΪ), τα κανάλια αποφεύγουν τις νέες ξένες σειρές ή τηλεταινίες και μέρα νύχτα μάς σερβίρουν επαναλήψεις, ξαναζεσταμένο ελληνικό φαγητό, το οποίο όμως οι τηλεθεατές καταπίνουν αδιαμαρτύρητα. Ποιος ο λόγος να δοκιμάσουμε νέες γεύσεις; Ενώ στις αρχές του καλοκαιριού ο ΑΝΤ1 πρόβαλλε πριν από το δελτίο ειδήσεων τον πρώτο κύκλο του «Ugly Betty», έχοντας προγραμματίσει και τον δεύτερο, η περιορισμένη απήχηση της χαριτωμένης αυτής σειράς οδήγησε σε αλλαγή σχεδίου. Ετσι, η «Ασχημη Μπέτι» αντικαταστάθηκε με το «Ακρως οικογενειακό» με τον Γιάννη Μπέζο και τη Ναταλία Τσαλίκη.
Το «Doctorology» (πρώτη προβολή, ΣΚΑΪ) συνδυάζει το κωμικό στοιχείο με τις πληροφορίες για διάφορες ειδικότητες της ιατρικής. Ο διάσημος Καναδός ηθοποιός Λέσλι Νίλσεν («Τρελές σφαίρες» κ. λπ.) επισκέπτεται μαζί με τον ανιψιό του ένα μεγάλο νοσοκομείο, ώστε ο μικρός, που σπουδάζει ιατρική, να διαλέξει την ειδικότητα που θα ακολουθήσει. Προσωπικά, το χιούμορ του Νίλσεν δεν με αγγίζει, όμως η σειρά είναι μια ενδιαφέρουσα προσπάθεια για την εκλαΐκευση των επιτευγμάτων που συντελούνται στην ιατρική. Μια προσπάθεια που υλοποιείται με σύγχρονα τηλεοπτικά μέσα και εντυπωσιακά computer graphics.
Σε πρώτη προβολή μπορεί κανείς να δει αρκετά ριάλιτι «μεταμόρφωσης», ένα είδος που αγκομαχά ως προς την τηλεθέαση, αλλά δεν στοιχίζει πολύ. Ετσι, επιβιώνει και γεμίζει τον όχι και τόσο πολύτιμο (λόγω λιγότερων διαφημίσεων) τηλεοπτικό χρόνο.
Μπαγιάτικη χολιγουντίλα αποπνέει το «Αmerica’s got talent», που τους παλιούς του κύκλους προβάλλει καθημερινά ο ΑΝΤ1, ενώ από το ίδιο κανάλι έχουμε γνωρίσει και την ελληνική εκδοχή του σόου. Η Αμερική δεν έχει Ηλία Ψινάκη και Βαγγέλη Περρή, όμως διαθέτει έναν χρυσοπληρωμένο κριτή από τη Γηραιά Ηπειρο, τον Πιρς Μόργκαν, ο οποίος διανθίζει με το «ορίτζιναλ» βρετανικό χιούμορ του το θέαμα. Μερικές φορές το κάνει καλά. Π. χ., όταν εμφανίστηκε ένα νιόπαντρο και ερωτευμένο ζευγάρι τραγουδιστών που ερμήνευσαν με αηδιαστικά κραυγαλέα τρυφερότητα ένα γλυκερό τραγουδάκι, ο Μόργκαν τούς παρομοίασε με δύο ομιλούντα κεφάλια τυρί. Προχθές, εμφανίστηκε ένας μεσόκοπος κύριος, το ταλέντο του οποίου έγκειται στο ότι ξέρει να δίνει κλωτσιές στο δικό του κεφάλι. «Ετσι κάνουν οι άντρες στο Τέξας!», λέει με καμάρι. Ασφαλώς εδώ έχει κανείς την ευκαιρία να ακούσει σπουδαίες φωνές, όμως η Αμερική είναι η βαριά βιομηχανία του θεάματος και είναι φυσικό να παράγει πολλά ταλέντα. Εκεί που υστερεί το αμερικανικό σόου είναι στις κομμώσεις της κυρίας της κριτικής επιτροπής, οι οποίες είναι συμβατικές, ενώ στην Ελλάδα το χτένισμα της ομολόγου της, της Ματθίλδης Μαγγίρα, παρέπεμπε άλλοτε σε παγόδα και άλλοτε σε καφάσι με ζαρζαβατικά (για να μην πούμε σε κάρο με πατάτες).

(ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, "Εικονογράφημα")

0 Responses to "Το θερινό βασίλειο των επαναλήψεων (20-8-09)"

Δημοσίευση σχολίου