Τηλεοπτικό έτος μαγειρικής πρέπει να κηρυχτεί το 2009, καθώς τα κανάλια μάς διδάσκουν τα πάντα γύρω από την ερασιτεχνική αλλά και την επαγγελματική κουζίνα.

«Στήνουμε θέατρα και τα χαλνούμε», λέει ο ποιητής, «στήνουμε θέατρα και σκηνικά, όμως η μοίρα μας πάντα νικά». Κι εμείς οι Ελληνες, που έχουμε την επιχειρηματικότητα στο αίμα μας, στήνουμε ταβέρνες, σουβλακερί και ψησταριές, όμως δεν μακροημερεύουν όλες. Ακόμα και η θρυλική «Ρούμελη» και η «Παλιά Ρούμελη» στο Μαρούσι έχουν βάλει λουκέτο εδώ και χρόνια. Σε παλιές ελληνικές ταινίες βλέπουμε εξοχικές ταβέρνες που κυνηγούν τον πελάτη με το δίκαννο και στις οποίες καταφεύγουν παράνομα ζευγαράκια (γιατί και ο έρωτας, είτε αγνός είτε βέβηλος, θέλει το κοψίδι του), όμως αυτές δεν έχουν ελπίδα να τραβήξουν την προσοχή της νέας εκπομπής «Εφιάλτης στην κουζίνα» (Alpha) που σώζει εστιατόρια περιωπής που βρίσκονται μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας.

Πρωταγωνιστής της εκπομπής, που έχει στοιχεία ριάλιτι και είναι προσαρμογή μιας βρετανικής ιδέας με διεθνή καριέρα, είναι ένας βραβευμένος σεφ, ο Εκτορας Μποτρίνι, ο οποίος σε κάθε επεισόδιο πηγαίνει σε ένα προβληματικό εστιατόριο και, μέσα σε τέσσερα μερόνυχτα, τα αλλάζει όλα: μενού, διακόσμηση, ιεραρχίες. Δίνει προαγωγές, ανακατανέμει καθήκοντα, καταργεί τα άνοστα πιάτα και, κυρίως, κόβει τον αέρα των ιδιοκτητών που νομίζουν ότι τα ξέρουν όλα. Δίνει ακόμα και τη μάχη κατά της ακρίβειας: «28 ευρώ το φιλέτο; Πολύ ακριβό, στο δικό μου μαγαζί το έχω 25». Πολυτελή τα εστιατόρια στα δύο πρώτα επεισόδια, εκλεπτυσμένο το μενού τους. Ο κ. Μποτρίνι μαθαίνει τους σεφ να ετοιμάζουν το σωστό πέστο ή δίνει συνταγή για πεσκανδρίτσα («πέντε κιλά σέλινο τη νύχτα με πανσέληνο»).

Οι δύο πρώτες ημέρες είναι διερευνητικές. Την τρίτη ημέρα οργανώνεται μια εργατική συνέλευση όπου, σε συνθήκες άμεσης δημοκρατίας, λαμβάνονται οι κρίσιμες αποφάσεις, ενώ την τέταρτη το αναμορφωμένο εστιατόριο ανοίγει πανηγυρικά τις πύλες του. Επειδή οι ιδιοκτήτες δυσανασχετούν για τις μεταρρυθμίσεις, ο κ. Μποτρίνι τούς απομακρύνει διακριτικά από την κουζίνα, π.χ., την κρίσιμη τέταρτη ημέρα στέλνει την ιδιοκτήτρια ενός εστιατορίου στη Γλυφάδα πρώτα για μασάζ και ύστερα στο κομμωτήριο. Σοφή κίνηση, αφού εκείνη εμφανίζεται σενιαρισμένη και αναφωνεί: «Εκτός από επιχειρηματίας, σήμερα νιώθω και γυναίκα!» Αλλά και οι εργαζόμενοι μένουν ικανοποιημένοι, αφού αποκτούν νέες γνώσεις και δεν τίθεται θέμα μείωσης του προσωπικού ή εφαρμογής ελαστικών μορφών απασχόλησης. Δεν έχουν όμως αντίρρηση να αναλάβουν πρόσθετα καθήκοντα (π.χ., και σερβίρισμα και καθαριότητα) για το καλό της επιχείρησης. Μόνο μια σερβιτόρα στο πρώτο επεισόδιο δυσανασχετεί και παραιτείται οn camera.

Ολοι κερδίζουν σε αυτό το απλοϊκό σόου. Το κανάλι σημειώνει αρκετά υψηλά ποσοστά τηλεθέασης, οι ιδιοκτήτες εξασφαλίζουν δωρεάν διαφήμιση, ο κ. Μποτρίνι επιδεικνύει την πείρα και τη δεξιοτεχνία του, ενώ και οι πελάτες απολαμβάνουν νέες γευστικές εμπειρίες. Κι εμείς οι τηλεθεατές, καθώς παρακολουθούμε βήμα-βήμα τη μεταμόρφωση του εστιατορίου, ταυτιζόμαστε με το θέμα και στο τέλος, όταν το ασχημόπαπο γίνεται κύκνος, αναφωνούμε «η εικόνα σου με χόρτασε και το φαΐ σου φά’ το».

Η εκπομπή ανήκει στη κατηγορία «make over», δηλαδή της αναμόρφωσης προβληματικών σωμάτων, προσώπων, κατοικιών, οικογενειών, σχέσεων. Ας εμπιστευθούμε λοιπόν τον νεοσύστατο Τηλεοπτικό Οργανισμό Ανασυγκρότησης Επιχειρήσεων, που η δράση του μπορεί να επεκταθεί και σε άλλες παραγωγικές δραστηριότητες, όχι μόνο στην εστίαση. Κουρεία, μίνι μάρκετ, περίπτερα, φροντιστήρια, κλωστοϋφαντουργίες, κρατικά πανεπιστήμια, δημόσιες συγκοινωνίες, για καθετί υπάρχει ένας γκουρού, μια τηλεοπτική νεράιδα που θα φέρει την προκοπή και την ευημερία.

(ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, περιοδικό TV, 10/5/2009)

0 Responses to "Ενας σεφ θα μας σώσει"

Δημοσίευση σχολίου