Ο Δημοσθένης Λιακόπουλος, γνωστός από τις τηλεπωλήσεις βιβλίων, τώρα δικαιώνεται! Το «Ξύπνημα της Ρωσικής Αρκούδας» είναι γεγονός, αφού η Ρωσία ήρθε πρώτη στη Eurovision με το «Believe» του 26χρονου Τσερκέζου Ντίμα Μπιλάν.

Η αρκούδα με τον αόρατο χρυσό χαλκά στη μύτη, τον ολυμπιονίκη παγοδρόμο και τον Ούγγρο βιολιστή με το Στραντιβάριους επί σκηνής καταβρόχθισε την Ουκρανή σεξοβόμβα και εκτόπισε στην τρίτη θέση τη δική μας γατούλα, την Καλομοίρα. Ωστόσο, η ελληνική ψυχή αγνοεί τους αριθμούς, αφού όλα σχεδόν τα κανάλια, κρατικά και ιδιωτικά, βροντοφωνάζουν ότι «νικήτρια» είναι η Καλομοίρα.

Χαριτωμένη κοπελίτσα η Καλομοίρα, έβαλε τα δυνατά της για να υποστηρίξει ένα φανταχτερό τίποτα και, από αυτή την άποψη, είναι αξιέπαινη. Επαρκείς και μετρημένες ήταν και οι αδελφές Μαγγίρα - με εξαίρεση κάποιες κλάψες στην ανακοίνωση της βαθμολογίας. («Γιατί, Γεωργία;.. Γιατί Ρωσία; Γιατί μας δώσατε τόσο χαμηλή βαθμολογία;»)

Ο Μπιλάν, με το ψιλό μουστακάκι του και το γραμμωμένο στομαχάκι του, που πάντοτε τον συνοδεύει ένα μπαλέτο από φουσκωτούς και πιθανότατα κουμπουροφόρους σωματοφύλακες, έγινε η αφορμή για τις πιο κωμικές πολιτικοποιημένες τηλεοπτικές συζητήσεις στα χρονικά του θεσμού. Ετσι, μάθαμε ότι αυτός ο ποπ τραγουδιστής είναι κολλητός του Πούτιν ενώ βασικός χρηματοδότης του είναι ο Αμπράμοβιτς, ο γνωστός Ρώσος Κροίσος. Ξεχάστε το «σερσέ λα φαμ» και αναζητήστε τις γεωπολιτικές συμμαχίες, τα πετρέλαια και τον αγωγό φυσικού αερίου. Πάντως, ο περικυκλωμένος από σεκιουριτάδες Ντίμα θύμισε σε κάποιους τον Τζόνι Φοντάνα, τον τραγουδιστή - βαφτισιμιό του Ντον Κορλεόνε στον κινηματογραφικό «Νονό».

Την ήθελε, μας λένε, η Ρωσία την πρωτιά στη Eurovision, την ήθελε πολύ. Κάποιοι επέκριναν τον Φωκά Ευαγγελινό («ενώ τρέφεται από το ελληνικό σταρ σίστεμ, πήγε με τους ξένους!», όπως ειπώθηκε) που ανέλαβε τις χορογραφίες των τραγουδιών του Μπιλάν και της Ουκρανής Ανι Λόρακ.

Χωρίς τον κ. Ευαγγελινό, «η Ουκρανία θα ήταν δεύτερη» παραδέχτηκε η Τατιάνα Στεφανίδου μια ημέρα πριν από τον τελικό. Δεν εννοούσε δεύτερη στην κατάταξη, όπως τελικά συνέβη, αλλά δεύτερης διαλογής, basse classe…

Tι μπας και τι πρεμιέρ κλας σ’ αυτή τη νεοπλουτίστικη βεγγέρα που θυμίζει κάποιες παλιές καρναβαλίστικες γιορτές, όταν οι υπηρέτες μασκαρεύονταν σε άρχοντες και οι άρχοντες σε υπηρέτες - μια πανάρχαιη τακτική για την εκτόνωση των κοινωνικών εντάσεων. Π.χ., αν συνέκρινε κανείς τα λούσα του Αζερμπαϊτζάν στη Eurovision (με κατά κεφαλήν ΑΕΠ 1.241 δολάρια το 2005) με τη σχετικά λιτή εμφάνιση της Νορβηγίας (με πενήντα φορές υψηλότερο ΑΕΠ), θα νόμιζε ότι η δεύτερη χώρα είναι η θεραπαινίδα της πρώτης… Ομως τα φαινόμενα απατούν.

Από θεάματα πάμε καλά. Θεάματα καλοκουρντισμένα με μπόλικα κύμβαλα αλαλάζοντα, ώστε να ξεχνάμε ότι ο πραγματικός άρτος -και όχι ο ζυμωμένος με ορυκτέλαιο- γίνεται όλο και πιο σπάνιος και ακριβός. Και η Εurovision γίνεται η πολιτιστική κολυμβήθρα του Σιλωάμ, μια πολύχρωμη σαπουνόφουσκα που χαρίζει (ή μάλλον που πουλάει) την ψευδαίσθηση ότι, εφόσον καταναλώνουμε τα ίδια προϊόντα, ανήκουμε και στην ίδια μεγάλη ευρωπαϊκή οικογένεια.

(KAΘΗΜΕΡΙΝΗ, "Εικονογράφημα", 27/5/08)

Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου BlogThis!Κοινοποίηση στο XΜοιραστείτε το στο FacebookΚοινοποίηση στο Pinterest

Posted In Eurovision | 0 comments | edit