Ο Γιάννης Σταματίου ή "Σπόρος"

Όταν πεθαίνει ένας αναγνωρισμένος καλλιτέχνης, το υπουργείο Πολιτισμού ή και ο πρωθυπουργός και οι αρχηγοί των κομμάτων κάνουν δηλώσεις εξαίροντας το έργο και την προσφορά του αποθανόντα. Δεν συμβαίνει όμως το ίδιο με τους καλλιτέχνες της δεύτερης ταχύτητας, ιδίως με τους μεγάλους μουσικούς που δεν έβλεπαν το όνομά τους στη μαρκίζα του μαγαζιού ή στο εξώφυλλο του δίσκου –και ένας από αυτούς ήταν ο Γιάννης Σταματίου ή Σπόρος που πέθανε την περασμένη Δευτέρα σε ηλικία 75 ετών. (Από τους πολιτικούς, μόνο ο Νικήτας Κακλαμάνη είπε δυο ζεστά λόγια.)

         Δεν γνωρίζω καλά τον κόσμο της μουσικής και των μουσικών και θα ήταν ανάρμοστο να επιχειρήσω να αξιολογήσω την προσφορά αυτού του καλλιτέχνη. Ξέρω όμως πόσο πολύ τον σέβονταν οι άνθρωποι που αγαπούν και γνωρίζουν σε βάθος το λαϊκό τραγούδι. Ακόμα και τώρα αντηχεί στα αυτιά μου η φωνή του Πάνου Γεραμάνη να λέει στις ραδιοφωνικές εκπομπές του «και στο μπουζούκι ο Γιάννης Σταματίου ή Σπόρος».

         Ο θάνατός του αναφέρθηκε σε λίγες εφημερίδες, αλλά σε πάρα πολλά sites. Οι περισσότερες αναφορές ήταν αναπαραγωγή είτε ενός κειμένου του Γιώργου Ξεπαπαδάκου στο protagon.gr, που είχε αναρτηθεί την ημέρα της κηδείας του Σταματίου, είτε ενός κειμένου του Γεραμάνη που συνόδευε το cd «Μουσικές Ανταύγειες» (Καθρέφτης, 1998). Ωστόσο, στο Διαδίκτυο μπορεί κανείς να βρει ένα θησαυρό: την αφήγηση του ίδιου του Σταματίου στον Άρη Νικολαϊδη. Το κείμενο αυτό, που έχει τίτλο «Η σελίδα μου στο βιβλίο του λαϊκού τραγουδιού είναι γραμμένη», φιλοξενείται στα «Αφιερώματα» του διαδικτυακού περιοδικού www.klika.gr, από το Μάρτιο του 2006 και δείχνει τι σημαίνει λαϊκός πολιτισμός και πηγαία λαϊκή γλώσσα –πράγματα που λάμπουν διά της απουσίας τους στον επίσημο Τύπο. Όσοι λοιπόν δεν έχουν απολαύσει τον Σταματίου «λάιβ», μπορούν να τον ακούσουν να παίζει μπουζούκι σε cd ή στο Υoutube και να διαβάσουν αυτή την υπέροχη αυτοβιογραφία του.

         Να λοιπόν που εκ Διαδικτύου «ερρύη τα φαύλα», αλλά και εκ Διαδικτύου «πηγάζει τα κρείττω». Ο «Σπόρος» τιμήθηκε στο (και όχι «από» το) Διαδίκτυο ενόσω ήταν εν ζωή και, επομένως, στον ανεπίσημο αγώνα Οθόνη-Χαρτί θα πρέπει να σημειώσουμε 1.

(ΠΡΙΝ, "Το τέλος της αγοράς", 23/1/2011)

Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου BlogThis!Κοινοποίηση στο XΜοιραστείτε το στο FacebookΚοινοποίηση στο Pinterest

Posted In Το τέλος της αγοράς, Τραγούδι | 0 comments | edit