12:41 π.μ.
Στις εκατοντάδες προσωνυμίες της Παναγίας, που
συνήθως τις θυμόμαστε κάθε Δεκαπενταύγουστο, η τηλεόραση μας παρακινεί να
προσθέσουμε άλλη μία.
Τον
Ιούλιο, σε ένα επεισόδιο των «Παρατράγουδων» (Alter, σε επανάληψη) εμφανίστηκε
ένας σοβαρός και μορφωμένος νεαρός κύριος, ο Γιώργος, που αναγνώρισε το πρόσωπο
της Παναγίας στον ποτισμένο από την υγρασία σοβά ενός τοίχου. Ο ίδιος δηλώνει
ότι έχει τη συνήθεια να «μελετά αποτυπώσεις», δηλαδή να εντοπίζει θρησκευτικού
περιεχομένου παραστάσεις είτε σε οριζόντιες επιφάνειες είτε στον τρισδιάστατο
χώρο, π.χ., ένα σμήνος μελισσών μπορεί να έχει τη μορφή της Παναγίας.
Η
αποτύπωση με τις μέλισσες είναι προσωρινή, όπως και αυτή που σχηματίστηκε στο
καμπαναριό της Τήνου όταν διασταυρώθηκαν οι δέσμες των προβολέων και
σχηματίστηκε στον ουρανό η εικόνα της Παναγίας, όπως ειπώθηκε. Στην περίπτωση
ενός νοτισμένου τοίχου, οι αποτυπώσεις μπορεί να είναι μόνιμες, ώστε ο καθένας
να μπορεί να τις εξετάσει. Πάντως, ο κ. Γιώργος δεν είναι δογματικός. Αφήνει
ανοιχτό το ενδεχόμενο να πρόκειται για απλή σύμπτωση και όχι για «μεταφυσικό
γεγονός». Τα «Παρατράγουδα» θα κρίνουν.
Η
συγκεκριμένη παράσταση δεν ήταν μια απλή Παναγία, αλλά η Παναγία η
Γλυκοφιλούσα, με το Θείο Βρέφος στην αγκαλιά της. «Να, εδώ βλέπετε το κεφαλάκι
του μικρού Χριστού, εδώ το χέρι της Παναγίας», λέει ο κ. Γιώργος δείχνοντας
φωτογραφίες του τοίχου. Να λοιπόν που εκτός από θαυματουργές εικόνες, υπάρχουν
και θαυματουργά ντουβάρια γιατί η αποτύπωση αυτή δεν μπορεί να είναι τυχαία. Κάποιο
μήνυμα θα στέλνει και οι τηλεθεατές των «Παρατράγουδων» θα το λάβουν.
Η
Αννίτα Πάνια, παρουσιάστρια της εκπομπής, αντιμετώπισε το φαινόμενο με
ψυχραιμία. «Εκεί που εσείς, κύριε Γιώργο μου, βλέπετε την Παναγία, εγώ βλέπω
ένα μουχλιασμένο τοίχο. Ετσι κι αλλιώς η Παναγία είναι μαζί μας εφόσον
πιστεύουμε σ’ αυτήν, δεν χρειάζεται να μας υπενθυμίζει με τέτοιους τρόπους την
ύπαρξή της».
Τότε,
γιατί, κυρία Πάνια μου, κουβαλήσατε τον άνθρωπο στο στούντιο; Δεν χτύπησε αυτός
την πόρτα των «Παρατράγουδων», αλλά, όπως ο ίδιος τόνισε (και δεν διαψεύστηκε)
«ήρθα εδώ μετά από παράκληση των συνεργατών σας». Ο κ. Γιώργος είναι το
«παρατράγουδο» και όχι η υπαρκτή ή φανταστική αποτύπωση της Παναγίας στο σοβά.
Εκατομμύρια άνθρωποι ονειροπολούν βλέποντας τα σύννεφα ή τα σημάδια του χρόνου
στον τοίχο: εκεί ανακαλύπτουν μυθολογικά ζώα, τέρατα, πολεμιστές, όμως κανείς
δεν μπαίνει στον κόπο να κοινοποιήσει στο πανελλήνιο τα ευρήματά του. Κάποιος
όμως βρέθηκε –και τα «Παρατράγουδα» τον τσίμπησαν. Και να λοιπόν που εκτός από
την Παναγία την Παραπορτιανή, μπορούμε να μιλάμε για την Παναγία την
Παρατραγουδιανή.
Πρόσφατα
μάθαμε για τη λογοκρισία που ασκήθηκε στο ντοκιμαντέρ του Κώστα Γαβρά το οποίο
χρησιμοποιήθηκε στο ενημερωτικό φιλμάκι του Νέου Μουσείου της Ακρόπολης. Στην
επίμαχη σκηνή κάποιοι μαυροφορεμένοι τύποι «απολαξεύουν» (τι καινούργια λέξη
μάθαμε αυτό το καλοκαίρι!) τις μετόπες του Παρθενώνα. Χάθηκε να βρεθεί μια μέση
λύση; Π.χ., να επιχρωματιστούν τα ενδύματα των καταστροφέων και από μαύρα να
γίνουν πολύχρωμα ώστε να μην παραπέμπουν σε ορθόδοξους ρασοφόρους ιερείς.
Προφανώς
υπάρχουν πολλών ειδών παρατράγουδα. Τα «Παρατράγουδα» του Alter είναι τόσο
κραυγαλέα που εύκολα μπορεί κανείς να τα επικρίνει για την κακογουστιά και τον
εκμεταλλευτικό χαρακτήρα τους. Ομως από μια άποψη είναι πιο ειλικρινή από
κάποια παρατράγουδα της επίσημης πολιτιστικής πολιτικής που φορούν το ένδυμα
της ευπρέπειας και υποτίθεται ότι εξυπηρετούν το καλό του τόπου.
(KAΘΗΜΕΡΙΝΗ, περιοδικό TV)
0 Responses to "Παναγία η Παρατραγουδιανή (9-8-2009)"
Δημοσίευση σχολίου