Ούγγροι Τσιγγάνοι σε στρατόπεδο συγκέντρωσης στα χρόνια του ναζισμού.

Αν κάτι αξίζει να μην ξεχάσουμε από την πρεμιέρα της «Ερευνας» του Παύλου Τσίμα (Mega), αυτό ήταν ένα τηλεοπτικό σποτάκι από την προεκλογική εκστρατεία του ακροδεξιού κόμματος στην Ουγγαρία φέτος την άνοιξη. Εδώ οι Τσιγγάνοι παρομοιάζονται με σιχαμερές μύγες που περικυκλώνουν τους φιλήσυχους Ούγγρους. 






«Παράσιτα» χαρακτηρίζονται οι Τσιγγάνοι στην πολιτική αυτή διαφήμιση, που φέρει ανατριχιαστική ομοιότητα με τις χιτλερικές ταινίες προπαγάνδας, όπου οι Εβραίοι απεικονίζονται σαν αρουραίοι.

Η εκπομπή δεν ήταν αφιερωμένη στους διωγμούς των Τσιγγάνων, αλλά ήταν ένα δημοσιογραφικό οδοιπορικό στην Ισλανδία και την Ουγγαρία, δύο χώρες που έχουν καταφύγει στο ΔΝΤ και, επομένως, η εμπειρία τους είναι χρήσιμη για την Ελλάδα. Ωστόσο, αυτές οι εικόνες γίνονται σήμερα ανατριχιαστικά επίκαιρες, λόγω των μαζικών απελάσεων Τσιγγάνων στη Γαλλία του Σαρκοζί. «Πολιτικό εργαστήριο της Ευρώπης» χαρακτηρίζεται συχνά η Γαλλία, όμως παραρτήματα αυτού του εργαστηρίου φαίνεται να λειτουργούν εδώ και καιρό και σε άλλες περιοχές της ηπείρου μας.

Ομως και στην Ελλάδα δεν είναι λίγες οι φορές που ένας πολίτης, αν και μη Τσιγγάνος, αισθάνεται ότι η Πολιτεία τον βλέπει σαν μύγα, σαν ενοχλητικό ζωύφιο. Πρόσφατα η «Πρώτη γραμμή» (ΣΚΑΪ) αναφέρθηκε στις ουρές του ΙΚΑ και στην ταλαιπωρία των ασφαλισμένων που προσπαθούν να κλείσουν τηλεφωνικό ραντεβού με γιατρό στο 184. Μάλιστα, αυτό επιβεβαιώνεται πειραματικά, με την εκπομπή να προσπαθεί να συνδεθεί με το 184. Μάταια. Οι γραμμές είναι κατειλημμένες ή ακούγεται ένα μαγνητοφωνημένο μηνυμα. Δοκιμάστε κι εσείς, μας παροτρύνουν οι παρουσιαστές: «Αν πιάσετε γραμμή, πάρτε κι εμάς». Από τις πεντέμισι τα χαράματα στήνονται παππούδες, παιδιά και εγγόνια έξω από το ΙΚΑ της Καλλιθέας και, στις επτάμισι, όταν οι θύρες ανοίγουν, γύρω στα 200 άτομα στοιβάζονται στην αίθουσα αναμονής. Αποκαθίσταται, μας λένε, η αξιοπιστία της χώρας στο εξωτερικό, μήπως όμως είναι καιρός να αποκατασταθεί και στα μάτια των κατοίκων της;

Το ρεπορτάζ λαϊκής αγοράς, μια υποκατηγορία του «ρεπορτάζ δρόμου», είναι μια ανεξάντλητη πηγή τηλεοπτικού κοινωνικού σχολιασμού, όπως συμβαίνει και με το ρεπορτάζ ουράς, το ρεπορτάζ ταλαιπωρίας. Σπάνια όμως βλέπουμε ρεπορτάζ αστικών συγκοινωνιών, όπου η ταλαιπωρία των επιβατών (ιδίως του Ηλεκτρικού) είναι απερίγραπτη.

Ρεπορτάζ σουβλατζίδικου προβλήθηκε αυτή την εβδομάδα (επίσης «Πρώτη γραμμή»), με αφορμή την αναμενόμενη αύξηση του ΦΠΑ στα τρόφιμα. Μιλούν πελάτες και καταστηματάρχες, όμως την παράσταση κλέβει ένας κύριος που δηλώνει με κέφι «αντί να φάω ένα σουβλάκι, θα φάει αυτό εμένα!», χωρίς όμως να εννοεί τις βλαβερές συνέπειες της χοληστερίνης.

Ηλιος με δόντια, αλλά και σουβλάκι με δόντια, σουβλάκι ανθρωποφάγο!

(KAΘΗΜΕΡΙΝΗ, “Εικονογράφημα”)

Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου BlogThis!Κοινοποίηση στο XΜοιραστείτε το στο FacebookΚοινοποίηση στο Pinterest

Posted In Εικονογράφημα, Επικαιρότητα | 0 comments | edit