12:15 π.μ.
Τι σκέφτεστε αυτές τις προεκλογικές ημέρες όταν
βλέπετε μια μεγάλη διαφημιστική πινακίδα σε απόσταση αναπνοής από τον δρόμο;
Ισως σκεφτόμαστε το «φωτοσοπάρισμα», την ψηφιακή επεξεργασία που έχει δεχτεί το
πρόσωπο του πολιτικού αρχηγού στη γιγαντοαφίσα, ώστε εκείνος να φαίνεται
νεότερος και δυναμικότερος, ίσως σκεφτόμαστε το πόσο κομψό ή άκομψο είναι το
ντιζάιν, το πόσο πρωτότυπο ή τετριμμένο το σύνθημα. Ωστόσο, πολλοί βλέπουν
αυτές τις πινακίδες και συλλογίζονται τους νέους που σκοτώθηκαν στην άσφαλτο
επειδή, ενώ οδηγούσαν, το βλέμμα τους πλανήθηκε στην αφίσα, με αποτέλεσμα να
χάσουν τον έλεγχο του αυτοκινήτου ή της μηχανής και, τελικά, τη ζωή τους.
To Σάββατο, το κεντρικό δελτίο του ΣΚΑΪ ασχολήθηκε με
την πρόσφατη κινητοποίηση κάποιων γονέων αδικοχαμένων παιδιών, οι οποίοι, σε
ένδειξη διαμαρτυρίας για τη συνεχιζόμενη παρανομία, ξήλωσαν προεκλογικές αφίσες
κομμάτων από διαφημιστικά πλαίσια αυτού του τύπου. Επίσης, σε κάποια σάιτ στο
Διαδίκτυο βλέπουμε το βίντεο με έναν πατέρα που, αν και δεν βρίσκεται στην
πρώτη νεότητα, έχει σκαρφαλώσει σε μια αλουμινένια σκάλα και με ένα κοντάρι
προσπαθεί να σχίσει την αφίσα που αποπνέει προεκλογική αισιοδοξία.
Εδώ και χρόνια γονείς και συγγενείς θυμάτων του
διαφημιστικού παροξυσμού αγωνίζονται για την απομάκρυνση αυτών των πινακίδων
και ο αγώνας τους έχει πιάσει τόπο, αλλά στα χαρτιά, στα λόγια, όχι στην πράξη.
Οι ευρωεκλογές ήταν για τα μεγάλα κόμματα μια ευκαιρία
να δείξουν ότι σέβονται τις αποφάσεις του Συμβούλιου της Επικρατείας, που το
2007 έκρινε παράνομα τα διαφημιστικά πλαίσια κατά μήκος των δρόμων –κάτι στο
οποίο έχει συμφωνήσει και η διακομματική επιτροπή της Βουλής. Χθες, βαδίζοντας
από τον σταθμό του Ηλεκτρικού του Νέου Φαλήρου μέχρι τα γραφεία της «Κ» (μια
απόσταση τεσσάρων οικοδομικών τετραγώνων), μέτρησα τουλάχιστον δέκα τέτοιες
προεκλογικές γιγαντοαφίσες σε περίοπτα υπερυψωμένα πλαίσια.
Αχαρο πράγμα η γκρίνια, ιδίως για πράγματα που θα
έπρεπε να ήταν αυτονόητα, όμως ειδικοί επιστήμονες έχουν επισημάνει ότι η
πληθώρα διαφημιστικών μηνυμάτων στο οδικό δίκτυο συμβάλλει στη διάσπαση της
προσοχής των οδηγών και αυξάνει την πιθανότητα σφαλμάτων που μπορεί να
αποδειχτούν μοιραία.
Τα πλαίσια ανήκουν στους δήμους που τα νοικιάζουν σε
διαφημιστικά γραφεία, ενώ οι προεκλογικές αφίσες τοποθετούνται από ειδικευμένα
συνεργεία και όχι από τα ίδια τα κόμματα, που μπορούν να θεωρηθούν «αθώα του
αίματος». Τα δικά τους χέρια είναι καθαρά, όμως δεν μπορούν να ισχυριστούν ότι
δεν ήξεραν, δεν ξέρουν.
Ο,τι συνέβη σε προηγούμενες εκλογές, συμβαίνει
και τώρα. Μόνο στους Ολυμπιακούς Αγώνες ξηλώθηκαν οι πινακίδες για να
επανέλθουν δριμύτερες. Σαν να μην κύλησαν τόσα χρόνια, σαν να μην υψώθηκαν
τόσες φωνές διαμαρτυρίας, σαν να μη χύθηκαν τόσα δάκρυα. Cosi fan tutte ή
μάλλον tutti. Αφού διαφημίζονται οι άλλοι, γιατί όχι κι εμείς; Ισοτιμία στον
τηλεοπτικό χρόνο, ισοτιμία στον δημόσιο διαφημιστικό χώρο: μια δημοκρατική (;)
διεκδίκηση.
(ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, “Εικονογράφημα”)
0 Responses to "Οι πινακίδες μου, η ζωή σου (3-5-2009)"
Δημοσίευση σχολίου