Kουραστήκαμε πια να εφημερεύουμε... αρχίσαμε να
γινόμαστε επικίνδυνοι», λέει σε ένα τηλεοπτικό ρεπορτάζ ένας νοσοκομειακός
γιατρός. Δεν εννοεί επικίνδυνοι για τη δημόσια τάξη και ασφάλεια, αλλά για τους
ίδιους τους ασθενείς, καθώς οι εξαντλητικές εφημερίες οδηγούν στην
υπερεξάντληση, το «burn out» των γιατρών (όπως διαβάσαμε στην προχθεσινή «Κ»),
τη «φαστ-φουντοποίηση» της περίθαλψης.
Είναι πολλές οι διαστάσεις του δημοσίου συστήματος
υγείας και ασφαλώς οι ίδιοι οι εργαζόμενοι στα νοσοκομεία είναι οι πιο αρμόδιοι
να μιλήσουν για τα προβλήματά του. Αυτό όμως που μεταφέρεται στον τηλεθεατή από
την τηλεόραση (και συχνά ενισχύεται από τις προσωπικές εμπειρίες μας) είναι ο
φόβος. Ετσι, η αυθόρμητη αντίδρασή μας είναι η ευχή «μη σου τύχει!». Μη σου
τύχει να αναζητήσεις κρεβάτι σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας ή να χρειαστεί να
κλείσεις ραντεβού για μια δύσκολη εξέταση ή να νοσηλευθείς σε διάδρομο με θέα.
Συνήθως τα κανάλια ασχολούνται με αυτά τα θέματα όταν
ο κόμπος φτάνει στο χτένι. Οταν οι γιατροί απεργούν, όπως τις προηγούμενες
ημέρες, όταν συμβαίνουν μοιραία λάθη ή παρατηρούνται εγκληματικές παραλείψεις
και φαινόμενα διαφθοράς (π. χ. φακελάκι), όταν κάπου σκάει μύτη μια κατσαρίδα.
Οι «καλές ειδήσεις», που φανερώνουν το φιλότιμο, την αυτοθυσία και την υψηλή
επιστημονική κατάρτιση χιλιάδων γιατρών ή την καλή οργάνωση μιας κλινικής ή
εργαστηρίου, δεν «πουλάνε». Πουλάει όμως ο φόβος ότι είμαστε ανυπεράσπιστοι,
ότι δεν βρισκόμαστε στα χέρια της επιστήμης, αλλά στο έλεος της τύχης.
Πόσο διαφορετικό από την ελληνική πραγματικότητα είναι
το νοσοκομειακό σύμπαν στις αμερικανικές ιατρικές σειρές! Εδώ όλοι οι γιατροί
εργάζονται αγόγγυστα μέρα - νύχτα. Ποτέ στα σίριαλ δεν παρατηρείται έλλειψη σε
γάζες, οξυγόνο, ράμματα και άλλα αναλώσιμα και ούτε οι προμηθευτές
διαμαρτύρονται για τις οφειλές.
Τα τηλεοπτικά νοσοκομεία διαθέτουν
μηχανήματα προηγμένης τεχνολογίας, ο ξενοδοχειακός εξοπλισμός τους είναι
άριστος ενώ ο συνδικαλισμός είναι ανύπαρκτος, αφού όλα τα επαγγελματικά και
οικονομικά προβλήματα των γιατρών και των νοσηλευτών είναι λυμένα κι έτσι αυτοί
μπορούν, στον χώρο εργασίας τους, ανεμπόδιστα να ασχολούνται με τα ερωτικά τους
και όχι με τα συνδικαλιστικά τους. Aντί, λοιπόν, οι Ελληνες γιατροί να ξοδεύουν
ατέλειωτες ώρες για διαπραγματεύσεις με το υπουργείο Υγείας, θα μπορούσε να
οργανωθεί μια επίσημη επίσκεψη των εκπροσώπων τους όχι σε κάποια πρότυπα
δημόσια νοσοκομεία του εξωτερικού, αλλά στα στούντιο του Χόλιγουντ όπου
γυρίζονται το «Grey’s Anatomy» και άλλα δημοφιλή ιατρικά σίριαλ. Εκεί θα
μπορούσαν να συζητήσουν με παραγωγούς και ηθοποιούς ώστε, επιστρέφοντας στην
Ελλάδα, να διατυπώσουν ρεαλιστικές προτάσεις. Μόνο που αν ο δρ Χάουζ (ο χωλός,
ιδιοφυής και ευέξαπτος κεντρικός ήρωας στις «Ιατρικές υποθέσεις» του Star) μάθαινε
πώς λειτουργούν τα περισσότερα ελληνικά νοσοκομεία, ίσως να σήκωνε τη μαγκούρα
του και να μας έπαιρνε στο κυνήγι.
(ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, “Εικονογράφημα”)
0 Responses to "Τι θα έλεγε ο δρ. Χάουζ για τα νοσοκομεία μας;"
Δημοσίευση σχολίου