Εχει κανείς την εντύπωση ότι περισσότερος τηλεοπτικός χρόνος θα αφιερωθεί στη Eurovision παρά στις ευρωεκλογές. Χθες το πρωί, αρκετά κανάλια ασχολούνταν με τα χορευτικά, με τις πρόβες του Σάκη στη Μόσχα, όμως την ίδια ώρα, η «Πρωινή ζώνη» του ΣΚΑΪ παρουσίασε ένα ρεπορτάζ της Εύας Αντωνοπούλου για τη Δημοτική Αγορά της Κυψέλης, έναν αυτοδιαχειριζόμενο χώρο με έντονη πολιτιστική δράση.

Η εκπομπή μάς ξενάγησε με κέφι στο αρχιτεκτονικό αυτό κόσμημα, που πήρε καινούργια ζωή χάρη στις πρωτοβουλίες των ίδιων των κατοίκων. Τώρα φιλοξενεί μια ομαδική έκθεση ζωγραφικής, ενώ πρόσφατα οργανώθηκαν εδώ δύο αφιερώματα για τους ποιητές Τάσο Λειβαδίτη και Γιώργο Καραβασίλη. Στις μόνιμες δραστηριότητες του χώρου συγκαταλέγονται η αγορά βιολογικών προϊόντων απευθείας από τους παραγωγούς κάθε Σάββατο, οι λογοτεχνικές βραδιές (κάθε Δευτέρα), καθώς και τα δωρεάν μαθήματα ελληνικής γλώσσας σε οικονομικούς μετανάστες (15 εθελοντές εκπαιδευτικοί, 130 μαθητές).

Να που υπάρχουν και «καλές ειδήσεις» ή μάλλον και καλές όψεις της ζωής στην πόλη, όπως υπάρχουν και εκπομπές που τις προβάλλουν. Η καλή είδηση είναι ότι υπάρχουν άνθρωποι που δεν εκτονώνονται με την ατομική γκρίνια, αλλά κάνουν κάτι για τη γειτονιά, για την πόλη, για τους άλλους. Οπως λέει ο Τζέρεμι Ρίφκιν στο «Τέλος της εργασίας και το μέλλον της», η εθελοντική προσφορά είναι ο χώρος όπου «πολλοί άνθρωποι πρωτομαθαίνουν πώς να ασκούν την τέχνη της δημοκρατικής συμμετοχής... εκεί αναζητείται η συντροφικότητα και δημιουργούνται φιλίες». Εκεί οι πολίτες «μπορούν να εκφράζουν τις απόψεις τους και να δοκιμάζουν το ταλέντο τους».

Γρανίτα από φράουλα, σαν αυτήν των θερινών θεάτρων, θύμιζε το επεισόδιο της εκπομπής του Σταμάτη Κραουνάκη «Σπείρα-Σπείρα Show» (ΝΕΤ) της περασμένης εβδομάδας με (ένθρονο) καλεσμένη την Αννα Παναγιωτοπούλου, που τραγούδησε και μίλησε για το θέατρο, ενώ ωραίες φωνές ερμήνευσαν τραγούδια από την αθηναϊκή επιθεώρηση. Την παράσταση έκλεψε το νούμερο «Τραγούδια της λιγούρας» σε στίχους της Μαριανίνας Κριεζή: επίκαιρο, αγέραστο και διασκεδαστικό. Το πρωτότυπο στοιχείο της βραδιάς ήταν ένα χαριτωμένο νούμερο που έγραψε η Αννα Παναγιωτοπούλου ειδικά για την εκπομπή και το ερμήνευσε με παρτενέρ τον Χρήστο Μουστάκα. Μακάρι το παράδειγμά της να βρει μιμητές και από άλλους καλλιτέχνες και σε άλλες ψυχαγωγικές εκπομπές, δηλαδή να παρουσιάζονται καινούργια πράγματα, τραγούδια, σκετσάκια, μονόπρακτα. «Δεν την αντέχω την γκρίνια», λοιπόν, ένα σπαρταριστό νούμερο για την κρίση (την οικονομική, την ερωτική, τη συζυγική), την τηλεόραση, τις συντάξεις των γυναικών κ. λπ.

Οσο για το ένδοξο συλλογικό θεατρικό παρελθόν, η σπουδαία ηθοποιός απέφυγε το κλαψ-κλαψ της νοσταλγίας, όμως παραδέχτηκε ότι αυτό που ένωνε την παρέα του Ελεύθερου Θεάτρου και της Ελεύθερης Σκηνής ήταν «η κοινή αγάπη για το θέατρο, όχι για την καριέρα».

(ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, "Εικονογράφημα")