2:16 π.μ.
«Big in Japan» είναι ο τίτλος μιας νέας εκπομπής του Alpha, με
παρουσιάστρια την Καλομοίρα. Εδώ 12 νέοι Ελληνες φτάνουν στο Τόκιο για να
πάρουν μέρος σε ένα παιχνίδι δοκιμασιών από το οποίο, μέσω διαδοχικών
αποκλεισμών, θα αναδειχτεί ο ένας και μοναδικός νικητής, που θα κερδίσει ένα
μεγάλο χρηματικό ποσό.
To σχετικό τρέιλερ δίνει την εντύπωση ότι πρόκειται για ένα τηλεπαιχνίδι με
κωμικές δοκιμασίες, π.χ., οι παίχτες μεταμφιέζονται σε κοτόπουλα και προσπαθούν
να ισορροπήσουν πάνω σε μια ασταθή επιφάνεια και, αν δεν το καταφέρουν, κάνουν
βουτιά σε μια πισίνα, κάτι σαν το «Μια τρύπα στο νερό» (Mega) όπου οι παίχτες προσπαθούν να περάσουν μέσα από
μια παράξενη ανθρωπόμορφη τρύπα που έχει
ανοιχτεί σε έναν χαρτονένιο κινούμενο τοίχο. Κι εδώ αν ο παίχτης αποτύχει,
πέφτει στο νερό κι εμείς χασκογελάμε.
Κάναμε
λάθος. Το πρώτο επεισόδιο δείχνει ότι το «Βig in Japan» είναι ένας συνδυασμός ριάλιτι και τηλεπαιχνιδιού.
Η άφιξη των 12 Ελλήνων στο Τόκιο θυμίζει το πρώτο επεισόδιο του «Survivor» (Μega) που
διαδραματίζεται σε ένα ακατοίκητο νησάκι της Μαλαισίας. Εκεί ανάγκασαν τους
παίχτες να σαλτάρουν από το σκάφος που τους μετέφερε και να φτάσουν στη στεριά
κολυμπώντας. Εδώ η παραγωγή αφήνει τα ελληνόπουλα καταμεσίς του Τόκιο και τους
ζητά να βρουν μόνοι το δρόμο για το στούντιο όπου γυρίζεται το σόου. Εκεί οι
παίχτες έπρεπε να επιβιώσουν στην παρθένα ζούγκλα, εδώ πρέπει να τα βγάλουν
πέρα στην αστική ζούγκλα, σε μια πόλη 14 εκατ. κατοίκων.
Δεν ξέρουμε αν οι δοκιμασίες στο «Βig in Japan»
θα είναι τόσο ταπεινωτικές όσο κάποιες του «Survivor», αν δηλαδή οι παίχτες θα πρέπει να φάνε ζωντανά
σκουλήκια ή να πιουν αίμα αγελάδας για να αποδείξουν πόσο σκληροτράχηλοι είναι.
Μάλλον
όμως αυτές ανήκουν στην κατηγορία των «extreme
games» παρά του εξευτελισμού, αν και η ιαπωνική τηλεόραση έχει δώσει πολλά
φρικαλέα δείγματα παιγνιώδους απανθρωπιάς.
Σημασία όμως δεν έχει ο βαθμός κακογουστιάς ή
φινέτσας του σόου, αλλά το ότι το «Βig in Japan» εκφράζει μια διεθνή τάση: την επικράτηση
τηλεοπτικών προϊόντων που απευθύνονται σε ένα παγκόσμιο παιδαριώδες κοινό, σε
ενήλικες που γίνονται παιδιά χωρίς όμως τον αυθορμητισμό και την αθωότητα της
παιδικής ηλικίας. Το αρχικό ιαπωνικό σόου επαναλαμβάνεται με Ελληνες παίχτες
και εύκολα μπορεί να γυριστεί, π.χ., η τουρκική, η βουλγαρική, η βραζιλιάνικη ή
η σουδανέζικη εκδοχή του. Κάτι αντίστοιχο, εξάλλου, συμβαίνει εδώ και χρόνια με
το «Fort Boyard» (Star), που όμως είναι ένα χαμηλών τόνων τηλεπαιχνίδι και όχι
ριάλιτι.
Ισως
το «Βig
in Japan» να εκπροσωπεί το μέλλον της
τηλεόρασης που οραματίζονται οι Γερμανοί
συνιδιοκτήτες του Alpha: την αποχαύνωση μέσω δοκιμασμένων ψυχαγωγικών
συνταγών και φτηνών κουτσομπολίστικων τοκ
σόου.
Δεν ξέρουμε αν κάποιες φιλόδοξες σειρές όπως τα «Ματωμένα χώματα» (ακόμα και το «Εχω ένα μυστικό») ή εκπομπές σαν το
«Κουτί της Πανδώρα » και τη «Μηχανή του χρόνου» θα βρίσκουν εύκολα θέση στην
ιδιωτική τηλεόραση του κοντινού μέλλοντος ή, και στην περίπτωση που θα βρίσκουν
μια κόχη, αυτές θα είναι ένα ισχνό ποιοτικό άλλοθι για έναν ωκεανό
χαζοχαρούμενων και τυποποιημένων πρόγραμματων. Η φτώχεια θέλει καλοπέραση,
λέγαμε κάποτε, όμως σήμερα κάποια κανάλια πιστεύουν ότι η κρίση θέλει
αποβλάκωση.
(Καθημερινή,
περιοδικό TV, 8/2/2009)
0 Responses to "Κρίση και αποβλάκωση"
Δημοσίευση σχολίου