9:23 π.μ.
 |
| Κωνσταντίνος Τζούμας |
«Στο
βιβλίο σας λέτε ότι η χαρά είναι μπανάλ», παρατηρεί η παρουσιάστρια, όμως από
την απάντηση που ακολουθεί προκύπτει ότι ο κ. Τζούμας δεν εννοεί το συναίσθημα
καθαυτό, αλλά τις διαχυτικές εκδηλώσεις του, τα τσιρίδια, τους ασφυχτικούς (και
συνήθως θεατρινίστικους) εναγκαλισμούς και τα σταγονίδια σιέλου που
εκτοξεύονται στον αέρα.
Αυτές
τις μέρες, τις μετα-γιουροβιζιονικές, η τηλεοπτική χαρά είναι σαν τη λάβα του
Βεζούβιου, τα σαρώνει όλα στο πέρασμά της. Το 2003, όταν πήραμε το Euro, οι
κάμερες έδειχναν κάποιους συμπατριώτες να πανηγυρίζουν στους δρόμους και στις
πλατείες φορώντας αρχαίους χιτώνες ή την περικεφαλαία του Κολοκοτρώνη και να
ουρλιάζουν «Είναι θεός, είναι θεός ο Γερμανός!» (εννοώντας τον Οτο Ρεχάγκελ).
Τώρα είδαμε κάποιους άλλους έξαλλους Ελληνες να χοροπηδούν φωνάζοντας ρυθμικά:
«Ηρθες και μας άλλαξες τη μοίρα, Καλομοίρα, Καλομοίρα!»
Tέτοιες
ιαχές είναι το εκκωφαντικό ρέψιμο του χορτασμένου. Αλλο χαρά και άλλο υστερία,
άλλο πάθος και άλλο φανατισμός, άλλο αφοσίωση και άλλο πώρωση. Το επιδεικτικό
(και το υποχρεωτικό) «περνάω καλά» είναι εξίσου εκνευριστικό με την επιδεικτική
μελαγχολία.
Πρόσφατα,
στο τάλεντ σόου «So you think you can dance», ο Πάνος Μεταξόπουλος, μέλος της
κριτικής επιτροπής, αφού σχολίασε τις επιδόσεις ενός νεαρού χορευτή, στράφηκε
προς το «λάιβ» κοινό: «Παιδιά, ο Αντρέας απόψε δεν είναι για χειροκρότημα!
Σηκωθείτε πάνω και ουρλιάξτε!»
Το
φιλότεχνο πλήθος πειθαρχεί. Και αν στη σκηνή δεν χόρευε ο Αντρέας αλλά η
μετενσάρκωση του Νουρέγιεφ, τι θα έπρεπε να κάνει το κοινό; Να κόψει φλέβες, να
σχίσει πουκάμισα, να πετάξει στρινγκάκια στον αέρα;
Το να
κρύβει και να καταπιέζει κανείς τα συναισθήματά του είναι διαφορετικό από το να
τα ανεμίζει σαν φλάμπουρο. Μάλιστα, όσο πιο διακριτικά αντιμετωπίζει κανείς τα
δικά του συναισθήματα, τόσο πιο ικανός είναι να συλλάβει και να κατανοήσει τα
συναισθήματα των άλλων.
Οι πιο
ευτυχισμένοι άνθρωποι στον κόσμο πρέπει να είναι οι ηθοποιοί που παίζουν στις
τηλεοπτικές διαφημίσεις, όπως ο τραπεζοϋπάλληλος που σπαρταρά από χαρά όταν σας
χορηγεί επαγγελματικό ή στεγαστικό δάνειο, ή η λεπτή κυρία που παραμένει λεπτή
τρώγοντας με ηδονή ένα γιαούρτι με λίγα λιπαρά.
Στην καθημερινή ζωή και
ιδίως στη δημόσια σφαίρα, που παρακλάδι της είναι και η τηλεόραση, η πληθωρική
έκφραση της χαράς συχνά αγγίζει τη γελοιότητα. Και αν προσέξουμε λίγο γύρω μας,
θα διαπιστώσουμε ότι οι άνθρωποι που μας χαρίζουν γενναιόδωρα τη χαρά, όπως οι
καλοί κωμικοί ηθοποιοί, σπάνια είναι χαρούμενοι οι ίδιοι.
(ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, "Εικονογράφημα")
0 Responses to "Mήπως η χαρά είναι μπανάλ; (28-5-2008)"
Δημοσίευση σχολίου