12:30 π.μ.
Οταν
η αλήθεια σερβίρεται τόσο διαστρεβλωμένη, με τόσο κυνισμό, προτιμά κανείς το
«λάιτ» παρδαλό ψέμα.
Μερικά
πρωινά, όταν ανοίγω την τηλεόραση και κάνω ζάπινγκ νομίζω ότι εμείς οι Ελληνες
ζούμε σε δύο διαφορετικές χώρες, σε δύο διαφορετικούς πλανήτες και σε
διαφορετικούς αιώνες. Από τη μια αυτό που θα λέγαμε «πραγματική πραγματικότητα, η
οικονομία, η νέα γρίπη, τα κόμματα, η κυβερνητική πολιτική, τα γκάλοπ. Από την
άλλη μια πολύχρωμη σαπουνόφουσκα: εκπομπές σε επανάληψη, παλιά σίριαλ και
μπαγιάτικα πάθη, χαζά κουτσομπολιά, πλαστικά γλέντια και χαρές.
Στο δρόμο περνούν ο καρπουζάς και ο παλιατζής
και στο Alter επαναπροβάλλουν το «Πάρτι
της ζωής σου». Ενα μικρό σκυλάδικο στο σπίτι μας. Τραγούδια νταλκαδιάρικα λαϊκά
που συκοφαντούν την έννοια του λαϊκού, τηλεπερσόνες στο τσακίρ κέφι που
λικνίζονται τάχα ηδονικά στην πίστα του στούντιο. Ας αφήσουμε τα πρωινά γλέντια
και ας πάμε στο «Ταξίδι στη γεύση», μια καλή εκπομπή ταξιδιών και γαστρονομίας
στην ΕΤ3. Ενας συμπαθής σεφ μαγειρεύει στην αυστραλιανή ύπαιθρο «πόδια πάπιας
τηγανητά στο ίδιο τους το λίπος». Το λίπος αυτό είναι μια μεγάλη πηχτή κίτρινη
μάζα, που όσο και αν προσπαθήσουμε δεν θα καταφέρουμε να την προμηθευτούμε στην
ελληνική αγορά. Στο μεταξύ το θερμόμετρο ανηφορίζει προς τους 40 βαθμούς, η
άσφαλτος αχνίζει και η σκέψη των ποδιών της πάπιας μέσα στο ζέον ζωικό λίπος
αρκεί για να μας κόψει κάθε όρεξη για φαγητό.
Πάμε
στον «Καφέ με την Ελένη» (Alpha, επανάληψη). Εδώ προβάλλεται ένα
αφιέρωμα με αποσπάσματα από παλιές ελληνικές ταινίες που δείχνουν όμορφες
ηθοποιούς με μαγιό, ολόσωμο ή μπικίνι. Ηταν γυναίκες που «φρόντιζαν την εμφάνισή τους με πολυτέλεια», λέει
μια φωνή εκτός κάδρου. Αγαλματένιες η Ζωή Λάσκαρη και η Μάρθα Καραγιάννη,
όμως η Τζένη Καρέζη και η Αλίκη Βουγιουκλάκη δεν είχαν το τέλειο σώμα, όπως
μαθαίνουμε, «είχαν ατέλειες». Π.χ., η Αλίκη «ρουφούσε την κοιλιά της» όταν φορούσε μπικίνι. Δεν
είναι κάπως μακάβριο αυτό το κουτσομπολιό;
Η
τηλεόραση μας ενθαρρύνει να κουτσομπολεύουμε γνωστούς και αγνώστους, ντόπιους
και ξένους, μικρούς και μεγάλους. Αφοβα μπορούμε να σχολιάσουμε την κυτταρίτιδα
στους μηρούς της Σάρον Στόουν ή τα τσιλιμπουρδίσματα του Μπερλουσκόνι, κανείς
δεν γλιτώνει. Ακόμα και οι πιο προσωπικές στιγμές των επωνύμων έρχονται στο
αμείλικτο τηλεοπτικό φως. Ετσι, μαθαίνουμε με κάθε λεπτομέρεια πώς ο
τραγουδιστής Νίκος Κουρκούλης έκανε πρόταση γάμου στην καλή του, την
τραγουδίστρια Κέλλυ Κελεκίδου. Δεν την πήγε στη Λούτσα, αλλά στο Μπαλί. Εκεί,
σε μια ονειρεμένη παραλία, της είπε ότι είναι η γυναίκα που πάντα ονειρευόταν
και της ζήτησε να γίνει μητέρα των παιδιών του. Με δάκρυα στα μάτια, εκείνη
είπε το ναι. Μα πώς τα ξέρουν όλα αυτά οι δαιμόνιοι τηλερεπόρτερ; Ηταν οι ίδιοι
μπροστά; Τους παρακολουθούσαν με κατασκοπευτικό δορυφόρο;
Ισως
υπάρχει μια εξήγηση γι’ αυτό το κύμα της πρωινής τηλεοπτικής αφασίας. Οταν η
αλήθεια σερβίρεται τόσο στραμπουληγμένη και διαστρεβλωμένη, με τόσο κυνισμό,
προτιμά κανείς το παρδαλό, το «λάιτ» ψέμα του κουτσομπολιού και του λαϊφστάιλ.
Οταν, λόγου χάρη, η εγκατάλειψη των σιδηροδρόμων βαφτίζεται εκσυγχρονισμός,
όταν οι προτάσεις για κατάργηση του δώρου των Χριστουγέννων και του επιδόματος
αδείας στις συντάξεις χαρακτηρίζονται «έξοδος από την κρίση», όταν η φορολογία
στα ΙΧ αυτοκίνητα ονομάζεται «οικολογική πολιτική», τότε η πολύχρωμη τηλεοπτική
ελαφρότητα φαίνεται πιο αθώα, πιο πραγματική από τη σοβαροφάνεια της επίσημης
πολιτικής.
(KAΘΗΜΕΡΙΝΗ, περιοδικό TV, 16/8/2009)
0 Responses to "Πρωινή τηλε-αφασία"
Δημοσίευση σχολίου